به گزارش خبرگزاری حوزه، حضرت آیتالله مکارم شیرازی در تحلیل چرایی گسترش پدیده «رهبانیت»، آن را یک واکنش روانی به شکستهای اجتماعی دانست و هشدار داد که این پدیده گاهی میتواند پوششی برای تنپروری و فرار از مسئولیتهای انسانی باشد.
پرسش :
انگیزه های روانی و اجتماعی شکل گیری و گسترش «رهبانیّت» چیست؟
پاسخ :
به نظر می رسد و تاریخ هم گواهی می دهد که «رهبانیّت» یک نوع واکنش منفی روانی در برابر شکست های اجتماعی بود؛ زیرا می دانیم شکست یک فرد یا یک ملّت، گاهی به صورت یک عامل سازنده، تجلّی می کند و فرد یا جامعه را به سراغ شستشوی نقطه های ضعف می فرستد که این، مخصوص افراد و جوامعی است که ذاتاً مثبت و فعّال باشند؛ ولی گاهی، سرچشمه یأس و بدبینی و گریز از اجتماع و پناه بردن به تخیّلات و جستجوی اهداف نهایی در عالم خیال می گردد، و این در مورد افرادی است که منفی، تنبل و ناتوان بار آمده اند؛ البتّه گاهی می شود که افراد تن پرور و بی عُرضه نیز زیر پوشش عنوان رهبانیّت، چهره اصلی خود را پنهان می سازند، و تنبلی و تن پروری را به عنوان یک عمل مقدّس مذهبی منعکس می کنند.
منبع: پیدایش مذاهب، حضرت آیتالله مکارم شیرازی
نظر شما