یکشنبه ۲۴ خرداد ۱۴۰۵ - ۰۸:۳۹
رسالت اصلی حوزه‌های علمیه تربیت انسان‌های خودساخته است

حوزه/ استاد دروس خارج حوزه علمیه خراسان، با تأکید بر نقش بنیادین روحانیت در هدایت و تربیت جامعه، گفت: مهم‌ترین رسالت حوزه‌های علمیه، تربیت انسان‌های خودساخته و اثرگذار است و والدین باید بدانند فرزندانی که در مسیر اخلاق، معنویت و خودسازی گام برمی‌دارند، در دنیا و آخرت منشأ خیر و برکت خواهند بود

حجت‌الاسلام والمسلمین درایتی، استاد دروس خارج حوزه علمیه خراسان در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در مشهد، با اشاره به جایگاه و کارکرد حوزه‌های علمیه در جامعه اظهار داشت: یکی از مسائلی که عموماً کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد، نقش روحانیت در جامعه است. از آنجا که این نقش به‌درستی تبیین نشده یا برای بسیاری از افراد روشن نیست، انگیزه لازم برای ورود به حوزه‌های علمیه نیز در برخی موارد شکل نمی‌گیرد.

وی افزود: نقش روحانیت در جامعه تنها به ارائه و نشر معارف و آموزه‌های دینی محدود نمی‌شود، بلکه یکی از مهم‌ترین وظایف او تربیت نفوس و هدایت انسان‌هاست؛ همان مأموریتی که در قرآن کریم نیز به عنوان یکی از رسالت‌های انبیای الهی مطرح شده است.

حوزه علمیه؛ کانون تربیت و انسان‌سازی

استاد دروس خارج حوزه علمیه خراسان ادامه داد: طلبه علاوه بر آنکه در مسیر تزکیه، خودسازی و تربیت خویش گام برمی‌دارد، وظیفه دارد در جهت تربیت آحاد جامعه نیز تلاش کند. این رسالت، نقشی بسیار مهم و اثرگذار در رشد معنوی و اخلاقی جامعه به شمار می‌آید.

وی با تأکید بر جایگاه ممتاز آموزه‌های دینی در فرآیند انسان‌سازی، خاطرنشان کرد: تعالیم دین در تربیت انسان نقشی بی‌بدیل و غیرقابل جایگزین دارند. البته همه علوم در جایگاه خود ارزشمند، مفید و سازنده هستند و هر یک نقش مهمی در پیشرفت جامعه ایفا می‌کنند، اما حوزه‌های علمیه در عرصه تربیت نفوس و تزکیه انسان‌ها از جایگاهی ممتاز و کم‌نظیر برخوردارند.

حجت‌الاسلام والمسلمین درایتی با توصیه به خانواده‌ها اظهار داشت: والدین باید به این حقیقت توجه داشته باشند که فرزندی که از نظر اخلاقی، معنوی و تربیتی به خودسازی رسیده باشد، هم در زندگی دنیوی برای خانواده خود سودمندتر خواهد بود و هم در سرای آخرت منشأ خیر و برکت بیشتری خواهد شد.

وی در پایان تصریح کرد: عالمی که در مسیر خودسازی و تهذیب نفس پرورش یافته باشد، می‌تواند منشأ آثار و خدمات گسترده‌ای برای جامعه باشد؛ آثاری که گستره و برکات آن به اندازه‌ای است که جز خداوند متعال کسی قادر به محاسبه و شمارش آن نخواهد بود.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha