پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ - ۱۵:۱۵
راه عبور از بحران‌ها در نگاه دینی و انقلابی

بازخوانی ماجرای تاریخی عبدالمطلب(ع) در واقعه حمله ابرهه به مکه الگویی از نسبت میان «تکلیف‌گرایی» و «توکل» ارائه می‌دهد؛ الگویی که راهنمای عمل نیروهای مؤمن در مسیر پیشبرد انقلاب اسلامی در شرایط بحران امروز است.

خبرگزاری حوزه / در ماجرای حمله ابرهه به مکه، عبدالمطلب(ع) پس از مصادره شدن شترهایش نزد ابرهه رفت تا آن‌ها را بازپس گیرد. ابرهه با تعجب پرسید: چرا از من نخواستی از تخریب کعبه دست بردارم؟ عبدالمطلب پاسخ داد: «من صاحب شترهایم، و این خانه، صاحبی دارد که خود از آن حفاظت خواهد کرد.»

پاسخی کوتاه و الهام‌بخش که قرن‌ها بعد نیز معنای ژرف خود را حفظ کرده است: انسان موظف است تا آخرین حد توان، مسئولیت‌های خود را انجام دهد؛ و پس از آن، میدان را به تدبیر الهی بسپارد. عبدالمطلب(ع) با وجود ناتوانی نظامی در برابر سپاهی عظیم، مردم مکه را به کوه پناه داد و تمام مقدورات خود را به کار گرفت، سپس با ایمان و اطمینان، سرنوشت کعبه را به خداوند واگذار کرد.

امروز نیز جامعه اسلامی در بزنگاه‌های سخت، نیازمند چنین نگاه تکلیف‌محور است. به باور صاحب‌نظران، مشکل اصلی ما نه کمبود نیرو، بلکه نداشتن «کارویژه روشن» برای هر فرد مؤمن و انقلابی است. بسیاری از افراد بدون برنامه بلندمدت تنها به واکنش‌های هیجانی در برابر بحران‌ها بسنده می‌کنند و مسئولیت خود را متوجه دیگران می‌دانند.

«کارویژه» در منظومه فکری انقلاب اسلامی، نقش اصلی هر فرد در پیشبرد اهداف الهی جامعه است؛ نقشی که نیازمند شناخت دقیق، تخصص، پایداری و ایمان است. کارویژه آن است که انسان در حوزه‌ای مشخص ـ اعم از فرهنگی، علمی، اقتصادی یا اجتماعی ـ مجاهدانه فعالیت کند و خود را وقف رفع یک نیاز واقعی از امت اسلامی نماید.

نگاه عاملانه به مسئولیت‌های فردی و پرهیز از فرسایش خبری، راهی است برای نجات از روزمرگی و اضطراب. دشمن، با القای ناامیدی و اشاعه خبرهای منفی، می‌کوشد این پویش فردی مؤمنان را مختل کند؛ چراکه انقلاب اسلامی زمانی پیشرفت می‌کند که بدنه جوان و مؤمن جامعه هر یک کارویژه خویش را بی‌وقفه پیش ببرند.

در روایات اهل‌بیت(ع) آمده است که شهید تنها کسی نیست که در میدان نبرد جان می‌بازد، بلکه هر مؤمنی که عمر خود را در مسیر اطاعت، تلاش و پیروی از ولایت صرف کند، در زمره شهیدان است. پس موفقیت نهایی و حتی شهادت، هر دو برای کسی است که در مسیر خدا مجاهدت می‌کند، هرچند نتیجه ظاهری آن دور یا ناممکن باشد.

در نهایت، این دیدگاه یادآور آن است که همه اراده‌ها در برابر اراده الهی، ناتوانند و نصرت خداوند همواره همراه کسانی است که با امید و عمل، به تکلیف خود وفادار مانده‌اند؛ همان‌گونه که پروردگار کعبه، یاری عبدالمطلب را با سپاه «ابابیل» کامل کرد

نورالهدی مازارچی

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha