سر بالا می‌گیرد. چشم در چشمِ تاریخ: «أحلی مِنَ العَسَل... شیرین‌تر از عسل.» می‌رود. رجز. شمشیر. ناگاه گرد و خاک بلند می‌شود. نعلِ تازه‌ی اسب‌ها. صدای در هم شکستنِ سینه. عمو می‌دود. می‌رسد. دیر شده است. قاسم زیرِ سمِ اسب‌ها قد کشیده.