به گزارش خبرگزاری حوزه، در فرهنگ اهلبیت علیهمالسلام، همراهی با پیکر بندگان صالح خدا، عملی سرشار از برکت و دارای ثوابی عظیم در پیشگاه الهی است.
امام رضا علیهالسلام:
«مَنْ شَیَّعَ جَنَازَةَ وَلِیٍّ مِنْ أَوْلِیَائِنَا خَرَجَ مِنْ ذُنُوبِهِ کَیَوْمِ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ.»
کسی که در تشییع جنازه یکی از اولیای ما شرکت کند، همانند روزی که از مادر متولد شده، از گناهان پاک خواهد شد.
مستدرک الوسائل، ج ۲، ص ۲۹۴
___________________________________
امام صادق علیهالسلام:
«إِذَا أُدْخِلَ الْمُؤْمِنُ قَبْرَهُ نُودِیَ: أَلَا إِنَّ أَوَّلَ حِبَائِکَ الْجَنَّةُ، وَحِبَاءَ مَنْ تَبِعَکَ الْمَغْفِرَةُ.»
هرگاه مؤمن را در قبرش وارد کنند، به او ندا داده میشود: «آگاه باش! نخستین عطا و بخشش تو، بهشت است؛ و عطا و بهرهٔ کسانی که تو را پیروی کردهاند (یعنی در تشییع و دفنت شرکت کردهاند)، آمرزش است.»
الکافی، ج ۳، ص ۱۷۲
نظر شما