به عقب بازنمی‌گردیم

خبرگزاری حوزه | رمضان عجیبی را پشت سر گذاشتیم؛ شروع جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل علیه ایران، شهادت جمعی از فرماندهان ارشد نظامی و کارگزاران کشور، بمباران مدرسه میناب، حمله به ناو غیرمسلح دنا و بالأخره سنگین‌تر و جان‌کاه‌تر از همه این موارد شهادت امام امت که ملت ایران و امت اسلام و بلکه همه آزادیخواهان جهان را عزادار کرد؛ در کنار این حوادث تلخ اما انتخاب کسی که وارث نام و مرام شهید خامنه‌ای است مرهمی بر داغ مردم گشته و از شدت تلخی‌ها می‌کاست؛ همچنین بعثت معجزه‌گون مردم در خونخواهی از امام شهید و نیز حراست از امنیت ملی، از نقاط درخشان دیگری بود که در رمضان امسال خودنمایی می‌کرد.

در این ماه عزیز بستری فراهم شد که علاوه بر نماز، روزه، تلاوت قرآن و... راه‌های دیگری نیز برای تقرب به خداوند گشوده شود؛ به یقین حضور در خیابان‌ها که همه روزه و با هدف مقابله با مزدوران دشمن جریان داشت -و دارد- اجر الهی را در پی داشته و ذخیره دنیا و آخرت شرکت‌کنندگان خواهد شد؛ این کار توسط مردمی صورت گرفت که به تعبیر رهبر معظم انقلاب به مقام امامت رسیده و در روزهایی که کشور فاقد فرمانده کل قوا بود میدان‌داری کردند؛ اینک اما سخن اصلی بر سر استقامت و استمرار همین مسیر و پرهیز از عقب‌گرد به ایام سابق است؛ باید بر همگان ثابت شود که نسخه ارتقایافته‌ای از جامعه ایرانی خلق شده و این ملت، دیگر ملت قبل از رمضان نخواهد بود.

حافظ شیرازی در غزلی که گویا به مناسبت عید فطر سروده است از مجاهدت‌ها و عبادت‌های سی‌روزه خود سخن به میان می‌آورد و به فکر دریافت اجر و پاداش الهی در قبال این کارها می‌باشد؛ وی مایل است که پس از پایان ماه مبارک رمضان نیز به این سبک از زندگی مومنانه ادامه داده و در زنجیر دنیازدگی گرفتار نشود؛ به باور حافظ وسوسه‌های ظاهرالصلاح دیگران نیز نخواهد توانست او را از ادامه راه بازدارد بلکه او مصمم است که محکم و استوار به مسیر خود تا رسیدن به قله ادامه دهد؛ حافظ چنین می‌سراید:

روز عید است و من امروز در این تدبیرم
که دهَم حاصلِ سی‌روزه و ساغر گیرم

من به خلوت ننشینم پس از این ور به مَثل
زاهدِ صومعه بر پای نهد زنجیرم

پند پیرانه دهد واعظ شهرم لیکن
من نه آنم که دگر پند کسی بپْذیرم

محمد چراغی