به گزارش خبرگزاری حوزه، ۲۶ دی ماه، یادآور فرار آخرین دیکتاتور پهلوی بود که آغازی بر پایان عمر ۲۵۰۰ ساله رژیم فاسد شاهنشاهی به حساب می آید و این فرار، زمینه را برای پیروزی انقلاب اسلامی مردم ایران در بهمن ۵۷ فراهم نمود.
امام خمینی(ره) فرمود: خیانتهای بیش از حد شاه در تمام زمینه ها دلیل اصلی مخالفت ما با اوست. او سالهای زیادی بر خلاف تمام موازین قانونی حکومت کرده است. کشتارهای بیش از حد او، وابستگی او به اجانب، هدْم استقلال کشور در تمام ابعاد، حکومت غاصبانه او را محکوم می کند. ملت او را نمی خواهد، او باید برود[۱].
اما این خروج تبعات سنگین اقتصادی برای کشور داشت و رژیم فاسد پهلوی حتی در زمان خروج از ایران هم آخرین لطمات را بر پیکر این سرزمین و مردمان مظلومش وارد نمود.
در سال ۱۳۹۱ روزنامه «فایننشالتایمز» به مناسبت بیداری اسلامی در کشورهای عربی میزان داراییهای خارج شده توسط محمدرضا پهلوی را بدین شرح اعلام کرد: «محمدرضا پهلوی، شاه مخلوع ایران ۳۵ میلیارد دلار دارایی از ایران خارج کرده است».
احمدعلی مسعود انصاری که از اقوام فرح بود و مدتی مسئولیت دفتر رضاپهلوی را بر عهده داشت در مورد انتقال ثروت کشور توسط محمدرضا پهلوی می نویسد: شاه موقع فرار، ۲۲ میلیارد دلار از پولهای کشور را دزدیده و این عدد در حساب های بین المللی به علت اینکه سود بر آنها تعلق گرفته به ۳۵ میلیارد دلار رسیده است[۲]. این در حالی است که گزارش مذکور مربوط به سالها قبل است و این رقم امروز بسیار بزرگ تر از ۳۵ میلیارد دلار شده است.
رضاخان در سالهای سلطنت خود نزدیک به ۷ هزار دهکده و مناطق وسیعی از اراضی ایران را به املاک شخصی خود اضافه کرد. جواهرات سلطنتی نیز به این لیست اضافه میشود. نویسنده مقاله «معمای جواهرات سلطنتی پس از سقوط پهلوی اول» در آغاز یادداشت خود مینویسد: در هنگام خروج محمدرضا و فرح پهلوی از ایران، بخش اعظمی از همین جواهرات سلطنتی توسط چمدانهای متعدد در کنار مبالغ هنگفتی ارز از کشور خارج شد: «فرح» دستور داد ۳۸۴ عدد چمدان و صندوق بسته شود. یک تیم از افراد مورد تأیید فرح جمعآوری و بستهبندی همهگونه عتیقه، جواهرات و الماسهای گرانبها، ساعتهای تمامطلا و تاج و نیمتاجهای تمام زمرد را بر عهده داشتند. این گنجینه از جواهرات و عتیقهجات در مکانهای امن کاخ نیاوران نگهداری میشد.
جواهرات سلطنتی
بستهبندی و جمعآوری دلارهای آمریکایی که از ماهها قبل نقداً جمع شده بود توسط بخش مالی دربار انجام شد. تاج شاهنشاهی با ۳۳۸۰ قطعه الماس و ۵۰ قطعه زمرد، ۳۶۸ حبه مروارید و با وزن ۲ کیلو و ۸۰ گرم و از نظر قیمت غیرقابل تخمین و تاج ملکه با ۱۶۴۶ قطعه الماس و تعداد معتنابهی از جواهرات دیگر و طلا به ارزش دهها میلیون دلار به عنوان بخش اندکی از جواهرات ربوده شده سلطنتی هستند. بستهبندی این گنجینهها سرعتی خاص میطلبید که باید درون چمدانها و صندوقها جای داده میشد. در جریان این بستهبندیها بسیاری از جواهرات توسط اعضای تیم بستهبندی دزدیده شد و هرگز ردپایی از آنها بهدست نیامد.
قصرها و جزیرههای میلیون دلاری
البته این تنها بخشی از سرقت بزرگ خاندان پهلوی بود. آنها در سالهای قبل هم مبالغ هنگفتی را بابت خرید خانه و ویلا در کشورهای مختلف از جمله سوئیس، ایتالیا، انگلیس و آمریکا هزینه کرده بودند که یکی از معروفترین آنها کاخ گل رز در سوئیس بود که به مبلغ یک و نیم میلیون فرانک سوئیس خریداری شد و مدتی هم در اختیار برلوسکونی بود که در نهایت توسط خاندان پهلوی به مبلغ ۱۰ میلیون فرانک فروخته شد.
