به گزارش گروه ترجمه خبرگزاری «حوزه»، حجت الاسلام و المسلمین شیخ علی الخطیب، نایبرئیس مجلس اعلای اسلامی شیعیان لبنان، در سخنانی با عنوان «عدالت، اساس نظام» در مراسم عزاداری حسینی که جمعیت آموزش دینی برگزار میکند، گفت: فریاد امام حسین (علیه السلام) در کربلا، محکومیتی است برای این امتی که از رسالت خود و رسالت پیامبرش دست کشید و در مسیر باطل رفت و راه خداوند سبحان و تعالی را رها کرد.
شیخ الخطیب به معانی نهضت حسینی، بهمثابه نظامی اجتماعی در برابر باطل و در دفاع از حق، پرداخت و در سخنانی خطاب به حاضران گفت: برادران عزیز، نظام اجتماعی، مانند نظام کیهانی، تکوینی است؛ یعنی اگر در این نظام خللی ایجاد شود، نظام اجتماعی تباه و فرو میریزد. منظور، نظام افلاک و حرکت جهان است؛ اگر کوچکترین خللی رخ دهد، کار پایان مییابد. خداوند سبحان و تعالی این جهان را بر اساس موازین دقیقی آفریده است که دچار اختلال نمیشود تا آنکه در نهایت خودِ او فرمان دهد که این جهان هلاک شود، همانگونه که دیگر موجودات هلاک میشوند. ما ممکن است تصور کنیم که نظام اجتماعی نیز متفاوت از این نظام نیست؛ اگر بر موازین دقیق، بر عدالت، بر حق استوار نباشد ـ همانگونه که نظام کیهانی چنین است ـ اجتماع انسانی فاسد میشود. و این به آن معنا نیست که زندگی، بهمحض وقوع اختلال در اجتماع انسانی، نظام و سیطره ظلم پایان مییابد؛ بلکه سرانجام به آن میرسد که خود را پاک کند و خود را از طریق سازوکارهای اجتماعی و سنت الهی اصلاح نماید تا خود را بر پایه عدالت الهی بازتولید کند؛ این فرایندی است پیوسته با ملتها، با گروهها، با نسلها، با زمان و با تاریخ.
وی افزود: اینجا، هنگامی که ما عاشورا و سالروز شهادت اباعبدالله الحسین(علیه السلام) را زنده نگه میداریم، این بخشی از همان سازوکار برای ایستادن در برابر فساد و بازگرداندن جامعه به وضعیت طبیعیای است که خداوند سبحان و تعالی آن را، بر اساس سنتها و ارادهاش، آفریده است. نهضت امام حسین(علیه السلام) یک رویداد تاریخی گذرا نیست، بلکه جزئی جداییناپذیر از این روند است؛ روندِ پاسداری از عدالت، تحقق عدالت و نظام اجتماعی درست، و حقی که هر سال با نهضت کربلا خود را تازه میکند.
شیخ الخطیب ادامه داد: هنگامی که استغاثه امام حسین(علیه السلام) را در روز دهم میخوانیم:(هل من ناصر ینصرنی، هل من ذاب یذب عن حرم رسول الله) آیا یاریدهندهای هست که ما را یاری کند؟ آیا دفاعکنندهای هست که از حرم رسول خدا (ص) دفاع کند؟ این فریاد در تاریخ برای تثبیت رسالت ثبت شده است؛ فریادی همیشگی در طول زمان. ما هنگامی که مجالس عاشورا را تجدید میکنیم و کربلا و امام حسین (علیه السلام) را به یاد میآوریم، این فریاد امام حسین (علیه السلام) را بهمثابه تجدید این راه و این رسالت میخوانیم و اینکه مأموریت آن، مأموریتی موقت، مقطعی و محلی در جایی خاص نبود، بلکه فریادی دائمی برای اثبات همان رسالتی است که امام حسین برای آن قیام کرد؛ برای حق، برای تثبیت حق و برای مقابله با باطل. این نخست، و دوم اینکه این خود محکومیت است؛ آنگاه که فرزندِ دخترِ رسول خدا در کربلا فریاد میزند و استغاثه میکند، و او فرزندِ دخترِ رسول خداست. الحسن والحسین امامان قاما أو قعدا؛ اینکه امام حسین (علیه السلام) در چنین واقعیتی و چنین شرایطی ناگزیر شود فریاد یاری سر دهد و یاوری نداشته باشد، این محکومیتِ امتی است که از رسالت خود دست کشید و در راه باطل رفت و راه خداوند سبحان و تعالی را رها کرد، و از این نظام الهی که از ارکان آن امامت و از ارکان آن ائمه اهلبیت (علیهم السلام) هستند، فاصله گرفت. اگر در این جهان حقی باقی مانده و وجدانی و ضمیری وجود دارد، تنها بهسبب همین فریاد و بهسبب همین مواضع و فداکاریهای بزرگ ائمه اهلبیت (علیهم السلام)، بهویژه امام حسین (علیه السلام)، باقی مانده است.
