خانم نجیبه خاتون کرمی مدیر مدرسه علمیه تخصصی ریحانهالرسول ساوه در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در اراک در گفتوگویی تفصیلی به تبیین دلایل صلح امام حسن مجتبی (ع) پرداخت.
کرمی بیان کرد: برای پاسخ به این سوال که چرا امام حسن(ع) صلح نمود باید، تفاوتهای شرایط زمان امام حسن و امام حسین را بررسی نماییم: اولین تفاوت این است که امام حسن(ع) در مسند خلافت بود و معاویه هم به عنوان یک حاکم و هم به عنوان یک نفر طاغی و معترض در زمان امیرالمؤمنین علی(ع) قیام کرد. به عنوان اینکه من خلافت علی را قبول ندارم به این دلیل که علی کشندگان عثمان را که خلیفه بر حق مسلمین بود پناه داده است و حتی خودش هم در قتل خلیفه مسلمین شرکت داشته است پس علی خلیفه برحق مسلمین نیست . معاویه خودش به عنوان یک نفر معترض و به عنوان یک دسته معترض تحت عنوان مبارزه با حکومت پیشین قیام کرد. اماآن وقت ادعای خلافت هم نمیکرد و مردم نیز او را تحت عنوان" امیرالمومنین" نمیخواندند ؛ همینطور میگفت که ما یک مردمی هستیم که حاضر نیستیم از آن خلافت پیروی کنیم. امام حسن بعد از امیرالمومنین(ع) در مسند خلافت قرار میگیرد.
وی افزود: معاویه بعد از شهادت امیرالمومنین علی(ع) به فاصله ۱۸ روز برای فتح عراق حرکت میکند . در اینجا وضع امام حسن(ع) یک وضع خاصی است یعنی خلیفه مسلمین است که یک نیروی طاغی و یاغی علیه او قیام کرده است کشته شدن امام حسن در این وضع یعنی کشته شدن خلیفه مسلمین و شکست مرکز خلافت .
کرمی اظهار داشت: مقاومت امام حسن تا سرحد کشته شدن نظیر مقاومت عثمان بود در زمان خودش ، نه نظیر مقاومت امام حسین(ع) . امام حسین(ع) وضعش وضع یک معترض بود در مقابل حکومت موجود اگر کشته میشد که کشته هم شد کشته شدنش افتخارآمیز بود .همینطور که افتخارآمیز هم شد امام حسن وضعش از این نظر درست معکوس وضع امام حسین است. یعنی کسی که در مسند خلافت جای گرفته است ، اگر کشته میشد خلیفه مسلمین در مسند خلافت کشته شده بود و این خودش یک مسئلهای است که حتی امام حسین هم از مثل اینجور قضیه احتراز داشت چه کسی در جای پیغمبر و در مسند خلافت پیغمبر کشته شود؟
مدیر مدرسه علمیه تخصصی ریحانة الرسول ساوه تصریح کرد: تفاوت دومی در کار بود، درست است که نیروهای عراق ، نیروهای کوفه ضعیف شده بود اما این نه بدان معناست که به کلی از میان رفته بود و اگر معاویه همینطور میآمد یکجا فتح میکرد با اینکه بسیاری از اصحاب امام حسن به حضرت خیانت کردند و منافقین زیادی در کوفه پیدا شده بودند و کوفه یک وضع ناهنجاری پیدا کرده بود که معلول علل و حوادث تاریخی زیادی بود از جمله بلاهای بزرگ مسئله پیدایش خوارج بود. به هر حال در کوفه یک چند دستگی پیدا شده بود معاویه یک پایگاه بزرگی در کوفه درست کرده بود که با پول ساخته بود وپولهایی که مرتب به کوفه میفرستاد و پولهایی که پخش میکرد وجدانهای افراد را میخرید. اگر امام حسن میجنگید جنگ چند سالهای میان دو گروه عظیم مسلمین شام و عراق رخ میداد و چندین ده هزار نفر مردم از دو طرف تلف میشدند بدون آنکه یک نتیجه نهایی در کار باشد اما امام حسین یک جمعیتی دارد که همه آن ۷۲ نفر است.
کرمی خاطرنشان کرد: سه عامل اساسی در قیام امام حسین(ع) دخیل بوده است که آن را با شرایط زمان امام حسن مقایسه می کنیم: اولین عامل سبب قیام امام حسین حکومت ستمکار وقت بود که از امام حسین بیعت میخواست جواب امام حسین این بود. نه" بیعت نمیکنم و نکرد جوابش منفی بود. اما امام حسن(ع) چطور ؟ معاویه از امام حسن(ع) تقاضای بیعت نکرد.
عامل دوم دعوت کوفه از امام حسین(ع) است مردم کوفه بعد از اینکه ۲۰ سال حکومت معاویه را چشیدند از امام حسین(ع) دعوت نمودند اما از امام حسن کسی دعوت نکرده بود. وضع داخلی کوفه چنان بود که امام حسن خودش از بسیاری از مردم کوفه محترز بود وقتی که بیرون میآمد در زیر لباسهای خود زره میپوشید و حتی چندین بار در حال نماز به حضرت سوء قصد شد.
عامل سوم در قیام امام حسین(ع)، عامل امر به معروف و نهی از منکر بود.
نظر شما