حجت الاسلام سید علی حسینی از مبلغین شهرستان آمل، در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به شخصیت والا و بینظیر حضرت خدیجه کبری (س)، اولین همسر گرامی پیامبر اکرم (ص)، اظهار داشت: حضرت خدیجه (س) دختر خویلد بن اسد از بانوان شریف و بزرگوار قریش و از نوادگان قصی بن کلاب است. ایشان از جهت نسبی، نزدیکترین همسر به پیامبر (ص) محسوب میشوند و مادر گرامیشان فاطمه بنت زائدة بن اصم بود. این بانو حدود پانزده سال پیش از عامالفیل در مکه مکرمه دیده به جهان گشودند.
کارشناس دینی با اشاره به جایگاه اجتماعی حضرت خدیجه (س) پیش از اسلام، افزود: ایشان پیش از ازدواج با رسول خدا (ص) به دلیل عفّت و پاکدامنی بینظیرشان در میان قریش به "طاهره" ملقب بودند و از ثروتمندترین و خردمندترین زنان حجاز به شمار میرفتند. آن حضرت به تجارت اشتغال داشتند و با سرمایه خود، کاروانهای تجاری را به مناطق مختلف از جمله شام اعزام میکردند. این موقعیت اجتماعی و اقتصادی ممتاز، نشاندهنده درایت و کیاست بالای ایشان بود.
وی درباره چگونگی ازدواج مبارک حضرت خدیجه (س) با پیامبر (ص) ابراز داشت: آوازه راستگویی، امانتداری و اخلاق پسندیده محمد امین (ص) در تمام مکه پیچیده بود. حضرت خدیجه (س) که به دنبال فردی امین برای سرمایهگذاری بودند، ایشان را برای مدیریت کاروان تجاری به شام برگزیدند. همراهی میسره، غلام خدیجه (س)، با پیامبر (ص) در این سفر و مشاهده نشانههای نبوت و برکت در وجود ایشان، زمینهساز علاقه و اعتماد عمیق حضرت خدیجه (س) به پیامبر (ص) شد. پس از بازگشت و شنیدن گزارشهای شگفتانگیز میسره، آن بانوی فرزانه با وجود خواستگاران متعدد و ثروتمند از سران قریش، به پیامبر (ص) پیام فرستاد و تمایل خود را برای ازدواج با ایشان اعلام کرد.
مبلّغ برجسته یادآور گردید: پیامبر (ص) موضوع را با عموی بزرگوارشان حضرت ابوطالب (ع) در میان گذاشتند و سرانجام با حضور ابوطالب و جمعی از بنیهاشم نزد عمرو بن اسد، عموی حضرت خدیجه (س)، این پیوند مبارک دو ماه پس از بازگشت از سفر شام صورت پذیرفت. بنابر مشهور، سن مبارک حضرت خدیجه (س) در آن هنگام چهل سال و سن پیامبر (ص) بیست و پنج سال بود. ثمره این ازدواج فرخنده، فرزندانی پاک و مطهر همچون قاسم، عبدالله (طیب و طاهر)، زینب، رقیه، امکلثوم و سرور زنان جهان، حضرت فاطمه زهرا (س) بود.
حجت الاسلام سید علی حسینی به واکنش مشرکان قریش نسبت به این ازدواج اشاره و تصریح کرد: مشرکان قریش که از این پیوند خردمندانه خدیجه (س) با محمد امین (ص) خشمگین و سرخورده شده بودند، برای تحقیر پیامبر (ص)، ایشان را به یتیمی و تهیدستی متهم میکردند. این بیحرمتیها حضرت خدیجه (س) را سخت آزرده میساخت. از این رو، برای خنثیسازی این توطئه و حمایت همهجانبه از همسر گرامیشان، پسرعموی خود ورقة بن نوفل را فراخواندند و به او وکالت دادند تا تمام دارایی و ثروت خود را در برابر دیدگان مردم در کنار کعبه به پیامبر (ص) هدیه کند و اعلام نماید که خود و تمام سرمایه و کارگزارانش از آن پس در اختیار رسول خدا (ص) هستند. این اقدام شجاعانه، پاسخی محکم به طعنهزنان بود.
وی با اشاره به جایگاه رفیع حضرت خدیجه (س) پس از بعثت پیامبر (ص)، تأکید کرد: پس از بعثت، حضرت خدیجه (س) اولین زنی بودند که به رسالت پیامبر (ص) ایمان آوردند و در کنار امیرالمؤمنین علی (ع)، نخستین گرویدگان به اسلام بودند. ایشان نه تنها از نظر معنوی با ایمان و تصدیق خود، پیامبر (ص) را دلگرم میکردند، بلکه در عرصه تبلیغ عملی نیز نقش آفرین بودند. نقل است که در نخستین روزهای بعثت، حضرت خدیجه (س) به همراه علی (ع) در کنار کعبه به پیامبر (ص) اقتدا کرده و آشکارا نماز میگزاردند و بدین ترتیب آیین یکتاپرستی را به مشرکان مکه معرفی میکردند.