نایبرئیس مجلس اعلای اسلامی شیعیان گفت: نهضت کربلا، نخست، محکومیتِ امتی است که از راه و رسم الهی و از وصیت رسول خدا (صلی الله علیه و اله و سلم) دست کشید؛ آنگاه که فرمود: «إنی تارک فیکم الثقلین کتاب الله وعترتی أهل بیتی وإنهما لن یفترقا حتی یردا علی الحوض». (من در میان شما دو چیز گرانبها بر جای میگذارم: کتاب خدا و عترتم، اهل بیتم، و این دو هرگز از هم جدا نمیشوند تا کنار حوض بر من وارد شوند). و نیز این نهضت، دعوتی در طول نسلهاست؛ زیرا همانگونه که از ثوابت این نظام الهی است، دعوتی پیوسته برای نسلهای ماست و پیامی همیشگی برای همه نسلها و همه زمانها تا به تمسک به این اصول و به ائمه اهلبیت (علیهم السلام)، بازگردند.
وی افزود: میان خط الهی، میان خط نبوت، خط رسالت، و خط شیطان، همواره نزاعی دائمی وجود دارد. خدا آدم را آفرید و شیطان را نیز آفرید، و نزاع میان آن دو برقرار شد؛ این یکی به سوی حق دعوت میکند و آن دیگری به سوی گمراهی و باطل. این نزاع دائمی است. پیامبران، رسولان و راهنمایان به حقاند و پیوند میان بشریت و خداوند سبحان و تعالی بر محور حق هستند؛ چنانکه در تعبیر دیگری درباره ائمه اهلبیت (علیهم السلام)، نیز آمده است که آنان راهنمایان به سوی خدا هستند. از همین رو، این یک دعوت همیشگی برای نسلهاست تا به این خط تمسک جویند، و تمسک به این خط یعنی فداکاری، یعنی خسارتهای مادی، یعنی جانهایی که در مسیر حق در سراسر این تاریخ ناگزیر بوده است، تا آنگاه که خداوند سبحان و تعالی ظهور صاحبالزمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را تعجیل فرماید و عدالت را بر زمین برپا کند و این نزاع را پایان دهد و آن را به سود حق قطعی سازد، و سرنوشت به نفع حق و به سود عدالتی که حجت خدا بر زمین، امام مهدی صاحبالزمان(عج)، برپا میکند، رقم بخورد.
شیخ الخطیب در ادامه گفت: از اینرو، این قیام مبارک، قیام امام حسین(علیه السلام)، هنگامی که ما آن را زنده نگه میداریم، این اصول و این ارزشها را در درون خود زنده میکنیم تا با باطل و با این انحراف و ظلم مقابله کنیم. ما اینجا نه هیچ تعصب خانوادگی داریم و نه هیچ تعصب فرقهای. ما با هم گرد میآییم، زیرا به اصول و ارزشهایی ایمان داریم که اسلام آورده و ائمه اهلبیت (علیهم السلام)، آن را اجرا کرده و به آن پایبند بودهاند. آنچه ما را با امام حسین (علیه السلام)، جمع میکند، اندیشه است؛ ارزشها ما را گرد هم میآورد، نه خون. ما ملتهای عرب و اسلامی هستیم و مسلمانان در سراسر جهان وجود دارند. آنچه ما را با این مسلمانان پیوند میدهد، همین ارزشهاست: ارزشهای عدالت و حق که دین به آن فرا میخواند، اسلام به آن فرا میخواند، و عاشورا نیز به آن دعوت میکند.
نظر شما