به گزارش خبرگزاری حوزه، شهید مطهری در یکی از سخنرانیهای خود، به نقد دیدگاهی میپردازد که زیارت را صرفاً نوعی هزینهکرد مالی میبیند و میگوید به جای سفر به مکه، مدینه، کربلا یا مشهد، همان پول را باید صرف ساخت بیمارستان، مدرسه یا دیگر کارهای عامالمنفعه کرد.
این حرفهایی که دیگران میگویند راجع به اینکه چرا ما برویم مثلا زیارت حج، زیارت مدینه پول خودمان را بریزیم به جیب مردم خارجی، یا چرا برویم عراق زیارت کنیم؟ همان پولی که آنجا میخواهی بدهی، اینجا بیا خرج کن! این خیال میکند آدم میخواهد پول خرج کند که از پول خرج کردن ثواب ببرد و میگوید آن ثوابی را که میخواهی از آن زیارت ببری، مثلا بیا اینجا یک بیمارستان بساز، همین ثواب را به تو میدهند.
صحبت ثواب نیست. صحبت بالاتر از ثواب است. میگوید برو مکه و زنده شو. برو زیارت قبر پیامبر صلی الله علیه و آله، نیرو بگیر! محبت پیدا کن! برو با حسین بن علی علیهالسلام معاشقه کن و روحت را زنده کن! برو با علی بن ابیطالب علیهالسلام معاشقه کن و روحت را زنده کن! آن وقت با روح زنده بیا ایران و وقتی با روح زنده آمدی، آن وقت بیمارستان هم میسازی؛ ۱۰۰ تا بیمارستان هم میسازی، حسینیه هم میسازی، پل هم میسازی، مدرسه هم میسازی، هزار کار خیر هم میکنی.
این کارهای خیری که در این کشور صورت میگیرد، چرا آن کسانی که مکه نمیروند، از این کارها نمیکنند؟ کربلا نمیروند از این کارها نمیکنند. چرا آن کسانی که مشهد هرگز نمیروند از این کارها نمیکنند؟ چرا آنهایی که پولهایشان را در پاریس، لندن و سوئیس و در آمریکا مصرف میکنند از این کارها نمیکنند؟ برای اینکه او میرود در آنجا روحش را پلید و آلوده میکند. برمیگردد اینجا، یک آدم مادی میشود. بیماری بمیرد، به درک! به من چه؟ بچه بیمدرسه است، به جهنم که بیمدرسه است، به من چه؟! ولی این میرود، انسان میشود و برمیگردد، عشق پیدا میکند و برمیگردد، محبت پیدا میکند و برمیگردد!
برای دانلود فایل صوتی اینجا را کلیک کنید










نظر شما