جمعه ۲۲ اسفند ۱۴۰۴ - ۰۸:۴۰
طلوع بندگی | دعای امام سجاد (ع): شناخت حدود و اسرار نماز در ماه طهارت

حوزه/ امام سجاد (ع) در دعای ورود به رمضان، این ماه را زمان پاکی دل و اصلاح رابطه با نماز معرفی می‌فرمایند.

به گزارش خبرگزاری حوزه، ماه مبارک رمضان فرصتی بی‌نظیر برای مناجات و نزدیک شدن به درگاه حضرت حق است. در این ماه نورانی، پرونده ویژه «طلوع بندگی» همراه با بخش‌هایی از دعاهای امام سجاد علیه‌السلام در صحیفه سجادیه با بیان حجت‌الاسلام‌والمسلمین سید عبدالرزاق پیردهقان، کارشناس صحیفه سجادیه، میهمان سفره‌های افطار شما فرهیختگان خواهد بود.

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم؛

الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین.

السلام علیک یا امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب و علی اولاده المعصومین.

تسلیت عرض می‌کنم شهادت امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام را به محضر شما خوبان و روزگاران. خدا را شاکریم که شب قدر دیگری را هم گذراندیم. ان‌شاءالله به برکت امیرالمؤمنین، بهترین مقدرات الهی برای شما عزیزان و همه مؤمنین به ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام رقم خورده باشد. إن‌شاءالله به برکت حضرت و به برکت ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام، خدا بهترین‌های این عالم را برای ما و حق دارانمان رقم بزند، إن‌شاءالله.

عرض کردیم که امام سجاد علیه‌السلام در دعای این چهل‌وچهارم صحیفه سجادیه، که دعای ورود به ماه مبارک رمضان است، حضرت مسیری را جلوی ما باز کرده‌اند گفتیم فرصت‌هایی را ایجاد کرده‌اند. حضرت می‌فرمایند ماه مبارک برای ما فرصت‌هایی را رقم می‌زند. یکی از این فرصت‌ها حالا از قبل حضرت فرمودند فرصت طهارت و پاکی و تمحیصی است که برای انسان اتفاق می‌افتد. اما یکی دیگر از این فرصت‌ها، فرصت انس با نماز و اصلاح و رفع نقص‌های نماز است.

امروز ما عزادار آقایی هستیم که او شهید نماز است، شهید محراب است، برای عزیزی که در محراب عبادت به شهادت رساندند، امروز ما عزاداریم.

امام سجاد علیه‌السلام می‌فرمایند: خدایا، مرا به حدود نماز، فروض نماز، وظایف نسبت به نماز و وقت‌های نماز آگاه کن. در ادامه حضرت می‌فرمایند حالا که آگاه شدم «وَ أَنزِلنا فیها مَنزِلةَ المُصیبینَ المَنازِلِها»؛ خدایا، من را جزء کسانی قرار بده حالا حضرت جمع می بندند ما را در آن نمازها به جایگاه کسانی قرار بده که نائل شده‌ به مراتب و جایگاه‌های نمازاند. یعنی نماز من در همان مرتبه اول قرار نگیرد، من نمازم رشد کند و رشد کند و بالا و بالا بیاید، به گونه‌ای که نماز من جز بهترین نمازها باشد و من جز کسانی باشم که بهترین منازل در نماز را طی کرده‌ام. این نکته اول.

بعد حضرت می‌فرمایند: خدایا، من مراقب ارکان نماز باشم. خوب مستحضرید که ارکان نماز پنج رکن است. یکی از این ارکان، نیت است. نیت انسان باید خالصانه برای خدای تبارک و تعالی باشد. اگر ارکان نماز نباشد، اصلاً نماز تشکیل نمی‌شود.

امام باز به اوقات نماز توجه می‌دهند و می‌فرمایند که من کسی باشم که در وقت نماز، نماز را به جا بیاورم و در جای خودش باشد. خدا رحمت کند حضرت آیت الله بهجت را. حضرت آیت الله بهجت می‌فرمودند: نماز مثل لیموشیرین است. لیموشیرین را اگر وقتی پاره اش کردی اول وقت خوردی، شیرین است؛ اما اگر اول وقت از آن استفاده نکردی، تلخ می‌شود. نماز اول وقت شیرین است، نماز در وقت خودش بسیار بسیار شیرین است؛ اما اگر به تأخیر افتاد، دیگر این شیرینی را نخواهد داشت.

حضرت می‌فرمایند: خدایا، ورود به این منازل، حفظ ارکان، انجام در وقتهایش، «عَلی ما سَنَّهُ عَبدُکَ وَ رَسولُک»، آنچنان که پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله انجام می‌دادند، آنچنان انجام بدهم. «فِی رُکُوعِهَا وَسُجُودِهَا وَجَمِیعِ فَوَاضِلِهَا» رکوع و سجودش رکوع و سجودی باشد که پیغمبر می‌پسندد و پیغمبر انجام می‌دادند. حتماً شنیده‌اید یک کسی آمده بود برای نماز، نماز را خیلی با سرعت می‌خواند. پیغمبر فرمودند این مثل نوک زدن کلاغ به زمین است. باید رکوع و سجود همراه با یک آرامشی باشد؛ انسان باید وقتی رکوع رفت، آرامش پیدا کند بعد ذکر رکوع را بگوید.

با حفظ همین آرامش، هر رکعتی یک دقیقه می‌شود عزیزان من، یک دقیقه. یعنی ما در طول شبانه‌روز، اگر با همین آرامش نماز را بخوانیم، ۱۷ دقیقه وقت برای خدا گذاشته‌ایم، ۱۷ دقیقه وقت. بقیه اوقات برای خودمان است؛ ۱۷ دقیقه را لااقل زیبا برای خدا وقت بگذاریم.

حضرت می‌فرمایند به گونه ای که «عَلی أَتَمِّ الطَّهور وَ أَسبَغِه»؛ با اینکه با تمام ترین و کامل‌ترین طهارت من نماز بخوانم؛ هم طهارت جسم، هم طهارت روح، هم طهارت فکر. با تمام طهارت‌ها بر محضر تو وارد بشوم. «وَ أَبیَنِ الخُشوعِ وَ أَبلَغِه» إن‌شاءالله با رساترین و روشن‌ترین خشوع در درگاه تو باشم.

خوب مستحضرید خضوع مال جوارح انسان است. اینکه در مراحل قبلی و فرمایشات قبلی امام سجاد علیه‌السلام فرمود انسان به خضوع و خشوع برسد. این خشوع برای انسان حاصل بشود گفتیم به اعراض از لهو و اعراض از لغو انسان را به خشوع می‌رساند. راه رسیدن به این خشوع، اعراض از لغو است. یک خشوع آشکار و رسا کاملا، «وَ أَبیَنِ الخُشوعِ»؛ قلب من آنچنان در محضر تو خاشع باشد که این خشوع برایم کاملاً واضح باشد.

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha