شهید لاریجانی در مسئولیت‌های مختلف از صراط مستقیم حفظ بیت‌المال یا اخلاق تجاوز نکرد

به گزارش خبرگزاری حوزه از تهران، مراسم یادبود شهید علی لاریجانی، دبیر فقید شورای عالی امنیت ملی، امروز چهارم آبان ماه با حضور خانواده شهید لاریجانی، شهید بهشتی و شهید مطهری و همچنین با حضور سیمایی صراف وزیر علوم و دکتر امید رئیس دانشگاه تهران در دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران برگزار شد.

غلامعلی حدادعادل عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی در این مراسم گفت: از دانشگاه تهران و دانشکده ادبیات که این مجلس را به احترام شهید دکتر علی لاریجانی برپا کردند تشکر می‌کنم. قبل از هر سخنی، شهادت رهبر معظم انقلاب اسلامی و خانواده شهدا و شهدای جنگ اخیر را تبریک و تسلیت عرض می‌کنم.

حدادعادل تصریح کرد: بعد از جناب آقای محقق داماد، تصور می‌کنم سابقه آشنایی من با دکتر لاریجانی از همه بیشتر باشد و بیش از ۵۰ سال است. در نیمه اول دهه ۵۰ که من در دانشگاه صنعتی شریف معلم بودم، آقای دکتر لاریجانی دانشجوی رشته ریاضی بودند و چون من در آنجا برای مهندسان و دانشجویان علوم، درس‌های فلسفه و علوم انسانی تدریس می‌کردم، ایشان با من درس داشتند و به جهت نزدیکی فکری، دوستی ما از همان زمان آغاز شد. سپس پیوند خانوادگی ایشان و وصلت ایشان با خانواده شهید مطهری باعث تقویت روابط ما شد؛ چون بنده شاگرد استاد شهید مطهری هم بودم و این علاقه من به ایشان بیشتر شد.

وی ادامه داد: ایشان هم مثل بنده و بعضی از استادان فعلی گروه فلسفه، تصمیم گرفته بودند که رشته خودشان را تغییر دهند و به فلسفه بیایند. دانشجو شدن ایشان در دانشگاه تهران در دوره کارشناسی ارشد، با آمدن از صنعتی شریف به دانشکده ادبیات همراه شد؛ در نتیجه دوباره در اینجا هم در دوره کارشناسی و هم در دوره دکتری، من در خدمت ایشان بودم. این توفیق را هم داشتم که پایان‌نامه دوره ایشان زیر نظر من بود که به شرح فلسفه ریاضی از نظر کانت اختصاص داشت و کاملاً با تحصیلات آقای دکتر لاریجانی تناسب داشت؛ هم ریاضی خوانده بود و هم کانت خوانده بود و این پایان‌نامه را در سال ۷۴ ایشان دفاع کردند. ما با هم ۱۲ سال اختلاف سنی داشتیم.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی اظهار داشت: بنده می‌خواهم یک تصویر کلی از شخصیت ایشان در حد وقت و توان خودم ترسیم کنم. آقای دکتر لاریجانی متدین و مؤمن بود؛ در عرصه سیاست و اجرا، پاک‌دست و پاک‌دامن و پاک بود و اهل تعبد و تهجد بود؛ حتی مخالفان سیاسی ایشان هم ذره‌ای در این اوصاف تردید ندارند؛ یعنی کسی نگفت لاریجانی در مسئولیت‌های مختلفی که داشته، از صراط مستقیم حفظ بیت‌المال یا اخلاق تجاوز کرده باشد.

وی ادامه داد: ایشان بسیار با استعداد بود و هوش و استعداد در ایشان هم ارثی و هم سرشتی بود؛ باسواد، پرکار و صاحب‌ابتکار بود؛ هم ریاضی خوانده بود، هم فلسفه و به علت تربیت خانوادگی که متولد نجف بود خودشان با زبان عربی آشنا بودند و از زبان انگلیسی استفاده می‌کرد؛ با معارف اسلامی آشنایی خوبی داشت و پرکار و منظم و از نظر علمی دقیق‌النظر و صاحب‌نظر و صاحب‌اطلاع بود. خوش‌سخن و معاصر روزگار خودش بود؛ دنیای معاصر خودش را می‌شناخت. وقتی با شخصیت‌های سیاسی و علمی خارجی که به کشور ما می‌آمدند یا ایشان به کشورهای دیگر سفر می‌کرد مواجه می‌شد، از نظر علم و اطلاع و نظم ذهنی و عمق شخصیت، یک چهره موجه، مطلوب و دوست‌داشتنی از فرزندان ایران ترسیم می‌کرد که باعث سرافرازی ملت بود؛ به قول معروف در برابر دیگران کم نمی‌آورد و دستش پر بود.

حدادعادل خاطرنشان کرد: ایشان به طور کلی از ابتدای انقلاب تا لحظه شهادتشان در سه عرصه فعالیت داشتند: اول عرصه فرهنگ، دوم سیاست و سوم علم و دانش. در عرصه فرهنگ، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را اداره کردند و یک دوره طولانی صدا و سیما را اداره کردند و البته این‌ها اهم فعالیت‌های فرهنگی ایشان بود و فعالیت‌های پراکنده دیگر زیادی داشتند که به جزئیات اشاره نمی‌کنم. در عرصه علمی، حضورشان در دانشگاه حضور مثبت و مفیدی بود؛ سعی می‌کردند تا آنجا که ممکن است تدریس را ترک نکنند و هر وقت بار سیاست از روی دوش ایشان سبک می‌شد، بار تدریس دانشگاهی را بر دوش می‌گرفتند و دانشجویان کاملاً از کلاس ایشان بهره می‌بردند؛ ایشان وجدان کاری داشتند و به بهانه مسئولیت سیاسی، درس خودشان را کم نمی‌گذاشتند.

وی خاطرنشان کرد: ایشان استدلال کردند من کار مهم‌تری بر عهده دارم و به ما گفتند شرایط کشور طوری است که اگر در فعالیت‌های کلان سیاسی باشم، بیشتر می‌توانم خدمت کنم و پرونده‌های سنگین سیاسی را در منطقه و داخل کشور به عهده گرفته بودند؛ در واقع ما را قانع کردند که باید آن کار مهم‌تر را بپذیرد. و مجدداً برای بار دوم به عنوان دبیر شورای عالی امنیت ملی انتخاب شدند تا جنگ پیش آمد و همه نقش ایشان، حضور ایشان، صراحت‌لهجه و شجاعت ایشان را دیدند و بالاخره خدای حکیم هم پاداش ایشان را با شهادت که بالاترین مقامی است که می‌تواند به یک انسان ارزانی شود همراه با فرزند برومندشان به ایشان داد و هر دو به شهادت رسیدند که برایشان آرزوی علو درجات دارم.

رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی در پایان سخنانش گفت: آقای دکتر لاریجانی اگر عمرشان بیشتر بود و کشور می‌توانست از ایشان بهره ببرد، در نظر و عمل و در هر دو عرصه می‌توانستند به جمهوری اسلامی و ملت ایران خدمت کنند؛ هم در فلسفه سیاسی و هم در عرصه مسئولیت‌های سیاسی و اجتماعی. برای ایشان از خداوند طلب علو درجات می‌کنم و برای خانواده ایشان صبر و شکیبایی آرزو می‌کنم. امیدوارم این جنگ و شرایطی که پیش آمده با پیروزی عزتمندانه ملت ایران به انجام برسد؛ بهترین تسلیت برای خانواده‌های شهدا، پیروزی ملت ایران است.