سه‌شنبه ۲۰ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۴:۵۲
نگاهی به  نقش زنان انقلابی بحرین؛ از زندگی مجاهدانه و همراهی با مبارزان تا حفظ خانواده در سایه تبعید

حوزه/ نقش زنان بحرینی در انقلاب ۱۴ فوریه در بخش های مختلف اعم از مادری و همسری تا مدیریت مبارزات و همراهی با مردان مبارز انقلابی تعریف می شود که در بسیاری از محافل رسانه ای و سیاسی تاکنون مغفول مانده است.

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری حوزه، زنان بحرین در انقلاب بحرین که از سال ۲۰۱۱ تاکنون آغاز شده نقش ویژه و در عین حال پنهانی داشتند. بانوان بحرین در نقش مادری، همسری و خواهری و فعالیت های فرهنگی و تبلیغی در شرایط سخت امنیتی رژیم آل خلیفه در هدایت انقلاب بحرین نقش ویژه ای داشتند.

بانوان فعال فرهنگی بحرین در گفت و گوهایی همواره از نقش بانوان بحرینی سخن گفتند؛ آنها معتقدند؛ انقلاب بحرین با انقلاب‌های دیگر قابل مقایسه نیست چرا که این انقلاب ویژگی‌های خاص خودش را دارد که یکی از بارزترین آن‌ها حضور چشمگیر زنان است که همه این‌ها مدیون دعوت علماست. البته جبهه لیبرال این حضور زنان را مذمت می‌کند. این حضور به زنان نیروی مضاعف داده و باعث خودباوری آن ها شد.

«ام محمد» یکی از فعالان انقلابی بحرین گفت: هرچه داریم از مکتب عاشورا و با اسوه قرار دادن حضرت زینب است، حضور زنان با نقاب در راهپیمایی‌ها بیش از بیش به چشم می‌خورد. زن بحرینی مشخصه‌اش داشتن علم وآگاهی است و فراگیری علوم حوزوی برای او بسیار حائز اهمیت است.

در بحرین بر اساس اطلاعات منابع آگاه ؛ نقش و حضور زنان به جایی رسیده است که در بعضی موارد ریاست گروه‌ها را برعهده دارند. مناطق زیادی وجود دارد که ریاست آن‌ها را زنان برعهده دارند که بیشتر آن‌ها در سنین ۲۳ تا ۲۵ سال هستند. زنان خصوصا در گسترش عفاف و حجاب و التزام به رهنمودهای علما نقش به سزایی دارند و این نمونه‌هایی که از حضور زنان وجود دارد همه ظرفیت موجود نیست و بسیاری از حرکت‌هایی که توسط زنان انجام می‌گیرد مخفی است و لازمه اش مخفی بودن است. مثلا یکی از مادران بعد از شهادت پسرش دست به فعالیت‌های گوناگون زد و شهادت پسرش را رحمتی از جانب خدا می‌دانست.

با شهادت بسیاری از زنان انقلاب بحرینی اسرار زندگی آن‌ها آشکار می شود و مردم آن‌ها را می شناسند. مشخصه دیگر حضور زنان بحرینی حفظ عفاف و حجابشان در این راهپیمایی‌هاست و اینکه در بعضی مناطق حضور زنان بیشتر از مردان است. زنان از سنین۱۴ یا ۱۵ سالگی رهبری مبارزین را عهده دار می‌شوند.

زنان بحرینی در زمینه‌های اینترنتی و حقوق انسانی نیز فعالیت گسترده دارند. مثلا شخصیتهایی مثل "زینب خواجه" و خواهرش" مریم خواجه" که از کودکی به خاطر تبعید سیاسی پدرشان در خارج زندگی کرده‌اند حالا که به وطنشان بازگشته‌اند بسیار در زمینه حقوقی فعالیت دارند ریشه این بیداری زنان بحرینی از درون گروه‌های حوزوی است که الگویشان اهل بیت(ع) است و از درون همین گروه‌های مذهبی است که نسل جدید تربیت می‌شوند. زنان بحرینی تمسک به چادر را از زن ایرانی آموخته‌اند

بر اساس خاطرات بانوان فعال فرهنگی و شهادت آنها؛ عموم زنان بحرینی به رهبر شهید انقلاب اسلامی به چشم پدر خود نگاه می‌کردند و هنگامی که نام ایشان برده می‌شود، اشک‌هایشان جاری می‌شود.

