به گزارش خبرگزاری حوزه، در بهار قرآن، پرونده «فانوس رمضان» به همراه شرح کوتاه و کاربردی از آیات قرآن کریم با بیان حجت الاسلام والمسلمین علی زارعی، استاد حوزه و کارشناس علوم قرآنی را میهمان سفرههای افطار شما فرهیختگان خواهیم بود.
بسم الله الرحمن الرحیم؛ در روز دوم از ماه مبارک رمضان در خدمت جزّ دوم قرآن کریم هستیم. این جز شامل آیات ۱۴۲ تا ۲۵۳ سوره مبارکه بقره است.
سوره مبارکه بقره، طولانیترین و بزرگترین سوره قرآن است و در مدینه نازل شده است. این سوره ۲۸۶ آیه دارد و موضوع اساسی و محوری آن بیان این مطلب است که ایمان به همه انبیا و تمام کتب آسمانی لازمه بندگی خداوند است.
سوره بقره، اولین سورهای است که در مدینه نازل شده و نزول آن یک سال و نیم طول کشیده است. نام این سوره به سبب داستان معروف «بقره بنی اسرائیل» انتخاب شده و توقیفی نیست.
در ابتدای سوره، برخی از ویژگیهای متقین، کفار و منافقان بیان شده است.
پروردگار، منافقان را بدتر از کفار معرفی کرده است. منافق کسی است که وطنفروشی میکند، به خویشان خود خیانت میکند و وفادار به دین و ارزشها نیست؛ چنین افرادی از کفار نیز بدترند.
داستان بقره، اشاره به کارشکنیهای یهود و توجه به معاد دارد. در آیه ۲۸۲، که بزرگترین آیه قرآن است، بیش از بیست دستورالعمل حقوقی مطرح شده و مسئله حقالناس مورد تأکید قرار گرفته است. در این آیه، ضرورت تهیه سند در معاملات نیز تبیین شده است.
همچنین آیهالکرسی در این سوره قرار دارد. درباره آیهالکرسی باید عرض کنم: این آیه به سبب وجود کلمه «کرسی»، معروف به آیهالکرسی شده است.
در روایات شیعه و سنی آمده است که این آیه به منزله قله قرآن و بزرگترین مقام را در میان آیات دارد. نسبت به تلاوت این آیه سفارش بسیار شده است.
از حضرت امیرالمؤمنین علیهالسلام نقل شده است که فرمود: «شبی بر من نگذشت مگر اینکه آیهالکرسی را خواندم.»
در آیهالکرسی شانزده مرتبه نام و صفات خداوند ذکر شده است. به همین سبب، این آیه بهعنوان شعار و پیام توحید شناخته شده است. هرچند در قرآن بارها شعار توحید با بیانات گوناگون مطرح شده، اما توجه ویژه به این آیه لازم است. ضروری است که این آیه را در ایام خود بخوانیم و به آن تفکر کنیم.
السلام علیکم و رحمة الله و برکاته
برای شنیدن و دانلود صوت اینجا را کلیک کنید
نظر شما