حجتالاسلام مصطفی قلی نیا کارشناس دینی، در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، ضمن اشاره به مفهوم «صراط مستقیم»، با تأکید بر محوریت سیره معصومین (ع) در تشخیص حق از باطل، به واکاوی علل دشواری این مسیر و ضرورت پایداری در برابر تنهایی و کمی همراهان در راه هدایت پرداخت و اظهار داشت: دوری از سیره مغضوبان و گمراهان، شرط لازم برای قرار گرفتن در زمره نعمتیافتگان الهی است.
حجتالاسلام قلی نیا با تبیین محور اصلی صراط مستقیم اظهار کرد: خدای سبحان در سوره حمد، طلب راه «نعمتیافتگان» را به ما آموخت و در آیات دیگر، این الگوهای برتر را پیامبران، صدیقین، شهیدان و صالحان معرفی کرد. بر اساس آیه ۶۹ سوره مبارکه نساء، فرمانبرداری از خدا و رسول خدا (ص)، تنها راه پیوستن به این قافله است و در مقابل، هرگونه تمرّد از این طاعت، منجر به «ضلال مبین» یا گمراهی آشکار خواهد شد.
کارشناس دینی، سیرت و سنّت معصومین (ع) را محور صراط مستقیم خواند و ابراز کرد: حقیقت صراط مستقیم، چیزی جز اطاعت از ولایت این بزرگواران نیست، اثبات ضلالت برای عاصیان، هیچ منافاتی با غضب الهی بر آنها ندارد؛ چرا که هرگونه انحراف از حق، ابتدا منجر به گمراهی میشود و سپس بسته به میزان و نوع انحراف، استحقاق غضب الهی را به دنبال خواهد داشت.
وی با اشاره به دشواریهای پیمودن راه حق، تصریح کرد: پویندگان صراط مستقیم باید بدانند که این مسیر، راهی پر رهرو نیست.
حجتالاسلام قلی نیا، با استناد به کلام امیرالمؤمنین علی (ع) در نهجالبلاغه ادامه داد: امام علی(ع) می فرمایند: «لا تستوحشوا فی طریق الهُدی لقلّة أهله»؛ این بیان، نشاندهنده آن است که پیمودن این صراط، تلاشی فراوان و زمانی دراز میطلبد تا انسان بتواند خود را به قافله اولیای الهی برساند.
وی با ارائه شواهد قرآنی بر اندک بودن بهشتیان در مقایسه با دوزخیان، بیان کرد: خداوند درباره جهنم میفرماید که آن را از جن و انس لبریز میکند، اما درباره بهشت چنین تعبیری به کار نبرده است، زیرا مأواگیرندگان در بهشت، اندک و برگزیدگان هستند، وحشتزا بودن راه هدایت ناشی از مخاطرات و تنهایی آن است، اما پاداش این تنهایی، همسفری با پاکترین انسانهای تاریخ است که هرچند تعدادشان کم است، اما عظمت وجودیشان تمام عالم را فراگرفته است.
تحلیل دستهبندی سهگانه انسانها از منظر ولایت
کارشناس دینی با اشاره به تقسیمبندی مشهور حضرت امیرالمؤمنین علی (ع) در مورد گروههای مردم اظهار کرد: امیرالمؤمنین علی (ع) مردم را به سه دسته «عالم ربانی»، «متعلم علی سبیل نجاة» و «همج رعاع» تقسیم کردند.
وی با بیان اینکه ایشان دو گروه اول را که در مسیر صراط مستقیم هستند با لفظ مفرد ذکر کردند، ادامه داد: گروه سوم یعنی انسانهای بیاراده و پیروان هر فریادی «همج رعاع» با لفظ جمع آمدهاند که نشاندهنده فراوانی افراد گمراه و تنهایی رهروان واقعی علم و هدایت است.
حجتالاسلام قلی نیا، با اشاره به ضرورت مرزبندی با دشمنان حق تأکید کرد: رهروان صراط مستقیم همزمان دارای یک «معیّت» و یک «مغایرت» هستند؛ همراهی آنان با صالحان و جداییشان از مغضوبان و گمراهان است.
وی خاطرنشان کرد: این دو حالت با هم جمع نمیشوند؛ کسی که سنت و سیره مغضوبان را برگزیند، هرگز نمیتواند ادعای همراهی با پیامبران را داشته باشد، زیرا مسیر این دو گروه کاملاً رو در روی یکدیگر قرار دارد.
وحدت در انحراف؛ پیوند میان ضلالت و غضب الهی
کارشناس دینی، در تحلیل اوصاف منحرفان ابراز کرد: تقسیم انسانها به «منعم علیهم، مغضوب علیهم و ضالین» به این معنا نیست که این اوصاف از هم جدا هستند.
وی با تأکید بر اینکه هر چه غیر از حق باشد، گمراهی است، خاطرنشان کرد: بر اساس آیه «فماذا بعد الحقّ إلاّ الضلال»، تمام کسانی که مورد غضب هستند، در حقیقت گمراه نیز هستند و اکثر گمراهان نیز به سزای انحرافشان مورد غضب الهی قرار میگیرند.
وی با تفکیک میان «مقصّر» و «قاصر» خاطرنشان کرد: تنها کسانی از شمول غضب الهی خارج هستند که ضلالت آنها بر اساس قصور (کماطلاعی غیرعمدی) یا خطای در اجتهادِ صادقانه باشد؛ در این موارد ضلالت وجود دارد اما غضب الهی دامنگیر فرد نمیشود، برای ماندن در صراط مستقیم، باید همواره از خداوند ثبات قدم مسألت کرد تا در هیاهوی اکثریت گمراه، جذب مسیر مغضوبان نشویم و با بصیرت کامل، همراهی با صالحان را برگزینیم.
انتهای پیام. /
نظر شما