علاوه بر قصرها و باغهایی که مستقیما به نام محمدرضا پهلوی و خاندان وی در آمده بود، شاه خارج از کشور نیز املاک بسیاری داشت که میتوان به گرانترین خانه و پارک در حومه لندن، قصر و باغهای «استیل مانس» که ملکه الیزابت دوم در آنجا متولد شد، اشاره کرد. همچنین گرانترین باغ و ساختمان در ناپل (ایتالیا) متعلق به او بود. شاه در کاپری یک باغ بزرگ و ویلایی مجلل داشت. همچنین قصر مجللی هم در سنتموریس داشت که زمستانها را در آنجا میگذراند به نحوی که سنتموریس سوییس در بین دیپلماتهای خارجی به پایتخت زمستانی ایران معروف بود!
شاه در سال ۱۳۵۰ یک جزیره در اسپانیا به مبلغ ۷۰۰ میلیون دلار خریداری کرد و در مرکز جزیره یک ساختمان مدرن ساخت و اطراف آن را با دیوارهای مرتفع به سبک قرون وسطی محصور کرد و بقیه اراضی را هم به قطعات چند هزار متری تقسیم کرد و به سران نظامی و رجال سیاسی فروخت.
طبق نوشته روزنامه «دیلیاکسپرس» چاپ لندن مورخ ۲۸ مارس ۱۹۷۸ شاه یک ملک بزرگ هم در منطقه کوههای راکی آمریکا به قیمت یک میلیون پوند انگلیس خریده بود. میزان ثروت و داراییهای شاه مخلوع در خارج از کشور به حدی بود که تنها اشرف پهلوی، خواهر وی در نوروز سال ۵۳ در یک قمارخانه در شهر کن در یک شب ۱۵ میلیون فرانک باخت!
همه این ولخرجیها در حالی صورت می گرفت که اغلب مردم ایران در شرایط بسیار بد اقتصادی زندگی می کردند و بخش قابل توجهی از مردم پایتخت در حلبی آبادها بدون برخورداری از امکانات اولیه زیست بشری به سر می بردند. دزدی پهلوی به همینجا ختم نمیشد بلکه او دست درباریان را هم برای تاراج ثروت ملی باز گذاشته بود و ارقام بزرگی از ثروت مردم ایران طی سالهای پایانی شاه از کشور خارج گردید[۳].
تاراج بزرگ درباریان
کارکنان بانک مرکزی اسامی ۱۷۵ نفر را اعلام کردند که ظرف ۲ ماه شهریور و مهرماه سال ۱۳۵۷ یعنی در زمان دولت شریف امامی، معادل ۱۳ میلیارد تومان ارز خارج کردهاند:
۱- ارتشبد ازهاری، نخستوزیر، خروج ۱۵۰ عدل فرش و ۱۷۰ میلیون دلار.
۲- کریم معتمدی وزیر پست و تلگراف واریز ۵ درصد به نام برادر نامبرده ۳۵۰ میلیون دلار.
۳- صالحی وزیر مشاور و رئیس سازمان برنامه و بودجه ۷۵ میلیون دلار.
۴- حسنعلی مهران، وزیر اقتصاد و دارایی، ۱۵۵ میلیون دلار.
۵- مهندس صدقیانی پسر وزیر پیشین تعاون و کشاورزی ۶۵ میلیون دلار.
۶- مهندس قباد ریاحی پسر سپهبد ریاحی مدیرعامل شرکت شیلات جنوب ۱۶۰ میلیون دلار.
۷- دکتر ثابتی برادر پرویز ثابتی از مقامات امنیتی ۷۵ میلیون دلار.
۸- مهندس امیرصالح، شرکت روغن نباتی قو، ۳۵۰ میلیون دلار.
۹- مهندس رحمانیکیا، مدیرعامل شرکت ساختمانی آکام گروه صنعتی بهشهر.
۵۳۰ میلیون دلار.
۱۰- مهندس قدیمی مقاطعهکار ۳۵۰ میلیون دلار.
۱۱- رضا امین، وزیر صنایع و معادن، با کمک برادران امینی کارخانجات صنعتی ۵۰۰ میلیون دلار.
۱۲- مراد اریه، بازرگان، ۷۵۰ میلیون دلار.
۱۳- حسین نمازی، بازرگان، ۴۵۰ میلیون دلار.
۱۴- شفیع نمازی، بازرگان، ۵۰۰ میلیون دلار.
۱۵- دکتر حسینپور، پزشک و مقاطعهکار، ۳۵ میلیون دلار.
۱۶- مظفریان، بازرگان، ۳۵۰ میلیون دلار.
۱۷- دکتر خوانساری، پزشک و مقاطعهکار، ۵۰ میلیون دلار.
۱۸- پرویز خوانساری، معاون وزارت امور خارجه، ۷۵ میلیون دلار.
