چهارشنبه ۱۷ تیر ۱۴۰۵ - ۱۹:۳۶
بصیرت، تنها مؤلفه‌ای است که صفوف حق و باطل را از هم جدا می‌کند

حوزه/ عبدلی گفت: بصیرت، تنها مؤلفه‌ای است که صفوف را از هم جدا می‌کند و مردم را در آتشی‌ترین برهه تاریخی به کف میدان می‌کشد و در حمایت از ولایت و رهبری کنار هم جمع می‌کند.

به گزارش خبرگزاری حوزه از ارومیه، رقیه عبدلی امروز در جلسه تبیین الهیات جنگ در مکتب عاشورا که در مسجد حضرت ابوالفضل(ع) شاهین‌دژ برگزار شد، با اشاره به ضرورت تبیین قرآن و سیره اهل بیت(ع) در شرایط جنگ تمام‌عیار با جبهه باطل، به بررسی الهیات جنگ از منظر قرآن و واقعه کربلا پرداخت.

سنت تمحیص؛ جدایی صفوف مؤمنان از منافقان

مدیر مدرسه علمیه الزهرا(س) شاهین دژ با استناد به آیه ۱۴۱ سوره آل‌عمران «وَ لِیُمَحِّصَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا وَ یَمْحَقَ الْکَافِرِینَ»، گفت: «تمحیص» به معنای پاک گرداندن از هرگونه عیب و «محق» یعنی نابودی تدریجی. این سنت الهی می‌گوید جنگ و فتنه، بستر خالص‌سازی و غربال شدن است. در کربلا همین اتفاق افتاد. حضرت مسلم بن عقیل(ع) وارد کوفه شد و در یک شب، یاران واقعی از یاران نما جدا شدند.

وی افزود: بصیرت، تنها مؤلفه‌ای است که صفوف را از هم جدا می‌کند و مردم را در آتش‌ترین برهه تاریخی به کف میدان می‌کشد و در حمایت از ولایت و رهبری کنار هم جمع می‌کند. می‌توان گفت مردم این زمان در حمایت از ولی زمان خویش موفق تر هستند.

نصرت الهی و آرامش ایمانی در هنگامه جنگ

عبدلی با اشاره به آیه ۴ سوره فتح «هُوَ الَّذِی أَنْزَلَ السَّکِینَةَ فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ لِیَزْدَادُوا إِیمَاناً مَعَ إِیمَانِهِمْ»، افزود: در هنگامه جنگ، خداوند آرامش را بر دل مؤمنان نازل می‌کند تا ایمانی بر ایمانشان بیفزاید. در کربلا، ۷۲ تن از یاران امام با چه آرامشی به میدان می‌رفتند. حضرت عبدالله بن حسن(ع)، آن کودک یازده ساله، با چه اطمینان خاطری خود را به پیکر مطهر عمویش رساند و فریاد زد: «واللَّه لا أُفارِقُ عَمِّی»؛ به خدا سوگند از عمویم جدا نمی‌شوم. این همان سکینه و آرامشی است که خداوند در دل مؤمنان جای می‌دهد.

نقش خانواده و تبیین؛ دو رکن اساسی در تداوم جهاد

وی با اشاره به آیه ۲۱ سوره طور «وَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّیَّتُهُمْ بِإِیمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ»، گفت: خانواده می‌تواند سنگ راه باشد یا مایه رستگاری. در کربلا، همسر مسلم بن عوسجه فرزندش را به میدان فرستاد تا در رکاب امام شهید شود. مادر عمرو بن جناده فرزندش را تشویق به جهاد کرد. و در رأس همه، حضرت زینب(س) با تبیین و روشنگری، پیام عاشورا را تا ابد زنده نگه داشت. او با خطبه‌های آتشین خود در کوفه و شام، نقشه دشمن را نقش بر آب کرد و نشان داد که «جهاد تبیین» به اندازه جهاد در میدان نبرد اهمیت دارد.

جهاد؛ عزت و کرامت، نه ذلت

مدیر مدرسه علمیه الزهرا (س) شاهین دژ با استناد به کلام امیرالمؤمنین(ع) در نهج‌البلاغه که فرمودند: «أَنَّ الْجِهَادَ بَابٌ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ فَتَحَهُ اللَّهُ لِخَاصَّةِ أَوْلِیَائِهِ... فَمَنْ تَرَکَهُ رَغْبَةً عَنْهُ أَلْبَسَهُ اللَّهُ ثَوْبَ الذُّلِّ»، خاطرنشان کرد: جهاد، زره محکم خداوند است و هر که آن را رها کند، خداوند جامه ذلت بر او می‌پوشاند. امام حسین(ع) در روز عاشورا این حقیقت را با قاطعیت تمام فریاد زد: «هَیْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ»؛ ذلت از ما دور است. آنگاه که میان جنگ با عزت و صلح با ذلت مخیر شد، راه عزت را برگزید و فرمود: ذلت هرگز از ما سربار نخواهد شد.

پیروزی حتمی حق بر باطل

وی با استناد به آیه ۲۱ سوره مجادله «کَتَبَ اللَّهُ لَأَغْلِبَنَّ أَنَا وَ رُسُلِی إِنَّ اللَّهَ قَوِیٌّ عَزِیزٌ»، ادامه داد: پیروزی از آن خداوند و رسولان اوست. اگر چه در ظاهر، لشکر حق گاه شکست می‌خورد، اما سرانجام و سکانس پایانی تاریخ، غلبه حتمی حق بر باطل است. امام حسین(ع) در کربلا با شهادت خود، بر یزید و همه طاغوت‌های تاریخ پیروز شد و این پیروزی تا ابد ماندگار خواهد ماند.

عبدلی در جمع‌بندی سخنان خود، پنج درس از الهیات جنگ در کربلا را چنین برشمرد و افزود: جنگ میدان تمحیص و خالص‌سازی است، خداوند در سختی‌ها سکینه و آرامش بر دل مؤمنان نازل می‌کند، خانواده و تبیین دو رکن اساسی در تداوم جهادند، جهاد عزت و کرامت می‌آورد و رها کردن آن ذلت است، و در نهایت پیروزی از آن جبهه حق است.

وی در پایان تأکید کرد: امروز نیز امت ما در جنگ تحمیلی با جبهه باطل قرار دارد. راه ما، راه حسین بن علی(ع) است: ایستادگی، بصیرت، توکل و شهادت‌طلبی. و وعده الهی این است که اگر ما بر این راه استقامت ورزیم، پیروزی نهایی از آنِ ما خواهد بود. «وَ اللَّهُ غَالِبٌ عَلَی أَمْرِهِ وَ لَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ.»

انتهای خبر./

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha