به گزارش خبرگزاری حوزه، قرآن کلام مستقیم خداوند است اما حدیث قدسی نیز سخنی از خداست که با قرآن تفاوتهای اساسی دارد و در جایگاه ویژهای قرار میگیرد.
حدیث قدسی عبارت است از کلامی که پیامبر اکرم (ص) از خداوند متعال حکایت کند (و معمولاً با کلماتی مانند «قال الله» یا «یقول الله» شروع میشود) و در الفاظ آن تحدی و اعجازی وجود ندارد، به خلاف قرآن که با الفاظ مخصوصی وحی شده و دیگران در آوردن مثل آن عاجزند. پس حدیث قدسی، وحی مُنَزل (نازل شده) نیست که رسول خدا (ص) از قول خداوند برای صحابه باز گوید. یعنی به عبارتی کلام قرآن نیست و حدیث هم نیست که از زبان پیامبر (ص) باشد، بلکه به واسطه جبرییل به وحی یا الهام و یا القاء ذهن، دریافت شده است.
حدیث قدسی از نظر نقل، «خبر واحد» شمرده میشود بر خلاف قرآن که «خبر متواتر» است و آنقدر توسط افراد مختلف نقل شده که احتمال تبانی افراد، در نقل آن را از بین میبرد.
دیگر آن که آیات شریفه قرآن قطعی الصدور است و به تواتر به اثبات رسیده و غیر قابل تحریف میباشد و کتاب رسمی دین اسلام است، در حالیکه احادیث قدسی از چنین امتیازاتی برخوردار نیست. به عبارت بهتر، آیات قرآن به تواتر از پیامبر اکرم (ص) به دست ما رسیده پس قطعی الصدور است اما بیشتر احادیث قدسی چون خبرِ واحد هستند (و نه متواتر) لذا قطعی الصدور نیست بلکه ظنی الصدور است یعنی استنادش به پیامبر اکرم (ص) قطعی نیست.
قرآن، کلام الهی مستقیم و صیقلخورده است
-
قرآن، کلام مستقیم خداوند است که به طور کامل و بیکموکاست به پیامبر (ص) وحی شده. یعنی خود خداوند لفظ به لفظ و معنا به معنا کلام را انتخاب کرده است.
-
بنابراین، هم لفظ قرآن و هم معنا آن از خداست و این ترکیب لفظ و معنا، معجزهآسا، در قالبی بینظیر حفظ شده است.
-
از نظر اسلام، قرآن معجزه پیامبر(ص) است و قابلیت تغییر یا تحریف ندارد.
حدیث قدسی، کلام خداوند از نظر معنا اما به زبان پیامبر(ص)
-
حدیث قدسی یعنی: خداوند معنی و مفهوم را به پیامبر (ص)القا کرده، ولی لفظ آن را پیامبر انتخاب و بیان کرده است.
-
به عبارت دیگر، این سخنان «کلام خدا» هستند، اما نه از حیث لفظ و نه به شکل یک متن وحیانی و رسمی مانند قرآن.
-
حدیث قدسی در اصل در قالب کلام پیامبر(ص) است که معنایی الهی دارد، اما به آن شکل تثبیت شده و صیقلخورده قرآن نیست.










نظر شما