به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری حوزه، دوستداران اهلبیت(ع) در مسجد و مرکز فرهنگی زینبیه (Zeynebiye Camii ve Kültür Merkezi) گرد هم آمدند و به سخنان حجت الاسلام و المسلمین شیخ صلاحالدین اوزگوندوز، احمد تورگوت، نویسنده و فیلمنامهنویس و پروفسور دکتر مجاهد کاچار (Prof. Dr. Mücahit Kaçar)، رئیس پیشین گروه ادبیات ترکی دانشگاه استانبول (İstanbul Üniversitesi)، گوش فرا دادند.
احمد تورگوت: محرم نعمتی برای بیداری وجدان و وفاداری است
احمد تورگوت در سخنرانی خود در این نشست اظهار داشت: «در ماه محرم در دل نعمتی بزرگ قرار داریم؛ نعمتی که با دل، وجدان و وفاداری ما سخن میگوید. اگر دلهای ما از وفا و وجدان ما از این حقیقت بهرهمند شود، برکت و عنایت آن بیتردید راه آگاهی یافتن با اندیشه مولایمان و آراسته شدن به اخلاق او را به روی ما خواهد گشود. اما اگر من تنها بخواهم در شادیهای مولایم شریک باشم و در اندوه او، اندوهش را به یاد نیاورم و دردهای دیگری را مهمتر بدانم، در روز مقام محمود، هنگامی که در پیشگاه آن پیامبر عزیز، رؤوف و رحیم حاضر شوم، بیتردید خحالت زده خواهیم شد.»
مجاهد کاچار: کربلا در ادبیات ترکی یک حقیقت زنده است
پس از وی، پروفسور دکتر مجاهد کاچار (Prof. Dr. Mücahit Kaçar) در سخنان خود گفت: «حساسیت و توجه ترکها به کربلا صرفاً یک فرهنگ سوگواری نیست. این حساسیت در متونی که با حمایت دولت پدید آمدهاند، در آثاری که در مجالس عزا خوانده میشوند، در بارگاههایی که حفظ و بازسازی شدهاند، در صدها مرثیه کربلایی که طی قرنها سروده شدهاند و در حافظه جمعی که نسل به نسل منتقل شده است، خود را نشان میدهد.
از این رو، کربلا در ادبیات ترکی تنها گذشتهای نیست که به یاد آورده شود؛ بلکه حقیقتی زنده است که در هر عصر دوباره احساس میشود، دوباره روایت میشود و دوباره حیات مییابد. به نظر میرسد این حقیقت از این پس نیز در دلها و سخنها به زندگی خود ادامه خواهد داد.»
صلاحالدین اوزگوندوز: کاش در کربلا در کنار امام حسین علیه السلام بودیم
در ادامه این نشست، حجت الاسلام و المسلمین شیخ صلاحالدین اوزگوندوز، در سخنانی احساسی اظهار داشت: «ای حسین! ای نور دیده و ریحانه رسول خدا صل الله علیه و آله، ای زینت عرش و بهشت، ای محبوب پیامبر!
کاش آن روز در کربلا حضور داشتیم. کاش سینههای خود را سپر بلای تو میکردیم. کاش جان خود را در برابر تیرهایی که به سوی تو روانه شد، فدا میساختیم و نمیگذاشتیم رسول خدا صل الله علیه و آله چنین مصیبتی را تحمل کند. کاش همراه تو همه بلاها را به جان میخریدیم. کاش سبب میشدیم فرزند پیامبرگونهات، علیاکبر(ع)، زنده بماند. کاش مانع فرود آمدن تازیانه بر سر رقیهای که یتیم شد میشدیم. کاش آنجا بودیم...»
وی در ادامه افزود: «هر کس چنین آرزویی در دل داشته باشد، این حقیقت را میداند. در روایات آمده است: "هر کس به عمل گروهی رضایت داشته باشد، از آنان به شمار میآید."
ما از کار آن دلاورانی که هرچند اندک بودند اما جان خود را سپر فرزند پیامبر کردند، خشنودیم. دوست داریم همانند آنان باشیم و آرزو میکنیم کاش ما نیز یکی از آنان بودیم. همین آرزو انسان را در پاداش آنان شریک میکند. از پاداش آنان کاسته نمیشود، بلکه خداوند از همان پاداش به شما نیز بهرهای عطا میکند.
به همین ترتیب، هنگامی که میگوییم: "کاش در کنار رسول خدا صل الله علیه و آله بودیم؛ کاش پروانهوار گرد وجودش میگشتیم؛ کاش سنگهایی که به سوی چهره مبارکش پرتاب شد به ما اصابت میکرد؛ کاش دندان مبارکش شکسته نمیشد، پیشانیاش مجروح نمیگشت و در خون فرو نمیرفت"، خداوند ما را نیز در ثواب آن شمار اندک از یاران وفادار پیامبر شریک میگرداند؛ گویی خود در آن صحنه حضور داشتهایم، اگر این سخن را از صمیم دل بر زبان آوریم، میتوانیم به آن یقین داشته باشیم.»
پس از پایان سخنرانیها، حاضران با شنیدن مرثیههای مداح اهل بیت علیهم السلام اشک ماتم ریختند.
شایان ذکر است عزاداران حسینی در زینبیه استانبول، همانند سالهای گذشته، با حضور در مراکز اهدای خون، در پویش اهدای خون ماه محرم مشارکت کردند.
نظر شما