در این سوگواره، باید با نگاهی فراتر از ماتم، به یک پدیده شگرف اجتماعی و سیاسی بنگریم. تشییع پیکر این رهبر شهید(قدس سره)، در دو سطح با سیره معصومین(ع) قابل قیاس است: سطح شکلی و سطح ماهوی.
از حیث شکل، بیگمان تشییع امیرمؤمنان(ع) در شب و در خفا انجام شد، اما تشییع این شهید بزرگوار در پهنه روز و در برابر دیدگان جهانیان رقم خورد. این تفاوت، نشاندهنده استحاله تاریخی شیعه از دوران تقیه و پنهانکاری به دوران عزت و ظهور است. اگر امام علی(ع) را پنهانی دفن کردند تا دشمن نتواند بر مزارش جسارت کند، امروز پیکر این شهید سرافراز بر فراز دستان میلیونها نفر در تهران، قم، نجف، کربلا و مشهد به نمایش در آمد تا دشمنان بدانند که گفتمان تشیع و انقلاب، نه یک نهضت مخفی، که یک ابرقدرت بینالمللی است.
از حیث ماهیت، این تشییع، بیش از آنکه یادآور وداع با یک شخص باشد، یادآور حرکت امام حسین(ع) از مدینه به کربلاست. حسین بن علی(ع) با حرکت خویش، نشان داد که جغرافیا را میتوان با اراده تغییر داد. این شهید عزیز نیز با پیکر خویش، مرزهای سیاسی را درنوردید. پیکر او در نجف اشرف در کنار حریم امیرمؤمنان(ع) طواف کرد و در کربلا با خونِ سیدالشهدا(ع) تجدید بیعت نمود. این یعنی جغرافیای مقاومت یکپارچه است و حوزه تمدنی ایران و عراق، مکانی مقدس برای احیای ارزشهای علوی و حسینی بهشمار میرود.
نمود این تشییع در جوامع اسلامی و محور مقاومت
این تشییع بینظیر، بازتابی خیرهکننده در سراسر جهان اسلام داشت که آن را از یک مراسم ملی، به رویدادی فراملی و انسانی تبدیل کرد.
نخست؛ همبستگی جهان اسلام
همانگونه که در تشییع امام رضا(ع) شاهد حضور اقشار گوناگون از سرزمینهای دوردست بودیم، در این تشییع نیز شاهد حضور میلیونها مسلمان از کشورهای عربی، پاکستان، افغانستان، لبنان، یمن و حتی جوامع اسلامی در اروپا و آمریکا بودیم. این، رمزگشایی از حقیقتی است که محور مقاومت، به یک شخص یا یک کشور وابسته نیست، بلکه به مکتبی وابسته است که هرگز به خاک نمیسپارد.
دوم؛ پیوند امت اسلامی بر محور آرمان قدس
در تاریخ تشییع ائمه(ع)، همواره آرمان مبارزه با ظلم و ستمگری محور بود. این شهید سرافراز، در طول عمر خویش، پرچمدار دفاع از مظلومان جهان و بهویژه آرمان فلسطین بود. تشییع عظیم او در عراق، ایران و دیگر نقاط (بهصورت نمادین)، فریادی بلند در حمایت از جبهه مقاومت بود. جوامع اسلامی در این مراسم، نه فقط برای یک فرد، بلکه برای آرمانی که او نماینده آن بود، اشک ریختند و اعلام کردند که آرمان فلسطین، زندهتر از همیشه است.
پیامِ این تشییع برای آمریکا و اسرائیل
این سوگواره عظیم، حامل پیامهایی شفاف، قاطع و راهبردی برای قدرتهای استکباری، بهویژه آمریکا و رژیم صهیونیستی است:
اول؛ شکست معادلات روانی دشمن
دشمنان گمان میبردند با حذف فرماندهان و رهبران، جبهه مقاومت خلأ خواهد یافت و از پای خواهد نشست. شهادت، پایان راه نیست؛ آغازی بر تداوم راه است. همانگونه که شهادت امام حسین(ع) نه تنها اسلام را به پایان نبرد، بلکه به آن جان تازهای بخشید، تشییع میلیونی، بزرگترین شکست اطلاعاتی ـ روانی برای سرویسهای جاسوسی غرب بود.
دوم؛ نمایش وحدت راهبردی جبهه مقاومت
پیکر این شهید از آسمان عراق گذشت و بر دستان مردم نجف و کربلا رفت. این انتخاب هوشمندانه، پیام روشنی برای کاخ سفید و تلآویو داشت که عراق و ایران، در مسیر مقاومت یکی هستند. این هماهنگی در مراسم تشییع، بازتابدهنده اتحادی نظامی، امنیتی و معنوی است که خطکشیهای دشمن را در منطقه بر هم زده است.
سوم؛ نفرت عمومی از استکبار
محور مقاومت امروز، نه یک گروه محدود، بلکه امتی میلیونی است که با هر شهید، دهها میلیون مشتِ گرهکرده به میدان میآیند.
چهارم؛ شکست پروژه ایرانهراسی
غرب همواره کوشیده است ایران را بهعنوان جزیرهای منزوی در جهان معرفی کند، اما تشییع بینالمللی این رهبر شهید(قدس سره)، که با حضور باشکوه مردم عراق و انعکاس گسترده آن در رسانههای جهان همراه بود، این تصویر را درهم شکست.
پس این سوگواره، یک ماتم ساده نیست. این سوگواره، بیانیهای سیاسی عظیم است که به قلم خون شهدا نوشته شده است. همانگونه که تشییع ائمه(ع) در طول تاریخ، سندی بر حقانیت و مظلومیت آنان بود، این تشییع نیز سندی است بر زندهماندن گفتمان انقلاب و مقاومت. آمریکا و اسرائیل باید این پیام را دریابند که این ملت، در راه آرمانهای خود، از هیچ فداکاری فروگذار نمیکند و تا تحقق وعده الهی، بر سر عهد خود با شهدا باقی خواهد ماند.
صدرا علیپور، دانشیار گروه معارف اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی ماکو
نظر شما