جمعه ۱۵ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۸:۱۵
معامله نکردن با خداوند متعال، خسارت محض است

حوزه/ حجت الاسلام و المسلمین محمدنژاد عمران گفت: خدای متعال، جان و اموال مؤمنان را خریدار است؛ و در خریدن، وارد مزایده می ‏شود و نرخی را پیشنهاد می ‏کند که فروختن به غیر او، احمقانه و خسارت است.

حجت الاسلام و المسلمین مرتضی محمدنژاد عمران، از اساتید مدرسه علمیه شهرستان جویبار در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به تهاجم وحشیانه استکبار جهانی به کشور مقدس ایران اسلامی اظهار داشت: یکی از آیات درخشان قرآن کریم که به زیبایی، ثمره معامله با خدای متعال را بیان کرده، آیه هایی از سوره مبارکه توبه می باشد.

مبلّغ استان مازندران بیان کرد: در آیه 111 از سوره مبارکه توبه می خوانیم: «إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَی‏ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَیَقْتُلُونَ وَ یُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَیْهِ حَقّاً فِی التَّوْرَاةِ وَالْإِنجِیلِ وَالقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَی‏ بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُواْ بِبَیْعِکُمُ الَّذِی بَایَعْتُم بِهِ وَذَ لِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ‏؛ همانا خداوند از مؤمنان، جان ها و اموالشان را به بهای بهشت خریده است. آنان در راه خدا می ‏جنگند تا بکشند یا کشته شوند. (وفای به این) وعده‏ی حقّ که در تورات و انجیل و قرآن آمده بر عهده خداست و چه کسی از خدا به عهدش وفادارتر است؟ پس مژده باد شما را بر این معامله ‏ای که به وسیله‏ی‏آن (با خدا) بیعت کردید و این همان رستگاری بزرگ است.» (توبه، 111)

کارشناس دینی ابراز داشت: معامله با خدا چند امتیاز دارد:

1. خود ما و توان و دارایی ما از اوست؛ از این رو سزاوار نیست که به جز او بدهیم.

2. خداوند، اندک را هم می‏خرد؛ چه اینکه در قرآن کریم می خوانیم: «مثقال ذرّة خیراً یره»

3. معامله با خداوند متعال، عیوب جنس را اصلاح می ‏کند و رسوا نمی ‏سازد.

4. نکته دیگری که از این آیه شریفه به دست می آید، آن است که خدای متعال به بهای بهشت می‏ خرد. پروردگار عالم در خریدن، وارد مزایده می ‏شود و نرخی را پیشنهاد می ‏کند که فروختن به غیر او، احمقانه و خسارت است.

حجت الاسلام و المسلمین محمدنژاد عمران اظهار داشت: در آیه 112 سوره مبارکه توبه به اوصاف مؤمنان مجاهد پرداخته می شود؛ آنجا که می فرماید: «التَّآئِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّآئِحُونَ الرَّاکِعُونَ السَّاجِدُونَ الْأَمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّاهُونَ عَنِ الْمُنکَرِ وَ الْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ وَبَشّرِ الْمُؤْمِنِینَ‏؛ (مؤمنانِ مجاهد،) اهل توبه، عبادت، ستایش، سیاحت، رکوع، سجود، امر به معروف ونهی از منکر و حفظِ حدود و مقرّرات الهی‏اند و چنین مؤمنانی را بشارت ده.» (توبه، 112)

مبلّغ شهرستان جویبار تصریح کرد: در این آیه شریفه، نُه صفت برای مؤمنانِ مجاهد بیان شده است. توبه از گناه، راه عبادت را باز می‏کند، زبانِ ستایشگر همراه با پویایی و تحرّک، آمادگی برای رکوع و سجود و عبادت در پیشگاه خدا می‏آورد، و امر به معروف و نهی از منکر، حافظِ حدود الهی در جامعه است.

وی بیان کرد: برای حفظ حدود الهی، باید هم با دشمن خارجی جنگید، هم با مفاسد داخلی مبارزه کرد. چنانکه در مسیر کمال، اوّل خودسازی لازم است، بعد جامعه‏سازی. البته رزمندگان برای جلوگیری از مفاسد اجتماعی، بیش از دیگران مسئولند.

کارشناس دینی یادآور گردید: عُبّاد بصری در راه مکّه امام سجاد (ع) را دید، به حضرت گفت: «ترکتَ الجهادَ و صعوبَته‏ و اقبلتَ الی‏الحجِّ و لِینَه؟» جهاد و سختی آن را رها کرده‏ای، به حج وآسانی آن روی آورده‏ای؟ آنگاه آیه‏ی‏ «ان اللَّه اشتری ...» را خواند! حضرت فرمودند: ادامه‏ی آن را هم بخوان! عبّاد آیه‏ی‏ «التائبون ...» را خواند. حضرت فرمود: اگر یاران ما این صفات و کمالات را دارا می‏بودند، بر ما واجب بود، قیام کنیم و در آن صورت، جهاد از حجّ برتر بود. «19956- 3- وَ عَنْهُ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِیسَی عَنْ سَمَاعَةَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: لَقِیَ عَبَّادٌ الْبَصْرِیُ‏ عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ ع فِی طَرِیقِ مَکَّةَ- فَقَالَ لَهُ یَا عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ تَرَکْتَ الْجِهَادَ وَ صُعُوبَتَهُ وَ أَقْبَلْتَ عَلَی الْحَجِّ وَ لِینِهِ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یَقُولُ‏ «إِنَّ اللَّهَ اشْتَری‏ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ یُقاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ‏» الْآیَةَ فَقَالَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ ص أَتِمَّ الْآیَةَ فَقَالَ‏ «التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ‏» الْآیَةَ فَقَالَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ ع إِذَا رَأَیْنَا هَؤُلَاءِ الَّذِینَ هَذِهِ صِفَتُهُمْ فَالْجِهَادُ مَعَهُمْ أَفْضَلُ مِنَ الْحَجِّ.

وَ رَوَاهُ الطَّبْرِسِیُّ فِی الْإِحْتِجَاجِ مُرْسَلًا (الاحتجاج- 315) وَ رَوَاهُ عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ فِی تَفْسِیرِهِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ رِجَالِهِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ ع‏ مِثْلَهُ» (تفسیر القمّیّ 1- 306؛ وسائل الشیعة ؛ ج‏ 15؛ ص 46)

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha