به گزارش خبرگزاری حوزه، نزدیک به دویست شب است که آسفالت این خیابانها خستگی را شرمنده کرده است. دویست شب است که مردم، بیهیچ منتی و بیهیچ سستی، خیمهٔ بیداری و استقامت را برپا داشتهاند؛ بیرقهای «یا لثارات الحسین» و پرچم های سه رنگ ایران را به اهتزاز درآورده و استواریشان را به رخ دشمن کشیدهاند.
اینجا در شهر اصفهان خیمه و موکب مبلغان «طرح امین» است؛ نقطهای که جمعی از طلاب و روحانیون با روحیه انقلابی دوشادوش مردم ایستادهاند؛از برپایی جایگاه، اجرای برنامهها و ایراد سخنرانیهای روشنگرانه گرفته تا پاسخگویی به شبهات، همکلامی با جوانان و برپایی حلقههای گفتگو، همه با هدایت و حضور پیوستهٔ این مبلغان سامان مییابد.
استکانهای چای داغ و شربت میان جمعیت دستبهدست میشود و موکب، پناهی است برای همصحبتی، مشاوره و تحکیم سنگر بصیرت و تداوم راه انقلاب .
امشب اما در آستانهٔ دویستمین شبِ این حضور بیوقفه، حالوهوای موکب شور دیگری دارد. مهمان ویژه و سخنران امشب، حجتالاسلام والمسلمین سید احمد میرمرشدی کارشناس سیاسی است. خطیبی با سابقهٔ سال ها تدریس و روشنگری که صدای رسا و پرطنینش را بارها به گوش مردم رسانده است.
با استقرار وی در جایگاه و بالا رفتن موج شعارها و صلوات حضار، سخنرانی آتشین و تحلیلی او آغاز شد.
حجت الاسلام والمسلمین میرمرشدی با واکاوی نبردهای پیچیدهٔ ماههای اخیر و عقبهٔ طراحیهای خصمانه علیه امت اسلام اظهار داشت:
«دشمن در برآوردهای اتاقهای فکرش، ابتدا جنگ را آزمود و سپس به سمت مهندسی کودتا و آشوب داخلی رفت تا شیرازهٔ جامعه و حکومت ولایت فقیه را بگسلد؛ سناریویی که از سالها پیش برای بمباران مراکز اقتدار و کشاندن فتنه به بدنهٔ شهرها خوابش را دیده بودند. اما در دفاع مقدس دوازدهروزه و حوادث پس از آن، آنچه تمام محاسبات پنتاگون و موساد را به هم ریخت، پیوند ناگسستنی ملت با خیمهٔ ولایت بود.»
وقتی پنتاگون و موساد برای فروپاشی خواب دیدند
سپس حجتالاسلام میرمرشدی با ورود به مهمترین و تکاندهندهترین بخش از سخنان خود، نقشهٔ پشتپردهٔ دیماه ۱۴۰۴ و سناریوی ترور و کودتا را اینگونه فاش کرد:
«دیماه سال هزار و چهارصد و چهار طرح جدید اتفاق افتاد: کودتا سپس جنگ! گفتند در مرحلهٔ اول جنگ کودتا جواب نداد، مرحلهٔ دوم کودتا-جنگ را فعال میکنیم. در مرحلهٔ کودتا قرار بر این بود که تمام مردم را به خیابان بیاورند و بشورانند. هجده و نوزده دی آن ماجرای عجیب اتفاق افتاد؛ همهٔ شهرها را به آتش کشیدند، نیروهای امنیتی را سلاخی و تکهپاره کردند، آمبولانسها و بیمارستانها را به آتش کشیدند. اما با همت امام شهیدمان و غیرت مردم عزیزمان در بیستودوم دیماه و بیستودوم بهمن، کاری با اینها شد که ماندند چه بکنند.
اینجا بود که پالس داخلی از جبههٔ کودتا به آمریکاییها صادر شد که تنها راه، ترور امام شهید ماست. تیمی از منافقین در منطقهٔ پاستور فعال شدند که شبکهٔ اطلاعاتی ما آنها را گرفت و اطلاعات خوبی هم لو دادند که میخواستند امام ما را در حسینیهٔ امام به شهادت برسانند.
این طرح که ناموفق ماند، شورای کودتا دور هم نشستند و تصمیم گرفتند آمریکاییها حسینیهٔ امام را بزنند، امام به شهادت برسد، مردم به خیابان بیایند، حرکت مردمی شروع شود و شورای رهبری شکل بگیرد. قرار بود آقای حسن فریدون (روحانی) به عنوان رئیس شورای رهبری به میدان بیاید. طرح این بود که در جلساتشان به این نتیجه رسیده بودند خبرگان را فعال کنند، سید حسن خمینی را به عنوان رهبر معرفی کنند و دورهٔ انتقالی صورت بگیرد؛ آمریکاییها مراکز حساس را بزنند و نابود کنند، فرماندهان را به شهادت برسانند تا سپاه و ارتش قوهٔ خود را از دست بدهند و رئیس شورای رهبری کار را به دست بگیرد یا کار به سمت رهبری سید حسن خمینی ادامه پیدا کند.
