به گزارش گروه ترجمۀ خبرگزاری حوزه، در جام عربی امسال در دوحه، چهرهای غیرمنتظره توجه هواداران فلسطین و رسانههای منطقه را جلب کرده است: امیلیو سابا، بازیکن پرویی با ریشهای عمیق در فلسطین، که نهتنها در زمین بازی خوش درخشیده، بلکه با فروتنی، هویت دوگانه و شور لاتینی خود به چهرهای الهامبخش برای هواداران فلسطین تبدیل شده است.
جام عربی همیشه صحنهای برای نمایش استعدادها و روایتهای تازه بوده است، اما امسال یکی از متفاوتترین داستانهای این رقابتها از دل یک مدافع ۲۳ ساله پرویی بیرون آمده؛ بازیکنی که با پیراهن سفید و قرمز پرو بزرگ شد، اما قلبش سالها در فاصله هزاران کیلومتر دورتر، در فلسطین، میتپید.
امیلیو سابا، متولد لیما و پرورشیافته در آکادمیهای «استر گراند»، «اسپور بویز»، «آلیانزا لیما» و «ملگار»، از آن دسته فوتبالیستهایی است که مسیر زندگیشان فقط با فوتبال تعریف نمیشود. او در سال ۲۰۲۰ نخستین تجربه حرفهای خود را ثبت کرد، اما سرنوشت برایش برنامه عمیقتری داشت: آشتی دادن هویتی دوگانه که سالها در سکوت همراهش بود.
دعوت تیم ملی فلسطین نقطه عطف این مسیر شد؛ کشوری که پدر، مادربزرگ و نیاکانش زمانی از آنجا کوچ کردند و اکنون نسل جدیدشان با پیراهن همان سرزمین به میدان میرود. او پس از بازی تدارکاتی در برابر تیم «اوسکادی»، بهسرعت به چهرهای مهم در ترکیب تیم فلسطین تبدیل شد و در جام عربی امسال با نمایشهایی قابلتوجه توجه هواداران را برانگیخت. پیروزی ۱–۰ فلسطین مقابل قطر و نقش او در این مسابقه، نقطهای بود که نامش را میان خبرنگاران منطقه برجسته کرد.
خودش میگوید که پیوستن به فلسطین برایش غافلگیرکننده نبوده: من با فرهنگ، غذا، سنت و حتی موسیقی فلسطینی بزرگ شدهام. همیشه برایم کشور دوم بود؛ کشوری که ریشههای من را تشکیل میدهد.
این پیوند خانوادگی باعث شده که او در تیم ملی فلسطین هم احساس غربت نکند؛ حتی با وجود آنکه عربی نمیداند: با انگلیسی حرف میزنم و بچهها خیلی کمکم میکنند. از اولین روز حس کردم عضوی از خانوادهام.
این حس صمیمیت در رختکن فلسطین هم موج میزند. حضور سابا با انرژی لاتینیاش رنگ تازهای به تیم داده است .
با تمام اینها، سابا پرو و خاطراتش را هم فراموش نمیکند. او با لبخندی بزرگ رو به دوربین میگوید: سلام ویژه به مردم پرو. برای تیم زیر ۲۳ سال کشورم بازی کردهام و همیشه برای پرو احترام و عشق زیادی دارم.
این داستان تنها برای هواداران فلسطین جذاب نبوده؛ روزنامهنگاران پرویی نیز پس از شنیدن روایت او واکنش نشان دادند. خوان پالاچیو کاساس، خبرنگار مقیم پاریس، گفت: این داستان باید گفته شود؛ ارزشش را دارد.
در حالیکه شیلا وارگاس، کارشناس ورزشی در لیما، افزود: «چه بهتر که اینجا بازی میکند. در پرو حمایتی از استعدادها نمیشود و اینجا میتواند بدرخشد.»
امیلیو سابا امروز حامل دو پرچم است؛ پرچم کشوری که در آن متولد شد و پرچم سرزمینی که ریشههایش را شکل داده است. او امیدوار است که این مسیر، برای هواداران فلسطین لحظات شادی بیشتری رقم بزند و شاید روزی، داستانش الهامبخش نسل جدیدی از فوتبالیستهای اهل مهاجرت باشد.
نظر شما