به گزارش خبرگزاری حوزه از سمنان، خانم شکری در دومین جلسه اخلاق هفتگی که ویژه طلاب سطح تخصصی در مدرسه علمیه فاطمه الزهرا(س) سمنان برگزار شد، با اشاره به تفاوت میان «عبادت» و «اطاعت» عنوان کرد: اگر اطاعت را فقط به معنای انجام دستورات بدانیم، عبادت معنای بسیار گسترده‌تری دارد. عبادت ریشه در «توحید عملی» دارد؛ یعنی انسان هیچ شریکی برای خداوند در قلب خود قرار ندهد و این تفاوت همان مرز باریک میان ترس و عشق حقیقی است.
وی در پاسخ به چرایی عبادت گفت: بررسی‌ها نشان می‌دهد که انگیزه‌های انسان در مسیر عبادت، طیف گسترده‌ای دارد:
۱. انگیزه طمع: انجام کار برای رسیدن به پاداش‌های دنیوی یا بهشتی.
۲. انگیزه ترس: انجام کار از روی واهمه از عذاب الهی.
۳. انگیزه اخلاص (اوج عبودیت): عبادتی که تنها به خاطر «رضایت و عشق به خداوند» انجام می‌شود. این همان نقطه‌ای است که در آن، حتی اگر تمام دارایی انسان از دست برود، او همچنان با رضایت به مسیر خود ادامه می‌دهد.
مدیر مدرسه علمیه فاطمه الزهرا(س) بیان کرد: افراد بسیاری با یک لغزش کوچک، پیوند خود را با اصول اخلاقی از دست می‌دهند ولی رشته اخلاص به سادگی گسسته نمی شود؛ انسانِ مخلص در برابر تلاطم‌های زندگی، استوار می‌ماند.
خانم شکری، عجب و خودبزرگ‌بینی (خودپسندی) و ریا را بزرگترین موانع در مسیر رسیدن به مقام اخلاص برشمرد و گفت: ریا، همان عمل نمایش‌گری است که عبادت را از معنای واقعی تهی کرده و آن را به ابزاری برای جلب توجه دیگران تبدیل می‌کند.
شایان ذکر است این جلسات هر هفته با حضور طلاب، مبلغین و دانش آموختگان برگزار می‌گردد.
انتهای پیام
نظر شما