به گزارش خبرگزاری حوزه، خانم مریم مصطفوی، پژوهشگر مدرسه علمیه تخصصی نورالزهراء(س) زنجان و برگزیده بخش مقالات کوتاه در جشنواره علمی «بانوی کرامت»، با تدوین مقاله‌ای تحت عنوان «ابعاد و انواع حضور فعال زنان در مدیریت بحران»، به واکاوی توانمندی‌های تصمیم‌سازانه زنان در مواجهه با شرایط دشوار پرداخته و الگویی عملیاتی برای ارتقای مشارکت آنان در مدیریت بحران‌های اجتماعی و خانوادگی ارائه کرده است.
وی در گفت‌وگویی، ابعاد این پژوهش و ضرورت‌های پرداختن به آن را تشریح کرده است که مشروح آن در ادامه می‌آید:
چه گره‌ای در واقعیت جامعه و خانواده باعث شد این موضوع را برای پژوهش انتخاب کنید؟
آنچه مرا به انتخاب این موضوع ترغیب کرد، توجه به نقش تعیین‌کننده زنان در مواجهه با بحران‌های خانوادگی و اجتماعی بود. زنان در بسیاری از بحران‌ها، نخستین افرادی هستند که با پیامدهای آن روبه‌رو می‌شوند و در عین حال، ظرفیت بالایی برای ایجاد آرامش، حفظ انسجام خانواده و مدیریت شرایط دشوار دارند. با این حال، گاهی نقش آنان صرفاً در حد مسئولیت‌های عاطفی و حمایتی دیده می‌شود و ظرفیت مدیریتی و تصمیم‌سازی‌شان کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد. همین مسئله، انگیزه‌ای بنیادین شد تا به بررسی نقش کلیدی زنان در مدیریت بحران و ارتقای جایگاه آنان بپردازم.
آیا پژوهش شما یک تحقیق کاملاً نظری بود یا به یک راهکار عملیاتی و کاربردی رسیدید؟
هدف من صرفاً پرداختن نظری به این موضوع نبود؛ بلکه تلاش کردم اهمیت تبدیل ظرفیت‌های فطری و اکتسابی زنان به توانمندی‌های قابل‌بهره‌برداری در موقعیت‌های بحرانی را اثبات کنم. از جمله راهکارهای عملیاتی طرح‌شده در این پژوهش، می‌توان به «ارتقای مهارت تصمیم‌گیری»، «تقویت تاب‌آوری»، «آموزش مدیریت هیجانات»، «افزایش آگاهی خانواده‌ها» و «فراهم‌کردن زمینه مشارکت مؤثر زنان در برنامه‌ریزی» اشاره کرد. به باور من، زمانی پژوهش ارزش واقعی پیدا می‌کند که بتواند از سطح آگاهی‌بخشی فراتر رفته و به تغییر رفتار و بهبود عملکرد در کانون خانواده و سطح جامعه منجر شود.
خروجی پژوهش شما چقدر قابلیت تبدیل‌شدن به محصول را دارد؟
این پژوهش از ظرفیت بالایی برای تبدیل‌شدن به محصولات آموزشی و فرهنگی برخوردار است؛ چرا که پیوند مستقیمی با زندگی روزمره خانواده‌ها دارد. می‌توان بر اساس یافته‌های این تحقیق، «بسته آموزشی مهارت‌های مدیریت بحران»، «کتابچه‌های کاربردی برای خانواده‌ها»، «محتوای رسانه‌ای کوتاه» و حتی «دوره‌های کارگاهی ویژه بانوان» طراحی کرد. به‌ویژه اگر مباحث این پژوهش با مثال‌های واقعی و تمرین‌های عملی همراه شوند، می‌توانند در ارتقای آمادگی خانواده‌ها و تقویت نقش‌آفرینی مؤثر زنان تحول‌آفرین باشند.
اگر یک جمله خطاب به بانوان طلبه‌ای که هنوز تردید دارند وارد عرصه پژوهش شوند داشته باشید، آن جمله چیست؟
خواهران طلبه، باور داشته باشید که هر دغدغه‌ای که از دل واقعیت‌های جامعه برمی‌خیزد، می‌تواند آغاز یک پژوهش ارزشمند باشد؛ پس به توان علمی خود اعتماد کنید و اجازه ندهید تردید، مانع تبدیل اندیشه و دغدغه‌های شما به اثری ماندگار شود.
نقش جشنواره‌هایی مانند «بانوی کرامت» را در شکستن حصار پژوهش‌های تکراری و ورود به عرصه‌های نوآورانه چگونه می‌بینید؟
جشنواره‌هایی مانند «بانوی کرامت» می‌توانند با شناسایی و معرفی پژوهش‌های مسئله‌محور، زمینه توجه بیشتر به نیازهای واقعی جامعه را فراهم کنند. یکی از ظرفیت‌های مهم این رویدادها، ایجاد انگیزه در بانوان طلبه برای پرداختن به موضوعاتی است که علاوه بر ارزش علمی، از قابلیت کاربردی برخوردارند. معرفی آثار برگزیده می‌تواند زمینه تبادل تجربه میان پژوهشگران و تبدیل ایده‌های علمی به برنامه‌های فرهنگی را تقویت کند. امیدوارم چنین رویدادهایی بستری برای حضور پررنگ‌تر بانوان طلبه در عرصه‌های نوآورانه پژوهشی باشد.
انتهای پیام/
نظر شما