جمعه ۵ تیر ۱۴۰۵ - ۱۳:۳۵
شام عاشورا قله مقام رضا و تسلیم در برابر پروردگار بود

سخنران حرم مطهر بانوی کرامت شام عاشورا را قله مقام رضا و تصمیم در برابر خداوند دانست و گفت: مقام رضا این است که انسان میان سختی‌ها و تقدیری که خداوند برای او در نظر گرفته است تفکیک قائل شود و در کار خدا جز زیبایی و حکمت نبیند.

به گزارش خبرگزاری حوزه، حجت‌الاسلام والمسلمین سید محمد مهدی میرباقری در محفل عزاداری شام عاشورا در شبستان امام خمینی(ره) حرم بانوی کرامت با اشاره به مقام رضا، اظهار داشت: بزرگان فرمودند که آخرین مقامی که انسان یا جامعه می‌تواند در سلوک معنوی به آن برسد، مقام رضاست؛ یعنی انسان نسبت به آنچه خدای متعال برای او تقدیر کرده، راضی باشد و آن را بپسندد.

وی افزود: چه این تقدیر خوشی باشد چه سختی، چه غنا باشد چه فقر، چه جنگ باشد چه صلح. این مقام، مقام رفیعی است که بعد از مقام زهد و یقین به دست می‌آید. زاهد کسی است که با آمدن دنیا خوشحال نمی‌شود و با رفتن آن غصه نمی‌خورد. وقتی انسان از دنیا فارغ شد، وارد وادی یقین می‌شود و آنگاه به مقام رضا می‌رسد.

سخنران حرم مطهر ابراز داشت: رضا مقام محبین است؛ کسانی که محبت خدا در وجودشان ایجاد و غالب بر محبت‌های دیگر می‌شود، خدای متعال در قرآن می‌فرماید پروردگارت را تسبیح کن تا به مقام رضا برسی. اگر انسان عیبی در کار خدا نبیند و همه کارهای او را ستوده و مستحق تحسین بداند، به مقام رضا می‌رسد.

وی با اشاره به جمله حضرت زینب سلام‌الله‌علیها در مجلس ابن زیاد که فرمود «مَا رَأَیْتُ إِلَّا جَمِیلًا»، گفت: این جمله مال مقام رضاست. حضرت زینب پرده‌های ظاهری را کنار زده و حضور حضرت حق و زیبایی صنع خدا را در پشت صحنه میدان جنگ دیده است. او فرمود که اینان قومی بودند که خداوند شهادت را بر آنان تثبیت کرده بود و آنان با قرارشان با خدا به محل وعده خود رسیدند. کار خدا زیباست و درک این زیبایی، نیازمند مقام رضاست.

حجت‌الاسلام والمسلمین میرباقری با اشاره به آیه شریفه «رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ»، تصریح کرد: مقام رضا، مقامی است که هم بنده از خدا راضی است و هم خدا از بنده راضی است. در سوره بینه، خداوند بهترین مردم را کسانی معرفی می‌کند که از خدا راضی‌اند و خدا نیز از آنان راضی است. این بالاترین مقامی است که انسان می‌تواند به آن برسد.

سخنران حرم مطهر با اشاره به غروب عاشورا، گفت: در متن سخت‌ترین حادثه‌ها، سیدالشهدا با دشمن سخت‌ترین مواجهه را داشت و تا آخرین لحظه ایستاد. در غروب عاشورا، وقتی سر بر خاک گرم کربلا گذاشت، به خدا عرضه داشت: «إِلٰهِی رِضًا بِقَضَائِکَ وَ تَسْلِیمًا لِأَمْرِکَ، لَا مَعْبُودَ سِوَاکَ». او بین مواجهه با دشمن و رضایت به تقدیر خدا، تفکیک قائل شد و در عین حال که با دشمن می‌جنگید، از تدبیر خدا لذت می‌برد. این درس عاشورایی است که ما باید بگیریم.

وی با اشاره به مقام تسلیم و وفا در عاشورا، گفت: اصحاب و اهل بیت سیدالشهدا (ع) در این ابتلا سخت، هیچ گلایه‌ای از امام خود نداشتند. کاروان اسارت را شهر به شهر گرداندند، اما یک جمله که بوی نارضایتی از خدا و امام حسین علیه السلام بدهد، از آنان شنیده نشد. وفا یعنی وقتی کاری از ما می‌خواهند، آن را به زیباترین شکل انجام دهیم و پا پس نکشیم.

استاد حوزه علمیه قم گفت: سعید بن عبدالله در نماز امام حسین علیه السلام با دست و سر و سینه، تیرها را گرفت تا نماز حضرت تمام شود. حضرت عباس(ع) نیز برای آب آوردن، جان خود را بالای دست گذاشت و وفا کرد. این صفات، درس‌های عاشورایی است که ما باید بیاموزیم.

انتهای پیام

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha