رعایت پوشش از ضروریات دین اسلام است و در جامعهی اسلامی زن و مرد هر دو موظف به رعایت پوشش متعارفاند. به همین دلیل و با توجه به اهمیت اجتماع، در آموزههای اسلامی اجازهی هر نوع پوششی به زنان و مردان داده نشده؛ اگرچه حدومرز پوشش برای زنان و مردان با یکدیگر متفاوت است.
* بحران بدپوششی و تهاجم فرهنگی
متاسفانه یکی از آسیبهای اجتماعی که امروزه با آن مواجهیم آسیب بدپوششی است؛ آسیبی که در لایههای رویین جامعه نمایان ولی در لایههای زیرین و عمیق جامعه اثرگذاراست. این آسیب، پتانسیل این را دارد که برهمهی ابعاد گوناگون جامعه اثر نامطلوب بگذارد تا جایی که در سالهای اخیر ساختارهای فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی از این آسیب در امان نماندهاند.
در سالهای بعد از انقلاب تهاجم فرهنگی و تهدیدهای پنهانی در رابطه با حجاب افزایش یافت. این تهدیدها باعث شد تا فرهنگ برهنگی از خارج مرزها وارد کشور شده و باعث جریحهدار کردن وجدان جمعی و تبدیل آن به بحران اجتماعی شود.
* مردان و قواعد پوشش در نگاه اسلام
در نگاه اسلام جامعه دارای اصالت است، همین اصالت باعث میشود تا حضور مردان در اجتماع نیز قواعد مخصوص خود را داشته باشد. یکی از این قوانین، قاعدهی پوشش است.
آنچه از دستورات دینی در رابطه با پوشش مردان برداشت میشود این است که مردان نیز لازم است بدن خود را تا حد امکان بپوشانند و از پوشیدن لباسهای بدننما و تنگ خودداری کنند؛ ضمن اینکه در آموزههای اسلام، لباس شهرت نیز برای مردان منع شده است.
امیرالمومنین علی علیهالسلام میفرمایند:«بر مرد شایسته نیست که لباس او کنار رود و رانهایش نمایان شود و در این حالت در میان قوم خود بنشیند».(شیخ صدوق، الخصال، ج ۲، ص ۶۳۰)
* نگاه تکبعدی به مسئلهی حجاب
امروزه متاسفانه یکی از معضلات بزرگی که در اجتماع وجود دارد مسئلهی حجاب زنان است؛ مسئلهای که حتی پای آن به فضاهای امنیتی و سیاسی هم کشیده شده و در بعضی مواقع حکومت و مردم نیز از این موضوع به سادگی گذر میکنند؛ البته که برخی مواقع نیز موضوع اتحاد و حفظ وحدت بهانهای برای عدم پیگیری این معضل شدهاست، هر چند همهی نگاهها از باب عدم رعایت حجاب معطوف به بانوان است؛ اما نمیتوان از معضل پوشش نادرست مردان چشم پوشی کرد.
بدحجابی زنان در اجتماع یک موضوع تکعاملی نیست و علتها و عوامل گوناگونی دست در دست هم دادهاند تا جامعه به چنین هنجارشکنی دچار شود.
از میان عوامل موجود یک عامل کمتر مورد توجه قرار گرفتهاست و آن پوشش مردان در جامعه است. گاهاً مردان در اجتماع پوشش لازم و متعارف را ندارند و اتفاقا گاهی زنان جامعه برای لجبازی با نحوهی پوشش مردان به پوشش بدتر روی میآوردند. گویی زنان خود را در یک میدان جنگ میبینند و هدفشان انتقام یا مقابلهبهمثل با مردان است و از این جهت خود را مقابل مردان قرار میدهند.
پوشش، با هدف حفظ عفت عمومی، آموزهای دو سویه و متقابل بین مردان و زنان است؛ آنچه بدیهی است اینکه رعایت عفت و پوشش متعارف جامعه تنها توسط نیمی از مردم یعنی زنان، منجر به اصلاح جامعه نمیشود؛ به همین دلیل در اسلام و در روایات معصومین علیهمالسلام نقش فعالانهی مردان در گسترش حیا و پوشش درست در جامعه مورد توجه قرار گرفتهاست و به همین دلیل اگر پوشش مردان موجب مفسده شود حرام اعلام شده است.
* ضرورت تبیین شاخصها و فرهنگسازی
با توجه به آنچه گفته شد به نظر میرسد یکی از عواملی که مردان در جامعه پوشش متعارف خود را رعایت نمیکنند عدم تبیین حد و مرز پوشش برای مردان است. مردان اگر شاخص درستی در مورد پوشش خویش داشته باشند طبیعتاً خود را ملزم به رعایت آن میکنند و البته این امر نیازمند فرهنگسازی است.
یکی از وظایف جامعهی اسلامی این است که در تبیین شاخص پوشش و حد و مرز آن برای مردان وقت بگذارد و آموزشهای لازم داده شود.
همان طور که قوانین، حد و مرز پوشش را برای خانمها مشخص میکند و جامعه نسبت به بدپوششی آنها احساس نگرانی دارد، باید چنین شرایطی هم برای مردان مهیا شود و قانون، مردان را دعوت به پوشش مناسب کرده و حکمت پوشش را برای آنها تبیین نماید.
* احیای امر به معروف در حوزهی پوشش مردانه
از دیگر راههای برونرفت از این معضل این است که امر به معروف و نهی از منکر در جامعه در مورد مردان هم صورت پذیرد و لازم است که به این مهم توجه شود که به مردان هم تذکراتی از باب پوشش دادهشود و این تذکرات فقط منحصر به زنان نباشد.
لیلا وطن خواه، طلبه سطح سه
نظر شما