به گزارش خبرگزاری حوزه، به عنوان اولین فیلمی که در جشنواره فیلم فجر امسال به تماشای آن در سالن سینما نشستم، "بیلبورد" ساخته سعید دشتی، کارگردان فیلم اولی، چندان هیجانانگیز نبود، هرچند بیانصافی است اگر از سوژه جالب فیلم یاد نکنم.
کارگردان جوان در نخستین تجربهی فیلمسازی بلند خود با ساخت تریلر معمایی-اکشن آنهم با لایههای روانشناختی در سینمای ایران، به موضوعی درباره سینما و هنرپیشگان پرداخته است؛ روایت قصهای درباره یکی از بازیگران معروف سینما که به جهت مشکلاتی که برای خانواده اش و مشخصاً دخترش ایجاد میشود به نوعی همه اعتبار خود در را سطح جامعه را از دست میدهد.
آناهیتا درگاهی و امین حیایی بازیگران اصلی این فیلم هستند با این توضیح که حیایی عملاً در یک سوم انتهای فیلم حضور دارد و در سکانس های پایانی البته روند فیلم را به سمت نتیجهگیری مدنظر کارگردان جوان جهت می بخشد.
درباره این اثر آنچه فی البداهه به ذهن راقم این سطور میرسد این است که همین که از سینمای فقر و نکبت سالهای گذشته به سینمایی رسیدهایم که در آن یک کارگردان سینما با بیان قصهای نسبتاً بدیع به نقد مساله شهرت و رابطه زندگی و کار یک بازیگر معروف هنر هفتم در بستر داستان غیرخطی میپردازد، باز جای شکرش باقی است.
دشتی اخیراً در گفتگویی با یکی از رسانه ها به بهانه برپایی جشنواره فیلم فجر درباره محصول تولیدیاش گفته است: "این فیلم، از زاویهای به سینما میپردازد و فکر میکنم یکی از معدود آثار حاضر در جشنواره باشد که خودِ سینما را بهعنوان موضوع مورد توجه قرار داده است. داستان فیلم، بهطور کلی، درباره مواجهه یک انسان با مفاهیمی مانند معنای زندگی، موفقیت، پیشرفت شغلی و تأثیر این مفاهیم بر روابط خانوادگی است؛ موضوعی که همواره یکی از دغدغههای شخصی من بوده است.
پرداختن فیلمساز به مقولهای در میانهی بحث خانواده و فضایکاری و البته متأثر از نوع قضاوت جامعه میتواند دربردارنده سوژهای جذاب برای مخاطب عام باشد، به شرط آنکه فرم و محتوا واجد تناسبی برای پیشبرد قصه باشند به نحوی که خروجی کار بر پرده نقرهای سینما، خوش بنشیند.
سکانس افتتاحیه انصافاً جالب از کار درآمده منتها در همان آغاز فیلم، نوع دیالوگ دختربچه قصه با عنوان"برکه" متناسب با سن او نیست و گویا کسی به او مقاله ای ارایه داده و کودک ناگزیر از قرائت آن است!
در سکانسهایی که ریتم و تعلیق قابل قبولی هم دارد، کلیت اثر روایت معمایی خود را دست و پا شکسته به پیش می برد و تلاش سازندگان بر این محور متمرکز بوده که در کنار روایت قصهای برای مخاطب عام به وجوه جامعهشناختی و روانشناختی نیز در حد توان بپردازند، با این حال ضعف در شخصیت پردازی به خصوص ناظر به نقش "ماهان بیات" با ایفای نقش "امین حیایی" باعث شده که فیلم نتواند آن طور که باید و شاید حق مطلب را درباره آثار و پیامدهای شهرت یک بازیگر و تأثیر آن بر زندگی فردی و خانوادگیاش را ادا کند.
"بیلبورد"همچنین کوشیده تا گریزی هم به زندگی در سایه فضای مجازی و خصوصاً اینستاگرام بزند اما در این بخش نیز با وجود بازی قابل قبول آناهیتا درگاهی که ایفاگر نقش "آناهیتا شمس" است، شاهد لکنت در قصهگویی هستیم و شاید تعجیل در تولید فیلم که در گفتههای کارگردان نیز به آن اشاره شده، زمینه ساز این بوده که با یک فیلم قوی و ماندگار مواجه نباشیم.
سید محمدمهدی موسوی
نظر شما