زهرا معرفت در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه، با اشاره بر لزوم صرفهجویی برای دوره پساجنگ عنوان کرد: دوران پساجنگ، فقط پایان یک درگیری نظامی نیست؛ بلکه آغاز مرحلهای دشوار، حساس و سرنوشتساز برای بازسازی ظرفیتهای مادی، انسانی و اقتصادی کشور است. در چنین مقطعی، جامعه با مجموعهای از نیازهای انباشته، منابع محدود و انتظارات فزاینده مواجه میشود. از همین رو، صرفهجویی و مدیریت درست منابع، نه یک توصیه مقطعی، بلکه ضرورتی بنیادین برای عبور موفق از شرایط پساجنگ به شمار میآید.
فعال حوزه رسانه ادامه داد: تجربه کشورهای مختلف نشان داده است که هزینههای جنگ تنها در میدان نبرد پرداخت نمیشود، بلکه آثار آن تا سالها در ساختار اقتصاد، زیرساختهای عمومی، خدمات اجتماعی و معیشت خانوارها باقی میماند. تخریب یا فرسایش زیرساختها، کاهش ظرفیت تولید، افزایش فشار بر بودجه عمومی و گسترش نیازهای فوری در حوزههایی چون مسکن، درمان، آموزش و اشتغال، از جمله پیامدهایی است که دولتها و ملتها را ناگزیر میکند با نگاهی دقیقتر به نحوه مصرف منابع بنگرند.
وی اظهار کرد: در این میان، صرفهجویی مفهومی فراتر از کاهش هزینههای فردی دارد. صرفهجویی، در معنای درست خود، نوعی عقلانیت اقتصادی و مسئولیتپذیری اجتماعی است؛ رویکردی که میکوشد از هر منبع، بیشترین بهرهوری ممکن را حاصل کند و از اتلاف سرمایههای ملی جلوگیری به عمل آورد. در دوره پساجنگ، هر واحد انرژی، هر لیتر آب، هر قلم کالای مصرفی و هر ریال از بودجه عمومی، میتواند نقشی تعیینکننده در سرعت و کیفیت بازسازی ایفا کند. بدیهی است که هدر رفت منابع در چنین شرایطی، نهتنها یک خطای اقتصادی، بلکه نوعی غفلت نسبت به منافع عمومی تلقی میشود.
معرفت گفت: نکته مهم آن است که صرفهجویی نباید صرفاً به عنوان وظیفه مردم تعریف شود. دولت و نهادهای عمومی نیز باید پیشگام اصلاح الگوی مصرف، کاهش هزینههای اضافی، مقابله با هزینه های غیر ضروری اداری و افزایش شفافیت در تخصیص منابع باشند. هنگامی که مدیریت عمومی بر پایه انضباط مالی، برنامهریزی دقیق و اولویتبندی نیازها استوار شود، جامعه نیز با اعتماد بیشتری به ضرورت همراهی با سیاستهای صرفهجویانه تن میدهد. به بیان دیگر، صرفهجویی زمانی به یک فرهنگ عمومی تبدیل میشود که مردم نشانههای آن را در رفتار و تصمیمگیری مدیران نیز مشاهده کنند.
وی بیان کرد: از سوی دیگر، رسانهها، مراکز آموزشی و نهادهای فرهنگی نقش مهمی در تبیین این ضرورت بر عهده دارند. جامعه باید بداند که صرفهجویی در دوره پساجنگ، نشانه تنگنا و عقبماندگی نیست، بلکه بیانگر بلوغ اجتماعی، همبستگی ملی و ترجیح منافع بلندمدت بر رفاه زودگذر است. ملتی که بتواند در روزهای بازسازی، مصرف خود را هوشمندانه تنظیم کند، بیتردید با سرعت بیشتری به ثبات، رفاه و توسعه بازخواهد گشت.
فعال فرهنگی یادآور شد: بنابراین، دوره پساجنگ بیش از هر زمان دیگر به شکلگیری نوعی عزم ملی برای حفظ منابع و پرهیز از اسراف نیاز دارد. آیندهای آباد، باثبات و امیدبخش، از دل تصمیمهای مسئولانه امروز ساخته میشود؛ و صرفهجویی، بیتردید یکی از مهمترین این تصمیمها است.
انتهای پیام
نظر شما