به گزارش خبرگزاری حوزه، مجموعه مباحث مهدویت با عنوان «به سوی جامعه آرمانی»، با هدف نشر آموزهها و معارف مرتبط با امام زمان عجلاللهتعالیفرجهالشریف، تقدیم شما فرهیختگان گرامی میشود.
یکی از مباحث مرتبط با ظهور و حکومت امام زمان عجلاللهتعالیفرجه، جایگاه بانوان و چگونگی نقشآفرینی آنان در فرایند ظهور و حکومت مهدوی است.
برای ورود به این مبحث، گوشهای از نگاه قرآنیِ امام شهید، حضرت آیتالله خامنهای به جایگاهِ سیاسی و اجتماعیِ بانوان را ارائه میدهیم:
«در اسلام بیعت زن، مالکیّت زن، حضور زن در این عرصههای اساسی سیاسی و اجتماعی، تثبیت شده است: «إِذَا جَائَکَ الْمُؤْمِنَاتُ یُبَایِعْنَکَ عَلَی أَنْ لَا یُشْرِکْنَ بِاللَّه.» (ممتحنه/ ۱۲) زنها میآمدند و با پیغمبر بیعت میکردند. پیغمبر اسلام نفرمود که مردها بیایند بیعت کنند و به تبع آنها، هرچه که آنها رأی دادند، هرچه که آنها پذیرفتند، زنها هم مجبور باشند قبول کنند؛ نه. گفتند زنها هم بیعت میکنند؛ آنها هم در قبول این حکومت، در قبول این نظم اجتماعی و سیاسی شرکت میکنند.» (بیانات در دیدار گروه کثیری از بانوان - ۱۳۷۹/۶/۳۰)
«اسلام وقتی که میگوید: «وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِیَاءُ بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ.» (توبه/ ۷۱) یعنی مؤمنین و مؤمنات در حفظ مجموعه نظام اجتماعی و امر به معروف و نهی از منکر همه سهیم و شریکند؛ زن را استثناء نکرده. ما هم نمیتوانیم زن را استثناء کنیم. مسئولیت اداره جامعه اسلامی و پیشرفت جامعه اسلامی بر دوش همه است؛ بر دوش زن، بر دوش مرد؛ هر کدام بهنحوی بر حسب تواناییهای خودشان.» (بیانات در دیدار گروهی کثیری از بانوان نخبه در آستانهی سالروز میلاد حضرت زهرا (س) - ۱۳۸۶/۴/۱۳)
و نیز باید متذکّر شویم که خداوند متعال در قرآن کریم ده عنوان برای ارزشهای معنوی ذکر مینماید که البته مرد و زن را در آن، یکی و شریک میداند؛ عناوینی که بدون مزیّنشدن به آنها، آن جامعه توحیدی که قرار است در زیر سایه دین اسلام شکل بگیرد، هرگز بنا نخواهد شد.
«إِنَّ الْمُسْلِمِینَ وَالْمُسْلِمَاتِ وَالْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَالْقَانِتِینَ وَالْقَانِتَاتِ وَالصَّادِقِینَ وَالصَّادِقَاتِ وَالصَّابِرِینَ وَالصَّابِرَاتِ وَالْخَاشِعِینَ وَالْخَاشِعَاتِ وَالْمُتَصَدِّقِینَ وَالْمُتَصَدِّقَاتِ وَالصَّائِمِینَ وَالصَّائِمَاتِ وَالْحَافِظِینَ فُرُوجَهُمْ وَالْحَافِظَاتِ وَالذَّاکِرِینَ اللَّهَ کَثِیرًا وَالذَّاکِرَاتِ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ مَغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِیمًا.» (احزاب/ ۳۵)
به یقین، مردان مسلمان و زنان مسلمان، مردان با ایمان و زنان با ایمان، مردان مطیع فرمان خدا و زنان مطیع فرمان خدا، مردان راستگو و زنان راستگو، مردان صابر و شکیبا و زنان صابر و شکیبا، مردان با خشوع و زنان با خشوع، مردان انفاقکننده و زنان انفاقکننده، مردان روزهدار و زنان روزهدار، مردان پاکدامن و زنان پاکدامن و مردانی که بسیار به یاد خدا هستند و زنانی که بسیار یاد خدا میکنند؛ خداوند برای همه آنان مغفرت و پاداش عظیمی فراهم ساخته است.
بنابراین، مگر میتوان نقشی برای بانوان در مسیر ظهور منجی عالم بشریت و حکومت ایشان قائل نشد؟ مگر میتوان نقشِ بانوان در مأموریتهای الهی را نادیده گرفت؟
بانوان نیز به مانند مردانِ جامعه، در ایفای نقش خویش در تحقق اهداف الهی، باید تمامی تلاش خویش را مبذول دارند که البته بدون نقشآفرینی آنان، تحقق وعدههای الهی میسّر نخواهد بود؛ از همین روست که خداوندِ متعال، مرد و زن - هر دو - را مأمور به مزیّنشدن به ارزشهای معنوی میداند؛ چرا که تنها جامعه و انسانهای صالح هستند که میتوانند وارثان زمین گردند:
«وَلَقَدْ کَتَبْنَا فِی الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُهَا عِبَادِیَ الصَّالِحُونَ.» (انبیاء/ ۱۰۵)
در «زبور» بعد از ذکر (تورات) نوشتیم: «بندگان شایستهام وارث (حکومت) زمین خواهند شد.»
با توجه به مطالب مذکور، روشن شد که بانوان جامعه نیز به مانند مردان جامعه در مسیر تحقّق اهداف الهی، وظایف و مأموریتهای عامّی بر عهده دارند که باید نسبت به آن توجه داشته باشند؛ اگر چه برای بانوان میتوان نقشهای خاصّ و منحصربهفردی قائل شد که پیرامون آن در شماره بعدی سخن خواهیم گفت.
این بحث ادامه دارد...
نظر شما