شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ | Mar 6, 2021
فضیل ریال الجزایری

حوزه/ استاد حوزه علمیه قم با بیان این که منشأ شور و عشق عاشورایی همان ذات مقدس الهی است، گفت: کسی که زندگی اش به دور از خدا است نمی تواند این عشق را در ظرفیت وجودی خود دارا باشد و نمی تواند این عشق را در خود جای دهد.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه، حجت الاسلام فضیل ریال الجزایری عصر چهارشنبه در همایش بین المللی «عرفان و حماسه حسینی» که از سوی بنیاد بین المللی اربعین با همکاری مجمع وارث الانبیاء قم برگزار و به صورت زنده نیز از شبکه های مجازی پخش شد، در تبیین موضوع عشق الهی در نهضت حسینی اظهار داشت: این مسأله در دو محور «اصل و اساس عشق» و «چگونگی تجلی این عشق در نهضت کربلا ارائه» قابل بحث و بررسی است.

استاد حوزه علمیه افزود: همان گونه که امام (ع) می فرماید{ الیس الدین الا الحب}..آیا دین چیزی غیر از حب و دوستی است؟ پس محور وجود بر پایه عشق است و نهضت عاشورا از ابتدا تا انتهایش چیزی غیر از عشق و محبت نیست و سوال اصلی این است که منبع این عشق چیست و این عشق چگونه تجلی پیدا کرد و ثمره بخشید؟

وی با بیان این که منشا این عشق همان ذات مقدس الهی است، گفت: خدایی که بی نیاز از بندگان است و کمالاتش عین ذات اوست پس در حرکت به سوی کمال نیست چرا که او کمال مطلق است و آغاز و سرانجام به سوی اوست، «إن الی ربکم المنتهی ...»؛ پس کمالات او عینی و حاضر است و این عینی بودن و حضور باعث می شود که عشق ذاتی و الهی منبعی برای هر عشق دیگر باشد و این همان اصل و اساس عشق است که منبع هر رحمت و خیری است.

حجت الاسلام الجزایری بیان داشت: کسی که زندگی اش به دور از خدا است نمی تواند این عشق را در ظرفیت وجودی خود دارا باشد و نمی تواند این عشق را در خود جای دهد؛ اراده الهی بر آن واقع شد که انسان با این عشق کامل شود و تکاملش در گرو این عشق  باشد و شاید حکمت از هبوط انسان به دنیا همین اکتساب عشق از طریق کمالات باشد به گونه ای که انسان با تلاش خود این کمال و زیبایی را فرابگیرد تا به عشق الهی برسد و به این صورت به ارزش ذات الهی واقف گردد و به این خاطر است که می بینیم زندگی انسان همراه با بلا و امتحان است و انسان دائما درحال تلاش وکوشش است پس منبع عشق، ذات اقدس باری تعالی است.

وی اضافه کرد: سوال بعدی این است که چه چیزی در نهضت حسینی به وقوع پیوست؟ امام حسین(ع) مرتبه ای از کمال را محقق نمود که این مرتبه ولایت نام دارد، پس ایشان به اعلی مرتبه ولایت ارتقا یافت چرا که در قرآن ذکر شده «الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم الاسلام دینا» بنابراین اکمال دین در گرو ولایت است و نعمت ولایت بزرگترین نعمت می باشد.

استاد حوزه علمیه با تأکید بر این که امام نه تنها خود در این مرتبه صعود نمود بلکه این عشق را به دیگران از اصحاب و یارانش هدیه کرد، تصریح کرد: قطعا  بدون امام نمی توان به این مرتبه رسید، پس ولایت همان قرب الهی و بالاترین درجه است و امام این عشق را به یاران خود عطا نمود و آینه ی تجلی کمال الهی شد و اصحابش این جمال و بهاء الهی را در آینه ی وجودی امام حسین(ع) نظاره کردند.

وی با بیان این که امام حسین(ع) یاران خود را به بالاترین درجه الهی رساند، گفت: به گونه ای که جایگاهشان در بهشت را به آنان نشان داد و این همان فلسفه عشق است، امام فانی در عشق الهی شد و این عشق را به دیگران عطا نمود و از این هم بالاتر، جلوه ی این عشق در مرحله ای است که ایشان  حتی بر دشمنان خود گریست و این همان تجلی رحمت الهی است همچنان که سیره جدشان رسول خدا (ص) این گونه بود و در فتح مکه همه را بخشید و فرمود:(انتم الطلقاء...).

انتهای پیام  ۳۱۳/۱۷

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 1 =
google-site-verification=0iLoQV4C04yTFqMIugB47gzW8uc7-poVtQKrLZbxcw8