۱۹- دکتر پرتوی، پزشک دربار، ۵۰ میلیون دلار.
۲۰- پرتواعظم، از سازمان خدمات شاهنشاهی، ۱۵۰ میلیون دلار.
۲۱- دکتر کاسمی، از سازمان خدمات شاهنشاهی، ۱۶۰ میلیون دلار.
۲۲- مهندس مهدی شیبانی، استاندار پیشین مازندران، ۳۵۰ میلیون دلار.
۲۳- بختیار، مقاطعهکار، ۱۵۰ میلیون دلار.
۲۴- قاسم معینی، وزیر پیشین کشور، ۷۰ میلیون دلار.
۲۵- دریاسالار حبیباللهی، فرمانده نیروی دریایی ۱۵۰ میلیون دلار.
۲۶- جندقی نماینده مجلس و مقاطعهکار ۳۰۰ میلیون دلار.
۲۷- اسلامینیا، مشاور هویدا، ۲۰۰ میلیون دلار.
۲۸- مصباحزاده، مدیر کیهان، ۴۵۰ میلیون دلار.
۲۹- دریاسالار اردلان، از صنایع نظامی، ۴۰۰ میلیون دلار.
۳۰- مهندس حسن هاشمی، مقاطعهکار، ۱۵۰ میلیون دلار
۳۱- محمدعلی مهدوی، سناتور، ۳۵۰ میلیون دلار.
۳۲- محمدعلی مسعودی، سناتور، ۴۵۰ میلیون دلار.
۳۳- سرلشکر مزین، نماینده دربار در گرگان، ۳۵ میلیون دلار.
۳۴- کوروس آموزگار، وزیر پیشین، ۱۵۰ میلیون دلار.
۳۵- شالچیان، وزیر راه، ۷۰ میلیون دلار.
۳۶- دکتر طالقانی، پزشک و مقاطعهکار، ۹۰ میلیون دلار.
۳۷- عزتالله عاملی، سفیر ایران در بلژیک، ۳۵۰ میلیون دلار.
۳۸- غلامرضا کیانپور، وزیر پیشین دادگستری، ۹۵ میلیون دلار.
۳۹- جواد سعید، رئیس مجلس شورای ملی، ۵۰ میلیون دلار.
۴۰- سردار افخمی، آرشیتکت و مقاطعهکار، ۷۰ میلیون دلار.
۴۱- مهندس غیاثی، آرشیتکت و مقاطعهکار، ۲۵۰ میلیون دلار.
۴۲- مهندس فروغی، وزیر فرهنگ و هنر، ۱۵۰ میلیون دلار.
۴۳- مهندس اسدی، ۳۵۰ میلیون دلار.
۴۴- جمشید دفتری، مقاطعهکار، ۳۰ میلیون دلار.
۴۵- خانم افشار قاسملو، بازرگان، ۱۵۰ میلیون دلار.
۴۶- دکتر محمدحسن لشکری، پزشک، ۷۰ میلیون دلار.
۴۷- علینقی سعیدانصاری، از دربار، ۱۵۰ میلیون دلار.
۴۸- عبدالرضا انصاری، سازمان خدمات شاهنشاهی، ۳۵۰ میلیون دلار
۴۹- شریف امامی، نخستوزیر پیشین، ۲۵۰ میلیون دلار.
۵۰- صنیعی، وزیر پیشین، ۷۵ میلیون دلار[۴].
متاسفانه پس از انقلاب روشنگری درستی در مورد رژیم پهلوی و فجایع و خسارت های آن صورت نگرفت و چون مردم به چشم خود دیده بودند مسئولان هم احساس بی نیازی می کردند اما چالش های اخیر و سوء استفاده دشمنان مردم ایران از عدم اطلاع نسل جوان و ناتوانی نسل قبل از انتقال واقعیت ها موجب گردید تا رهبر معظم انقلاب ضرورت تبیین واقعیت ها را با عنوان جهاد تبیین بیان فرمایند.
لذا آنچه در این مطلب بیان شد گوشه ای از فساد بزرگ پهلوی و تاراج ثروت های این ملت بود ثروتی که شامل هزاران قطعه عتیقه و جواهرات بی مانند بود که حتی پادشاهان بی کفایت قاجار در اوج مشکلات اقتصادی کشور آن را برای مردم حفظ کرده بودند توسط خاندان منحوس پهلوی ربوده و به تاراج رفت.
پی نوشت:
[۱]. صحیفه امام، ج۵، ص، ۱۳۲.
[۲]. احمدعلی مسعود انصاری، من و رضا؛ ص۹۸.
[۳]. خبرگزاری فارس؛ دزدی افسانهای خاندان پهلوی از ایرانیان.
[۴]. دکتر سیدجلالالدین مدنی؛ تاریخ سیاسی معاصر ایران، ج ۲، صص ۴۱۱-۴۰۹.
منبع : مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات (حوزههای علمیه) ,
نظر شما