به دلایل امنیتی به طور جزیی و دقیق به نقش بانوان فعال فرهنگی بحرین کمتر پرداخته شده است اما با بعد از رحلت و یا شهادت آنها کتاب ها یا مطالبی از زندگی آنها نگاشته شده است.

«دکتر راشدالراشد» از فعالان سیاسی برجسته بحرین که فعالیت های سیاسی گسترده ای را علیه رژیم آل خلیفه از داخل بحرین تا روزهای تبعید خود در کشورهای مختلف انجام داده است ، همسر خود را که در تمام تلاش های این مبارز انقلابی سهیم بوده به عنوان یک زن مجاهد در قالب یک کتاب از فعالیت های وی معرفی کرده است. کتاب؛ «حیاة إمرأة بحرانیة؛قراءة فی حیاة المجاهدة الراحلة ٱم‌احمد»« زندگی یک زن بحرینی: خوانشی از زندگی مجاهدانه مرحومه ام احمد». جذابیت کتاب نشانگر حقیقتی است که در خوانش‌های مردانه از مقاومت، کمتر به نقش زنان توجه شده است.

زندگی یک زن بحرینی: خوانشی از زندگی مجاهدانه مرحومه ام احمد

کتاب، روایت زندگی یک زن بحرینی مجاهدی است که در۱۷ سالگی با جوانی از اعضای مقاومت ازدواج کرد و همسرش بلافاصله برای مأموریتی از کشور خارج و ماه‌ها خبری از او در دسترس نبود.

تلاش‌ها برای متقاعد کردن دختر جوان به طلاق غیابی، بی‌ثمر ماند و او برای یافتن سرنخی از همسرش،عازم دمشق و از آنجا به تهران سفر کرد؛ تمام این جست‌وجوها بدون اطلاع همسرش صورت می‌گرفت تا سرانجام ملاقات دراماتیک آنها در هتلی در تهران رقم خورد و آغازی بر دو دهه زندگیِ در تبعید ام احمد شد.

هشت سال زندگی در تهران با همسری که تنها جمعه‌ها حضور داشت و تولد فرزندان در غیابِ آشنایان،بخشی از سختی های«ٱم احمد»را رقم زد. سرنوشت جهادی، چند سالی او را ساکن زینبیه دمشق و سپس مأموریت‌های مقاومتی و زندگیِ بی‌تابعیتی، آن‌ها را چهار سال به لندن کشاند؛اما «ٱم‌احمد» همچنان استوارانه سختی ها را برای هدفی والا تحمل می‌کرد..

سال ۱۹۹۴که قصد بازگشت به بحرین را داشتند،پس از چهار روز انتظار در فرودگاه منامه، به امارات دیپورت شدند و سرانجام در سال۲۰۰۳،با شنیدن خبر ناگهانی فوت خواهرش به بحرین بازگشت؛اما همان سال‌ نشانه‌های سرطانی نمایان شد که در سال۲۰۰۷،پایان«ٱم احمد» را رقم زد..

بانوان بحرینی بسیاری به طور گمنام بیش از یک دهه است که در شرایط سخت امنیتی و با انجام فداکاری های گسترده از بذل جان عزیزاننشان گرفته تا تربیت فرزندان انقلابی و یا بذل جان خود برای به ثمر نشستن انقلاب بحرین تلاش شبانه روزی می کنند آنها ایثار و فداکاری زنان انقلابی ایران را در پیروزی انقلاب اسلامی الگوی خود قرار دادند و می دانند نتیجه استواری و مقاومت آنها پیروزی انقلاب بحرین همچون پیروزی و سربلندی انقلاب اسلامی ایران است.

انتهای پیام/

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha