به گزارش خبرگزاری حوزه از سمنان، حجت‌الاسلام و المسلمین میرعلی‌اکبری در نشست تربیتی با موضوع «تبیین جایگاه هستی‌شناختی و نقش تربیتی حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها در نظام خلقت و خانواده» در مدرسه علمیه فاطمیه دامغان برگزار شد، در تبیین چرایی نام‌گذاری حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها عنوان کرد: روایات متعددی از ائمه اطهار علیهم‌السلام بر ریشه‌های معنایی این نام تاکید دارند. امام صادق علیه‌السلام با اشاره به ریشه «فطم» به معنای نگهدارنده، تبیین می‌کنند که نام فاطمه به این دلیل بر ایشان نهاده شده است که انسان‌ها از درک حقیقت محض ایشان بازمانده‌اند و یا به تعبیری، پیروان و دوستداران ایشان از آتش دوزخ نگاه داشته می‌شوند.
وی ادامه داد: این نام‌گذاری که بر پایه حکمت الهی است، پیوندی عاطفی و معرفتی میان مؤمن و اهل بیت برقرار می‌کند؛ چرا که نام‌گذاری نیکو برای فرزند، نه تنها از حقوق والدین است، بلکه ابزاری برای ایجاد الفت و ارتباط عاطفی عمیق میان نسل‌ها محسوب می‌شود.
استاد حوزه و دانشگاه بیان کرد: جایگاه معنوی حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها در سلسله مراتب هستی، چنان است که در روایات از وجوب اطاعت ایشان از سوی تمامی آفریدگان، از ملائکه و پیامبران گرفته تا موجودات دیگر سخن به میان آمده است. در روایتی نقل شده است که حتی پیامبران الهی و حضرت آدم علیه‌السلام نیز در مقام زیارت ایشان خواهند بود؛ این امر نشان‌دهنده آن است که حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها نقطه ثقل و مرجعیتی است که حتی بزرگترین پیامبران نیز برای کسب فیض و برکت، نیازمند زیارت ایشان هستند. این جایگاه والا، ایشان را به مقامی رسانده که حتی در بحث خواستگاری، کفویت با ایشان برای تمامی پیامبران، به دلیل عظمت وجودی ایشان، امری ناممکن است.
حجت‌الاسلام والمسلمین میرعلی‌اکبری بر جایگاه هستی‌شناسی حضرت زهرا (س) تاکید کرد و گفت: سیره حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها در حوزه تربیت، الگویی بی‌بدیل برای خانواده‌های مسلمان است. تربیت در نگاه ایشان، نه یک عمل تفننی یا لطف، بلکه یک «حق» و تکلیف است که والدین در قبال فرزندان خود دارند. یکی از آموزه‌های کلیدی در این زمینه، توجه به شخصیت و رفتار والدین به عنوان اولین ابزار تربیت است؛ چرا که فرزندان بیش از آنکه به گفته‌های ما گوش بسپارند، به هستیِ ما توجه می‌کنند و آنچه هستند، بازتابی از آنچه ما هستیم خواهد بود.
وی یادآور شد: نمونه‌ای بارز از اخلاق و سیره تربیتی ایشان، در شب‌های عبادت ایشان تجلی می‌یابد؛ چنان‌که حضرت امام حسن (علیه‌السلام) روایت می‌کنند که ایشان در شب‌های جمعه، تمام وقت خود را در محراب عبادت سپری می‌کردند و در حالی که برای تمام مؤمنان و مؤمنات دعا می‌کردند، حتی برای خود نیز چیزی نخواستند؛ الگویی که نشان‌دهنده اوج ایثار و تمرکز بر دیگران است.
وی اظهار کرد: تربیت در نگاه اسلامی و با الگوبرداری از سیره ایشان، فرآیندی طولانی‌مدت و نیازمند صبوری است؛ برخلاف طبیعت حیوانات که پس از مدتی کوتاه فرزند را رها می‌کنند، در نظام انسانی، تربیت پروژه‌ای مستمر است که در آن نیاز متقابل فرزند به والدین و ضرورت تداوم پیوند عاطفی و اخلاقی، صبوری و همراهی والدین را در طول مسیر زندگی می‌طلبد.
انتهای پیام
نظر شما