به گزارش خبرگزاری حوزه، به مناسبت سالروز تولد رهبر شهید، سیدالشهدای جمهوری اسلامی ایران، امام سید علی خامنهای (ره) ابعاد ویژهای از ایشان را با هم مرور میکنیم.
ویژگیهای خارقالعاده رهبر شهیدمان
_ او که قله شجاعت بود و در بحبوحهی حکومت نظامی پهلوی، میان تانکها و گازهای اشکآور، چنان با آرامش علیه رژیم ستم حرف زد که ترس از دلهای هزاران نفر گریخت و حصار خفقان شکست.
_ در مدیریت بحران صخرهای تزلزلناپذیر بود که نه در فتنههای خیابانی قدمی به عقب گذاشت و نه در تهدید آمریکا، که قاطعانه فرمان داد حتی یک وجب از خاک وطن نباید به دست دشمن بیفتد.
_ کوه توکل بود که در اوج قدرتنمایی آمریکا در منطقه، با آرامشی برخاسته از دلدادگی به خدا، دشمن را حقیر میخواند و به مظلومان جهان، اطمینان پیروزی میداد.
_ مظهر عزت در برابر دشمن بود؛ همان که در زندان به شکنجهها خندید، در خیمه دیکتاتور سر خم نکرد و با صلابت، سُفرای باجخواه اروپایی را به زانو درآورد.
_ روح قناعت در جانش جاری بود و زندگیاش را بیآنکه دستش به ریالی از بیتالمال یا وجوهات شرعی آلوده شود، اداره میکرد.
_ زاهدی سادهزیست بود که روی موکت زندگی میکرد و ردای گرانقیمت اهدایی را میفروخت تا با آن چندین لباس برای نیازمندان تهیه کند و خود به کمترینها بسنده میکرد.
_ فسادستیزی قاطع بود که حتی مخالفانش به پاکدستی مطلق او و بستگانش اعتراف داشتند و با نامههای تند، مسئولان را به جای سمینار، به اقدام عملی علیه مفسدان فرامیخواند.
_ نگهبان لقمهی حلال بود و حتی هزینه بیشزادِ پذیرایی یک هواپیما را از جیب شخصی میپرداخت و اجازه نمیداد فرزندانش ذرهای از امکانات دولتی بهرهمند شوند.
_ پدری سختگیر در اموال عمومی بود که فرزندش را از سفرهی بیتالمال بلند میکرد تا به او بیاموزد که نباید، برای نفع شخصی لقمهای بردارد.
_ او که اجازه نداد فرزندانش وارد دنیای اقتصاد شوند و آنان را از هرگونه فعالیت مالی برحذر داشت تا نامشان با هیچ رانتی گره نخورد.
_ وفادار به خانواده بود که حلقهی سادهی ازدواج سال ۴۳ خود را تا آخرین لحظه به یادگار داشت و تعهد به کانون گرم خانه را نمونهای از ایمان میدانست.
_ دریای سعهصدر بود و از همراهانش میخواست به جای تایید، با او به نقد و مباحثه برخیزند تا در تضارب آراء، کمال علمی حاصل شود و آزاداندیشی در حوزهها و دانشگاهها ریشه بدواند.
_ آینه انتقادپذیری بود که در پاسخ به نامه دخترکی جوان، از تلخی لحنش در خطبهها پوزش خواست و با فروتنی از او برای تذکری که داده بود، تشکر کرد.
_ تجسم تواضع بود که قبل از رهبری، برای دوری از زیانِ دینش به خدا التماس میکرد و حتی حاضر بود در دورافتادهترین مرزها، سربازی فرهنگی باشد و در راه رفتن، هرگز از دیگران پیشی نمیگرفت.
_ الگوی ادب بود که حتی در یادداشتهای داخلی دفترش، بر رعایت احترام و عناوین بزرگان تاکید میکرد تا مبادا در غیاب افراد، حرمت و شأن آنها خدشهدار شود.
_ نماد عفو و گذشت بود که حتی نسبت به شکنجهگرانش در زندان ساواک کینهای به دل نگرفت و به اطرافیانش میسپرد که جویای احوال آنان باشند و در سختیها یاریشان کنند.
_ مردی اهل مطالعه و اندیشه که با سی هزار جلد کتاب در کتابخانهاش، چنان در کتابشناسی تبحر داشت که حتی ناشران حرفهای را از دانش دقیق خود در حوزهی هنر و ادبیات شگفتزده میکرد.
_ بنده مخلص خدا بود که از نمایش تصویرش از رسانهها گلایه میکرد و حاضر نبود تریبون عمومی رادیو را به درس خود اختصاص دهد، مگر آنکه حق همهی اساتید به یکسان ادا شود.
_ سدّی استوار در برابر انحراف بود که جهاد را در روشنگری میدید و توانست با خودسازی، جوانان را از میان لجنزارهای فضای مجازی عبور داده و به اقیانوس اعتکاف و پیادهروی اربعین برساند.
_ امینِ رای مردم بود که در تلاطم سختترین فتنهها، مقابل ادعاهای دروغین ایستاد و حتی برای خوشایند رسانهها، حاضر نشد آمار مشارکت را حتی یک درصد جابهجا کند.
_ و در نهایت، غیرتمندی علوی بود که در میان ازدحام جمعیت، با دست خود حائل میشد تا کرامت بانویی ایرانی حفظ شود و اجازه نمیداد کمترین بیحرمتی به ناموس این مرز و بوم صورت گیرد.
دفتر مقام معظم رهبری شهید(ره)
نظر شما