پنجشنبه ۹ مهر ۱۴۰۵ - ۱۲:۱۱
شکرگزاری باید در همه ابعاد زندگی انسان جاری باشد

حوزه آفرند، با تأکید بر اهمیت شکرگزاری در زندگی مؤمنانه، گفت: شکرگزاری نباید به گفتن الفاظ محدود شود، بلکه باید در همه ابعاد زندگی انسان و در قالب شکر قلبی، زبانی و عملی جاری باشد.

به گزارش خبرگزاری حوزه از کرمان، اولین جلسه اخلاق سال تحصیلی جدید با عنوان «طعم شیرین بندگی؛ با رویکرد شکر و سپاس» و با سخنرانی خانم سکینه آفرند در مدرسه علمیه تخصصی حضرت زینب کبری (س) رفسنجان برگزار شد.

خانم سکینه آفرند مدرس حوزه با اشاره به جایگاه شکرگزاری در اسلام و با استناد به حدیثی از پیامبر اکرم (ص) اظهار داشت: «مَنْ تَقَدَّمَتْ الَیهِ یدٌ، کانَ عَلیهِ مِنَ الحَقِّ أن یکافِی ءَ، فانْ لَم یفعَلْ فالثّناءُ، فإنْ لَمْ یفْعَلْ فَقَدْ کفَرَ النِّعْمَةَ»؛ پیامبر اکرم (ص) می‌فرمایند کسی که نعمتی به او برسد، اگر مقابله به مثل نکند، کفران نعمت کرده است.

وی با تبیین مراتب شکر شامل مراتب «قلبی، لسانی و عملی»، تصریح کرد: اسلام بر پایه حق‌شناسی استوار است. اگر کسی خدمتی به انسان کرد، نباید آن را از یاد برد و لازم است در صورت توان، آن را جبران نمود. در مواردی که انسان به دلیل محدودیت توان یا بزرگی خدمت دریافتی قادر به جبران نیست، حداقل باید با زبان تشکر کند؛ در غیر این صورت، مستحق زوال نعمت خواهد بود.

کارشناس دینی با بیان اینکه عوامل بسیاری همچون والدین، اساتید، همسایگان، علما و شهدا در فراهم شدن آسایش و بهره‌مندی از دانش نقش داشته‌اند، افزود: ما مدیون خدمات افراد بسیاری هستیم و اگرچه قادر به جبران تمامی این زحمات نیستیم، اما باید قدرشناس باشیم.

آفرند با اشاره به آیه ۷ سوره ابراهیم «لَئِنْ شَکرْتُمْ لَأَزِیدَنَّکمْ وَلَئِنْ کفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِی لَشَدِیدٌ»، یادآور شد: این قانون درباره نعمت‌هایی که از سوی انسان‌ها نیز به ما می‌رسد صادق است، درباره نعمت‌های الهی که سرتاپای وجود ما را فرا گرفته است، حتی شکر گفتنِ ما نیز خود نعمتی است که نیاز به شکر دارد. لذا تنها شکر و سپاسگزاری از خداوند کافی نیست، بلکه باید از کسانی که وسیله این موهبت‌ها بوده‌اند نیز تشکر کرد و با ادای حق زحمات آنان، آن‌ها را به خدمات بیشتر تشویق نمود.

وی تأکید کرد: کمترین حدّ تشکر، داشتن برخوردی پرمحبّت و صمیمی و به دور از آزار و رنجش است و عالی‌ترین حد آن، جبران چندین برابری خوبی‌ها در ظاهر و باطن و به زبان و عمل است. شکر باید در همه امورات زندگی جاری باشد و اگرچه انسان هرگز نمی‌تواند شکر را به حد کمال انجام دهد، اما این نباید مانع از شکرگزاری گردد.

انتهای پیام. /

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha