به گزارش خبرگزاری حوزه از تهران، حجتالاسلام والمسلمین یزدانپناه، استاد حوزه علمیه، در جلسه درس اخلاق که روز پنجشنبه در مدرسه عالی شهید مطهری برگزار شد، با اشاره به جایگاه ویژه دوران غیبت در معارف اهلبیت(ع) اظهار کرد: خدا را شاکریم که در عصر امام زمان(عج) هستیم؛ عصری که از یک جهت عصر غیبت است، اما از جهت دیگر، طبق روایات اهلبیت(ع)، بهترین زمانها برای کسی است که به امام زمان(عج) ایمان دارد، امامت ایشان را قبول کرده و در این مسیر تلاش میکند.
وی افزود: در روایات اهلبیت(ع) تصریح شده که با وجود اینکه این عصر، عصر فتنههاست و بیشترین فتنهها متعلق به همین زمان است، اما بالاترین مقامات نیز برای مؤمنان همین دوره در نظر گرفته شده است. امام سجاد(ع) میفرمایند مؤمنان دوره غیبت، افضل اهل همه زمانها هستند. این مقام بسیار بزرگی است که به شیعیان مخلص عصر غیبت عطا شده است؛ زیرا امام زمان(عج) را نمیبینند، اما اعتقاد و معرفت دارند، بهگونهای که غیبت برای آنان مانند مشاهده است.
این استاد حوزه علمیه تصریح کرد: امام سجاد(ع) میفرمایند خداوند در این عصر عقل، فهم و معرفتی عطا کرده که غیبت امام زمان(عج) برای مؤمنان، مانند حضور و مشاهده است. ما یاد گرفتهایم که با امام زمان(عج) زندگی کنیم، احساس حضور در محضر ایشان داشته باشیم؛ هرچند نمیبینیم، اما در پیشگاه ایشان هستیم. این نعمت بزرگی است و از این جهت، این عصر، عصر بسیار خوبی است؛ هرچند از جهت دیگر، عصری بسیار پر از فتنه است.
وی ادامه داد: این زمان، بهترین زمان برای کار کردن، بهترین زمان برای ارتباط با امام زمان(عج) است. هرچه انسان در این مسیر راسختر باشد، به مؤمن آل تبدیل میشود؛ مؤمنانی که گاهی پهلو به پهلوی یاران خاص اهلبیت(ع) میزنند. کسی که واقعاً با امام زمان(عج) جدی باشد، بداند که رعیت ایشان است، بر سر سفره ایشان نشسته، فکر میکند، روزی میخورد و زندگی میکند؛ همه اینها به برکت وجود امام زمان(عج) است. هرچه به ما داده میشود، از مجرای قطب عالم امکان، یعنی حضرت حجت(عج)، به ما میرسد و خوشا به حال کسی که با این باور زندگی کند.
حجتالاسلام والمسلمین یزدانپناه با تبریک ایام دهه فجر انقلاب اسلامی گفت: در این ایام، انصافاً نمیشود مهدوی بود و با رهبر معظم انقلاب همراه نبود. نمیشود نائب امام زمان(عج) را نادیده گرفت و بعد ادعای توجه به امام زمان(عج) داشت. ما نمونههایش را دیدهایم؛ کسانی که ابتدا ادعا داشتند، اما در ادامه مسیر، سر از جای دیگری درآوردند.
وی با اشاره به شرایط پر فتنه امروز اظهار کرد: در این عصر وانفسا، چه کسی از دین حمایت میکند؟ چه کسی از راه خدا، پیامبر(ص) و اهلبیت(ع) دفاع میکند؟ کجا در جهان، حمایت واقعی از اندیشههای اهلبیت(ع) صورت میگیرد جز همینجا؟ رهبر معظم انقلاب میتوانستند هزینه ندهند، میتوانستند راهی بروند که همه را داشته باشند، اما هزینه میدهند تا حقیقت بماند. این همان ملاک حقانیت است.
این استاد حوزه علمیه تأکید کرد: در روایات ما آمده است که پیش از حضرت حجت(عج)، قومی از قم قیام میکنند، مانند پارههای آهن استوارند. اگر این صدا از ایران بلند نمیشد، اگر انقلاب اسلامی نبود، امروز نه غزهای باقی مانده بود و نه نشانی از مقاومت. این واقعیتی است که نمیتوان انکار کرد؛ هرچند برخی تلاش میکنند آن را توجیه یا کتمان کنند.
وی افزود: بیخود نیست که گفتهاند نمیشود مهدوی بود و نائب حضرت حجت(عج) را همراهی نکرد. راه حضرت حجت(عج) امروز از مسیر انقلاب اسلامی میگذرد. باید قدردان انقلاب، نظام اسلامی و رهبر معظم انقلاب باشیم. حضور و هدایت مقام معظم رهبری، آرامش مؤمنان را در دل این طوفانها حفظ کرده است.
حجتالاسلام والمسلمین یزدانپناه در ادامه سخنان خود با اشاره به بحث اسماء حسنی الهی، به تبیین اسم «تواب» پرداخت و گفت: معمولاً وقتی گفته میشود خدا تواب است، تصور میشود یعنی توبه بنده را میپذیرد؛ اما حقیقت عمیقتر از این است. توبه خدا به معنای بازگشت خداست، نه به معنای جبران نقص؛ زیرا خداوند هیچ نقصی ندارد. وقتی بنده بازمیگردد، خدا نیز از سر رحمت و استغنا به او بازمیگردد.
وی با اشاره به آیات قرآن کریم افزود: خداوند در قرآن میفرماید «توبه علیالله»؛ یعنی توبه بر عهده خداست. نه به این معنا که بنده حقی بر گردن خدا دارد، بلکه از آن جهت که رحمت و منش الهی چنین اقتضا میکند. خداوند خود، رحمت را بر خویش واجب کرده است: «کَتَبَ رَبُّکُم عَلَی نَفسِهِ الرَّحمَه».
این استاد حوزه علمیه تصریح کرد: اگر بندهای حتی پس از سالها گناه و انحراف بازگردد، رحمت الهی اجازه نمیدهد که خدا دست رد به سینه او بزند. این سنت الهی است. خداوند از سر بینیازی و رحمت، بازمیگردد و توبه بنده را میپذیرد؛ نه از سر ضعف یا جبران نقص.
وی در پایان با اشاره به آیات سوره انعام خاطرنشان کرد: خداوند به پیامبر(ص) دستور میدهد که مؤمنان را اگر فقیر و کمجایگاه باشند طرد نکند. دل مؤمن، عرش رحمان است و خداوند برای چنین دلهایی، رحمت را بر خود لازم کرده است. این حقیقت اسم «تواب» و جلوهای از رحمت واسعه الهی است که باید با دقت و عمق، آن را درک کنیم.
انتهای پیام/
نظر شما