حجتالاسلام سید مصطفی میرلوحی، استاد حوزه و دانشگاه، در حاشیه دومین دوره سوگواره بینالمللی «سفینةالنجاة» با موضوع «دستان مبارک حضرت ابوالفضل العباس(ع)» در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه، با اشاره به ماهیت این رویداد اظهار داشت: این رویداد و موضوع منحصربفرد آن، کاری دلی، هنری و ابتکاری بسیار جالب است.
وی افزود: ممکن است برخی بگویند در شرایط اغتشاش، فشار اقتصادی و وضعیت سخت معیشتی، چرا باید به موضوعاتی مانند دستان مبارک قمر بنیهاشم حضرت ابوالفضل العباس(ع) پرداخت؛ همانگونه که پیشتر درباره «قنداقه شیرخوار امام حسین(ع)» و «پیراهن خونین اباعبدالله(ع)» چنین پرسشهایی مطرح میشد، اما حقیقت این است که در طول هزار و چهارصد سال تاریخ اسلام، همواره شرایط حساس و دشوار وجود داشته و هیچگاه زمان بدون بحران نبوده است.
این استاد حوزه تصریح کرد: مساله اساسی این است که ما راه نجاتی جز اهلبیت(ع) نداریم و تنها سفینه نجات بشر، اهلبیت(ع) هستند و در میان آنان، سفینةالنجاة اصلی، امام حسین(ع) است؛ مسالهای که در روایات نیز بهصراحت بیان شده است.
حجت الاسلام میرلوحی با اشاره به فلسفه حیات انسانی گفت: معنای زندگی این است که انسان بداند در کجای تاریخ ایستاده و در جبهه حق است یا باطل. انسان نیامده است که فقط بخورد و برود؛ فرق انسان با حیوان همین شناخت مسیر است. همانگونه که در زیارتها ابتدا با سلام «یا وارث آدم»، «یا وارث نوح»، «یا وارث ابراهیم»، «یا وارث موسی و عیسی» جایگاه خود را در امتداد تاریخ انبیا مشخص میکنیم.
وی ادامه داد: انسان در فتنهها، تاریکیها و طوفانها همواره به دنبال علامت و نشانه است؛ همانطور که در بیابان به ستاره، در دریا به فانوس دریایی و در میدان نبرد به پرچم نگاه میکنند. در جبههای که همه انبیا و اولیای الهی حضور دارند، رفیعترین و بلندترین پرچم، پرچم امام حسین(ع) است؛ پرچمی که خونینترین، عظیمترین و بزرگترین مصیبت تاریخ را رقم زده است؛ مصیبتی که به تعبیر زیارت عاشورا، زمین و آسمان را متأثر کرده است.
این استاد حوزه و دانشگاه افزود: در این ملحمه عظیم حسینی، برخی نشانهها و پرچمها برجستهترند. همانگونه که در تاریخ انقلاب اسلامی، مقاطعی مانند ۱۵ خرداد یا ۲۲ بهمن برجستگی خاص دارند، در جریان عاشورا نیز نشانههایی وجود دارد که نقش تعیینکنندهتری ایفا میکنند.
حجت الاسلام میرلوحی با اشاره به اقدامات برگزارکنندگان این سوگواره گفت: دستاندرکاران و گروههای فرهنگی و هیئت اندیشهورز، چند نشانه بسیار ویژه را بهدرستی انتخاب کردهاند؛ از جمله قنداقه شیرخوار امام حسین(ع) که نقش عظیمی در به تلاطم آوردن احساسات و عواطف زنان دارد و وقتی زنان یک جامعه به حرکت درمیآیند، کل آن جامعه به حرکت درمیآید.
وی افزود: پیراهن خونین امام حسین(ع) نیز نشانهای عمیق و تاریخی است که در روایات آمده حتی در صحرای قیامت، حضرت فاطمه زهرا(س) آن را عرضه میکند. این مفاهیم سالها در روضهها گفته میشد، اما هنر این مجموعه آن است که با زبان هنر، رسانه و تصویر، آن را به یک موج فرهنگی زنده در کشور تبدیل کردهاند.
حجت الاسلام میرلوحی درباره موضوع سوگواره که «دستان مبارک حضرت ابوالفضل العباس(ع)» تعیین شده گفت: دستان حضرت ابوالفضل(ع)، خود یک قصه عمیق تاریخی است. امام سجاد(ع) درباره عموی خود فرمودند: «رحمالله عمی العباس»، کسی که جان خود را فدای امام حسین(ع) کرد و دستانش در این راه قطع شد و خداوند در عوض، دو بال به او عطا کرد تا در بهشت همراه فرشتگان پرواز کند؛ همانگونه که این مقام به جعفر طیار داده شد.
وی تأکید کرد: ارادت مردم به حضرت ابوالفضل العباس(ع) ارادتی بینظیر است و گاه حتی از نظر کمی جلوه بیشتری دارد؛ چراکه حضرت عباس(ع) نماد کامل فداکاری در راه امام حسین(ع) است.
این استاد حوزه و دانشگاه با انتقاد از فضای مجازی ناسالم گفت: اگر ما برای جوانان محتوای اصیل تولید نکنیم، آنها در فضای مجازی به دنبال الگوهایی میروند که نه به درد دنیا میخورند و نه آخرت؛ سلبریتیها، مطربان، رقاصان و انسانهای بیهویت که با حمایت جریانهای صهیونیستی و یهود بینالملل ذهن جوانان ما را پر میکنند، در حالی که دستان بریده حضرت ابوالفضل العباس(ع) هزاران بار از این الگوها بالاتر و قابل مقایسه نیست.
حجت الاسلام میرلوحی در پایان تأکید کرد: این مفاهیم سالها در حوزهها تدریس شده، اما امروز نیازمند هنری هستیم که بتواند موج ایجاد کند. علما باید در کنار این جریانهای فرهنگی حضور داشته باشند، جوانان و هیئتها را هدایت و حمایت کنند تا این حرکتهای عظیم حسینی، در مسیر صحیح و ذیل پرچم امام حسین(ع) با همدلی و انسجام ادامه یابد.
انتهای پیام/
نظر شما