شنبه ۷ شهریور ۱۴۰۵ - ۰۹:۱۴
بازداشت خطیب برجسته حسینی در بحرین؛ بهانه‌جویی امنیتی یا تقابل با منابر مذهبی؟

حوزه/ هیچ حساب کاربری یا پلتفرم خبری حامی و وابسته به حکومت در بحرین باقی نمانده که خبر بازداشت خطیب حسینی، «شیخ جاسم الحداد» را بازنشر نکرده باشد.

به گزارش گروه ترجمه خبرگزاری «حوزه»، به نقل از "مرآة البحرین"، هیچ حساب کاربری یا پلتفرم خبری حامی و وابسته به حکومت در بحرین باقی نمانده که خبر بازداشت خطیب حسینی، «شیخ جاسم الحداد» را بازنشر نکرده باشد.

وزارت کشور بحرین نام شیخ الحداد را ذکر نکرد، اما این وظیفه را به مزدوران الکترونیکی خود واگذار کرد که کارزاری تحریک‌آمیز و شدید را علیه این خطیب به راه انداختند.

جستجو برای یافتن توهین یا اتهام در سخنان او تقریباً مأموریتی غیرممکن است. برخی از حساب‌های کینه‌توز و افراطی کلیپی را منتشر کردند که در آن، بر پایه ادعای خود، مدعی شدند شیخ الحداد «در جریان بازگویی روایتی از یک اختلاف مربوط به ۱۴۰۰ سال پیش، به صحابه اهانت کرده است». برخی دیگر نیز تلاش زیادی برای توهین مستقیم به خادمان و خطبای حسینی به کار بستند.

این واقعه حجم کینه‌ای را نشان داد که در میان وابستگان به حکومت بحرین ریشه دوانده است و نشان داد که چگونه تمام این دشمنی‌ها علیه شیعیان اداره می‌شود و آن‌ها چگونه آن را به پیش می‌برند؛ موضوعی که شیخ جاسم نمونه‌ای زنده از آن است، تنها به این دلیل که عقاید و دیدگاه‌های این گروه با نظرات حاکمیت هم‌خوانی ندارد. این حادثه اثبات می‌کند که مسئله در جوهره خود به عبارتی که در یک مجلس مذهبی گفته شده و یا به حفظ «امنیت و آرامش عمومی» آن‌گونه که در بیانیه وزارت کشور آمده مربوط نمی‌شود، بلکه به مدیریت اختلافات مذهبی با ذهنیت و رویکرد امنیتی ارتباط دارد؛ رویکردی که سپس در را به روی کارزارهای تحریک و ترور شخصیت علیه یک روحانی می‌گشاید، صرفاً به این دلیل که او روایتی تاریخی را بازگو کرده یا موضعی مذهبی اتخاذ نموده است که بتوان از آن به عنوان روزنه‌ای برای هدف قرار دادن سخنران سوءاستفاده کرد.

خطرناک‌تر از آن این است که بازداشت شیخ جاسم الحداد در حد یک اقدام امنیتی باقی نماند. به محض صدور بیانیه وزارت کشور، موج گسترده‌ای از سوی حساب‌ها و پلتفرم‌های وابسته به حکومت به راه افتاد؛ در صحنه‌ای که نشان می‌دهد اتهام امنیتی، مقدمه‌ای برای یک کارزار رسانه‌ای هم‌راستا بوده است تا این روحانی را به عنوان چهره‌ای مستحق محکومیت به افکار عمومی معرفی کند و او را با استفاده از زبانی آکنده از کینه و تحریک، در برابر طیف وسیعی از مخاطبان مذهبی قرار دهد.

معنا و خطر این رویداد دقیقاً در همین‌جا نهفته است. هنگامی که وزارت کشور اعلام بازداشت فردی را بدون ذکر نامش بر عهده می‌گیرد و سپس حساب‌های وابسته به حکومت مأمور افشای هویت او، تفسیر اتهامات منتسب به وی و بسیج افکار عمومی علیه او می‌شوند، ما تنها در برابر یک روند قانونی قرار نداریم، بلکه با یک عملیات یکپارچه مواجهیم که با بازداشت امنیتی آغاز شده و با تحریک الکترونیکی و بدنام‌سازی عمومی تکمیل می‌شود.

ماجرای شیخ جاسم الحداد فراتر از پرونده بازداشت یک فرد است؛ این رخداد نشان می‌دهد که اختلاف در عقیده تا چه اندازه می‌تواند به ابزاری برای فشار امنیتی بر روحانیون شیعه در بحرین تبدیل شود. سؤالی که همواره در مسیر این بازداشت‌ها و دستگیری‌های پیاپی خود را تحمیل می‌کند این است: آیا حکومت در بحرین به جایی رسیده که برای شهروند تعیین کند چه چیزی را حق دارد باور داشته باشد و چه چیزی را مجاز است در یک مجلس مذهبی بازگو کند؟

تحریکاتی که شیخ الحداد پس از بازداشت در معرض آن قرار گرفت، یک جزئیات حاشیه‌ای در این پرونده نیست، بلکه بخشی از مفهوم و معنای اصلی آن به شمار می‌رود؛ زیرا نشان می‌دهد که هدف از مجازات، صرفاً بازداشت یا صدور حکم قضایی نیست، بلکه قرار است مجازاتی اجتماعی و رسانه‌ای نیز پیش و هم‌زمان با آن رخ دهد: تخریب چهره، هتک حیثیت، تحریک و ایجاد تنش مذهبی.

در مقابل، این بسیج گسترده علیه شیخ الحداد چه بسا بیشترین سهم را در گسترش حضور و فراگیری نام او داشته باشد. تجربه نشان می‌دهد تلاش برای خاموش کردن صدای یک خطیب حسینی از طریق بازداشت و تحریک، به حضور او پایان نمی‌دهد، بلکه مردم را به سمت پرس‌وجو درباره او، شنیدن سخنانش و جستجوی قطعات تصویری و سخنرانی‌هایش سوق می‌دهد. هر چه شدت این کارزار علیه او بیشتر شود، کنجکاوی عمومی برای آگاهی از آنچه او واقعاً گفته است—به دور از روایتی که حساب‌های وابسته به حکومت می‌سازند—افزایش می‌یابد.

از این رو، حکومت ممکن است خود را در برابر نتیجه‌ای کاملاً برعکس آنچه می‌خواست ببیند: شیخی با حضوری پررنگ‌تر، مجالسی با تقاضای بیشتر برای حضور او، و مخاطبانی گسترده‌تر که سخنرانی‌ها و خطبه‌هایش را دنبال می‌کنند. زیرا حسینیه‌ها با منطق ممنوعیت امنیتی اداره نمی‌شوند و منبر حسینی زمانی محبوبیت بیشتری می‌یابد که مردم حس کنند صاحب آن منبر به دلیل سخنانی که می‌گوید هدف قرار گرفته است. آنچه این کارزار به دنبال آن بود تا به خاموشی صدای شیخ جاسم الحداد بینجامد، ممکن است بر اثر همین جوسازی‌ها علیه او، به تریبونی گسترده‌تر برای رساندن صدایش و حضوری بزرگ‌تر برای نامش در میان مجالس، خطبا و شنوندگان بدل شود.

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha