به گزارش خبرگزاری حوزه، وقتی کسی از دنیا میرود، جملهی «دیدار به قیامت» در زبان مردم رایج میشود؛ اما آیا این تعبیر به معنای آن است که پس از مرگ، هیچ دیداری میان ارواح رخ نمیدهد؟ حجتالاسلام و المسلمین رضا محمدی با استناد به روایات، تصویری متفاوت از عالم برزخ ارائه میکند.
سؤال:
چرا هنگامی که فردی از دنیا میرود، میگویند: «دیدار به قیامت»؟ اگر احتمال این وجود ندارد که اموات پس از مرگ یکدیگر را ملاقات نکنند، پس چرا این جمله را بیان میکنند؟ مگر آنها یکدیگر را ملاقات نمیکنند؟
پاسخ:
اینکه میگویند «دیدار به قیامت»؛ حال اگر قبول کنیم که این سخن، عامیانه است، منظور گویندگان قیامت صغراست، نه قیامت کبرا. چرا در برزخ یکدیگر را میبینند و زیارت میکنند؟ امام صادق (علیهالسلام) درباره جایگاه ارواح مؤمنان فرمودند:
«أرواحُ المؤمنینَ فی حُجُراتٍ فی الجنّةِ، یأکُلونَ مِن طَعامِها، و یَشْرَبونَ مِن شَرابِها، و یَتَزاوَرونَ فیها، و یقولونَ: ربَّنا، أقِمْ لنا السّاعةَ لِتُنْجِزَ لنا ما وَعَدْتَنا»
بر اساس این روایت، ارواح مؤمنان در جایگاههایی از بهشت برزخی زندگی میکنند، از نعمتهای آن بهرهمند میشوند و از خوردنیها و نوشیدنیهای برزخی استفاده میکنند. همچنین به دیدار یکدیگر میروند و با هم ارتباط دارند.
در برخی روایات آمده است که مؤمنان در عالم برزخ از خداوند درخواست میکنند قیامت برپا شود تا از این مرحله عبور کنند و به بهشت نهایی و اخروی وارد شوند. بنابراین، در عالم برزخ نیز دید و بازدید و ملاقات میان ارواح مؤمنان وجود دارد.
بنابراین، در برزخ دیدوبازدید و ملاقات وجود دارد. اگر هم بگوییم منظور از «دیدار به قیامت» همان قیامت صغراست، یعنی مرگ و پس از مرگ، نه قیامت کبرا.
برای دانلود فایل صوتی اینجا را کلیک کنید










نظر شما