تفسیر «ما رَأَیْتُ إِلّا جَمیلًا»؛ مقام انسانیت در پرتو صبر حضرت زینب(س)

خانم نجیبه خاتون کرمی مدیر مدرسه علمیه تخصصی ریحانه‌الرسول ساوه همزمان با شب میلاد حضرت زینب کبری سلام الله علیها در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در اراک بیان کرد: در تفسیری از جمله «ما رَأَیْتُ إِلّا جَمیلًا» حضرت زینب کبری(سلام‌الله‌علیها)، با تبیین تفاوت معنایی واژه‌های «جمیل» و «جمال»، این مقام والا در پرتو صبر، شکیبایی و مدیریت عالی در بحران توصیف شده است؛ مقامی که به تعبیر آن حضرت، به مشاهده «صاحب جمال» یعنی خود خدای سبحان و لبخند رضایت او انجامید.

وی گفت: بر اساس این تفسیر، «جمیل» صفت مشبهه است؛ یعنی مانند فعل ضمیری، درون خود فاعل را دارد و در واقع به این معناست که «ندیدم مگر صاحب زیبایی» و صاحب زیبا یا زیبا را. اگر جمله به این صورت بود که «ما رَأَیْتُ إِلّا جَمالًا»، به این معنا بود که چیزی جز زیبایی ندیدم.

کرمی افزود: در ادامه این تفسیر آمده است که یکی از اسمای حُسنای الهی «جمیل» است؛ آنجا که فرموده‌اند: «إِنَّ اللهَ جَمیلٌ و یُحِبُّ الْجَمالَ». «جمال» یعنی زیبایی است، لکن «جمیل» به معنای زیباست.

مدیر مدرسه علمیه تخصصی ریحانه‌الرسول ساوه اذعان داشت: در همین زمینه قابل توجه است که قرب و حب حضرت زینب کبری(سلام‌الله‌علیها) در پرتو صبر و شکیبایی و آن مدیریت عالی در بحران، به جایی صعود نمود که می‌فرمایند: «من صاحب جمال را دیدم»؛ یعنی «خودِ خدای سبحان» را ملاقات نمودم و لبخند رضایت او را دیدم.

وی تاکید کرد: به راستی مقام انسانیّت و آدمیّتِ انسان تا کجا قدرت رشد و تعالی دارد که در بحبوحه فجایع می‌فرماید: من غیر از خداوند چیزی ندیدم.

رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند

بنگر که تا چه حدّ است مکان آدمیّت

کرمی در پایان اظهار داشت: پس به میزان پیروی و تبعیّت و دخول و ورود به باطن عاشورا — که همان عمل به قرآن و اطاعت از اهل بیت(علیهم‌السلام) است — از انسان «کشف حجاب» می‌شود و در حدّ هر انسانی، «افاضات» الهی به او می‌رسد.