کارشناس مذهبی به حمایتهای اقتصادی سرنوشتساز آن بانوی بزرگ اسلام اشاره و خاطرنشان ساخت: نقش ثروت حضرت خدیجه (س) در پیشبرد اهداف اسلام، غیرقابل انکار است. ایشان تمام دارایی خود را در اختیار رسول خدا (ص) قرار دادند تا اسلام در سایه آن استحکام یابد. این سرمایههای هنگفت، به ویژه در دوران محاصره اقتصادی و اجتماعی سهساله در شعب ابیطالب، مایه قوت و پایداری مسلمانان شد و بسیاری از آنان را از گرسنگی نجات داد. رسول خدا (ص) همواره از این ایثار بزرگ یاد میکردند و میفرمودند: «هیچ مالی برای من سودمندتر از ثروت خدیجه (س) نبود.»
حجت الاسلام سید علی حسینی در ادامه به اوصاف والای اخلاقی این بانوی بزرگوار پرداخت و اظهار داشت: حضرت خدیجه (س) زنی خردمند، پاکدامن و پارسا بودند. عقل و درایت، جمال و شرافت، دوراندیشی و استواری از صفات برجسته ایشان بود. رسول خدا (ص) ایشان را یکی از بهترین زنان جهان معرفی کرده و در وصفشان فرمودند: «خدیجه از زیباترین، خردمندترین و داناترین زنان بود. او عفیفترین، متدینترین و با شخصیتترین بانوان بود.» ذهبی، از علمای بزرگ اهل سنت نیز او را بانویی کامل، عاقله، جلیله و کریمه و از اهل بهشت میداند و به تفضیل او بر دیگر همسران پیامبر (ص) توسط ایشان اشاره میکند.
وی با تأکید بر مقام معنوی بینظیر حضرت خدیجه (س)، یادآور گردید: عظمت روحی این بانوی بزرگوار به حدی بود که جبرئیل امین از جانب خداوند بر پیامبر (ص) نازل شد و فرمود: "به خدیجه سلام خدا و مرا برسان و او را به خانهای در بهشت که از نی و زبرجد ساخته شده و نه رنجی در آن است و نه آشوبی، بشارت بده." این افتخار بزرگ، نشاندهنده اوج قرب الهی و رضایت پروردگار از این بانوی فداکار است.
مبلّغ دینی به عمق محبت و وفاداری پیامبر (ص) نسبت به حضرت خدیجه (س) پس از رحلتشان اشاره و تصریح کرد: سال دهم بعثت، سالی سرشار از اندوه برای پیامبر (ص) بود؛ زیرا در فاصله کوتاهی دو حامی بزرگ خود، حضرت ابوطالب (ع) و حضرت خدیجه (س) را از دست دادند. این سال به «عام الحزن» معروف شد. رسول خدا (ص) چنان به یاد خدیجه (س) عشق میورزیدند که عایشه میگوید: "به هیچ یک از همسران پیامبر (ص) به اندازه خدیجه (س) حسادت نکردم، با آنکه او را ندیده بودم. زیرا پیامبر (ص) بسیار از او یاد میکرد و پیوسته برای دوستانش گوشت و هدیه میفرستاد.» ایشان میفرمودند: «او به من ایمان آورد هنگامی که مردم کافر شدند، مرا تصدیق کرد وقتی مردم تکذیبم کردند و با مال خود مرا یاری رساند زمانی که مردم مرا محروم ساخته بودند.»
حجت الاسلام سید علی حسینی در بخش دیگری از سخنان خود به وفات این بانوی بزرگوار اشاره و تأکید کرد: حضرت خدیجه (س) سرانجام در دهم ماه رمضان سال دهم بعثت، در سن ۶۵ سالگی در مکه دار فانی را وداع گفتند. پیکر مطهرشان توسط امایمن و امالفضل غسل داده شد و رسول خدا (ص) خود بر ایشان نماز گزاردند و در قبر نهادند و در قبرستان حجون به خاک سپردند. فقدان این بانوی فداکار، چنان بر پیامبر (ص) گران آمد که تا پایان عمر مبارکشان از او به نیکی یاد میکردند و محبتش را در دل زنده نگه میداشتند، تا جایی که در روز فتح مکه، مسیر حرکت خود را از کنار مزار او در حجون قرار دادند و در آنجا خیمه زدند.
وی خاطرنشان ساخت: زندگی حضرت خدیجه (س) سرشار از درسهای آموزنده برای همه ما، به ویژه بانوان مسلمان است. ایمان، ایثار، وفاداری، خردمندی، عفاف و حمایت بیدریغ از ولی خدا، مهمترین ویژگیهای این بانوی نمونه اسلام است. امیدواریم با تأسی به سیره این بزرگواران، بتوانیم در مسیر بندگی و حمایت از دین خدا گام برداریم و از شفاعت آنان در آخرت بهرهمند گردیم.
نظر شما