یزدان رضوانی کارشناس تربیت نوجوان دفتر تبلیغات اسلامی اصفهان، در گفت وگو با خبرنگار حوزه در اصفهان در تحلیلی پیرامون تحولات اجتماعی سالهای اخیر و نقش نسل نوجوان در برخی اغتشاشات، به تبیین جایگاه مسجد در پیشگیری از آسیبهای اجتماعی پرداخت.
وی با اشاره به رخدادهای دیماه ۱۴۰۴ و برخی اقدامات هنجارشکنانه از جمله بیحرمتی به اماکن مقدس اظهار داشت: بخشی از این اقدامات، سازمانیافته و آموزشدیده بود؛ اما بخشی دیگر ناشی از هیجانزدگی و غافلگیری نوجوانان و جوانانی بود که در بزنگاههای اجتماعی، فاقد پشتوانه هویتی و تربیتی عمیق بودند.
رضوانی با طرح این پرسش که «چه اتفاقی میافتد که نوجوان ما دست به چنین رفتارهایی میزند؟» تصریح کرد: یکی از مسائل جدی، کاهش ارتباط نهادهای دینی با نسل نوجوان است؛ مسجد بهعنوان نماد عبودیت و کانون هویت دینی جامعه، امروز در بسیاری از مناطق کارکرد حداقلی پیدا کرده و فعالیت آن به چند وعده نماز محدود شده است؛ گاهی حتی مجموع زمان بهرهبرداری روزانه از مسجد به کمتر از یک ساعت میرسد.
وی ادامه داد: وقتی نوجوان حضور فعال، مؤثر و هویتساز در مسجد نداشته باشد، طبیعتاً این خلأ در فضای دیگری پر میشود؛ فضایی که لزوماً تربیتمحور و هویتساز نیست.
کارشناس تربیت نوجوان دفتر تبلیغات اسلامی اصفهان، با تأکید بر ضرورت بازتعریف کارکرد مسجد خاطرنشان کرد: مسجد برای برقراری ارتباط مؤثر با نسل جدید باید در سه حوزه تحول ایجاد کند، نخست در حوزه برنامهها، فعالیتهای مسجد باید نوجوانپسند و جوانپسند باشد و نیازهای واقعی آنان را پاسخ دهد؛ از برنامههای علمی و مهارتی گرفته تا فعالیتهای فرهنگی، هنری، ورزشی و حتی مهارتهای مرتبط با آینده شغلی.
وی دومین حوزه تحول را مدیریت و تولیت مسجد دانست و اظهار کرد: امروز در بسیاری از مساجد، متولیان از نسلهای بالاتر هستند و گاهی درک دقیقی از دغدغهها و زبان نسل نوجوان ندارند، از امام جماعت و مؤذن گرفته تا هیئت امنا، لازم است حضور فعالتر و مؤثرتر نوجوانان و جوانان در ساختار مدیریتی مسجد تعریف شود تا پیوند نسلی برقرار گردد.
رضوانی سومین مؤلفه را فضای فیزیکی مسجد عنوان کرد و ادامه داد: معماری و کاربری مسجد نیز باید متناسب با نیازهای نسل جدید باشد، وجود کتابخانه فعال، مشاوره تحصیلی، مشاوره خانواده، کارگاههای مهارتی و فضاهای گفتوگو میتواند مسجد را به پایگاه جامع تربیتی تبدیل کند.
وی تأکید کرد: نوجوانی که در مسجد نقش، هویت و تعلق پیدا کند، در بزنگاههای اجتماعی دچار سردرگمی نمیشود؛ اگر میخواهیم از بروز آسیبهای اجتماعی و رفتارهای هیجانی پیشگیری کنیم، باید مسجد را از کارکرد حداقلی خارج کرده و به کانون پویا و پاسخگو برای نسل جدید تبدیل کنیم.
انتهای پیام. /
نظر شما