امامِ ما را شهید کردند، مدرسهٔ میناب را زدند تا ذهنها را به سمت کودکان مدرسه جعل کنند و تهران دچار بحران شود؛ مناطق مختلف در تهران، اصفهان، کرج، تبریز، کرمانشاه و شیراز را زدند و آمریکاییها با همهٔ قوا به میدان آمدند تا شورای رهبری وارد میدان بشود.
اما طرح نیمهتمام ماند؛ گفتند بر اساس قانون اساسی، شورای رهبری که متشکل از رئیسجمهور، رئیس قوه قضاییه و یکی از اعضای شورای نگهبان هست آنقدر ادامه پیدا بکند تا بتوانیم طرحمان را اجرایی کنیم... اما هشیاری ملت و انقلابیهای خبرگان نقشه را بر هم زد.»
اما دست قدرت الهی از آستین غیرت همین مردم پابرهنه بیرون آمد. در آن ده روزِ تعیینکننده، ملت خود علمدار شد، میدانداری کرد و اجازه نداد بازیگران سازش و مهرههای منفعل، سرنوشت کشور را به پرتگاه بکشانند. انتخاب خبرگان و برآمدن امام و رهبر جوان، حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای، امتداد همان خط خونخواهی و صلابت شد؛ بهگونهای که در کمتر از بیستوچهار ساعت، فریاد «لبیک یا سید مجتبی خامنه ای » نهتنها در ایران که در سنگرهای مجاهدان یمن، عراق، لبنان و سراسر جغرافیای مقاومت طنینانداز شد.»
تفاوتِ «مطالبهگرِ بصیر» با «آشوبگر»
میرمرشدی کارشناس سیاسی با انتقاد تند از غربگرایان و چهرههایی که بهجای تکیه بر توان داخلی، نسخههای باطلِ تسلیم و سازش با حاکمان بیآبروی واشنگتن را تجویز میکنند، افزود:
«ملت ما در این دویست شبانهروز نه سد معبر کرد، نه آمبولانسی سوزاند و نه تخریب کرد؛ بلکه با عزت و با نذر و پذیرایی از برادران و خواهران خود، فرهنگ اصیل اهلبیت (ع) را در کف میدان زنده نگه داشت. آن کسانی که در عرض چند ساعت شهرها را به آتش کشیدند و اکنون دم از «صلح شرافتمندانه» میزنند، پاسخ دهند شرافت را با کدام خوک خونریزِ آمریکایی جستوجو میکنند؟!
ما ملت امام حسینیم و با طواغیت عالم بیعت نخواهیم کرد. مردم با حضور چهلوسهمیلیونی خود رفراندوم مقاومت را برگزار کردند و دستگاه قضا نباید در برخورد با وطنفروشانی که پالس ضعف به دشمن میدهند، ذرهای تسامح روا دارد.
وی در بخش پایانی سخنان خود، با اشاره به فشار اقتصادی و لزوم مهار شبکههای رانت و خلق تصنعی تورم تأکید کرد:
«ایران اسلامی با توان عظیم نفتی، همسایگیهای گسترده و بازوان پرتوان نیروهای مسلح در تنگه هرمز و پیوند ناگسستنی با رزمندگان یمن در بابالمندب، کشوری شکستناپذیر و محاصرهناشدنی است. خروج از معاهدات بیخاصیت و مهار بانکهای سرکشی که بار گرانیها را بر گرده مردم محروم میگذارند، خواستهٔ صریح این جمعیت است؛ جمعیتی که تا قیام مولایمان حضرت بقیةالله الاعظم (عج) میدان را خالی نخواهد کرد.»
با پایان سخنان پرحرارت وی، فضای موکب با ندای لبیک، تکبیرهای کوبنده و زمزمهٔ جمعیِ دعای فرج و استغاثه برای پیروزی رزمندگان مقاومت عطرآگین شد؛ روایتی از شبی دیگر در موکب طرح امین در اصفهان، جایی که فریاد خستگیناپذیرِ «ما همه خونخواه پدر، گوش به فرمان پسر» خاموشی ندارد.
نه اهلِ سازش، نه غافل از رانت؛ ملت تا قیامِ موعود ایستاده است
دویست شب حضورِ مستمر در این میدان، برای ما نه یک عدد که گواهی است بر عهدی خدشهناپذیر. این خیابانها شاهدند که ما «مطالبهگرِ بصیر» هستیم، نه «آشوبگرِ خیابانی». تفاوتِ بنیادینِ ما با آنان که در دیماه ۱۴۰۴ شهرها را به آتش کشیدند، در همین است: ما برای «ساختن و ماندن» ایستادهایم، آنها برای «ویرانی و فرار». تاریخ باید بداند که این ملت، خودِ ستونِ خیمهگاهِ ولایت است؛ ما در این دویست شب، میدان را خالی نکردیم و تا لحظهای که علمدارِ این انقلاب، حضرت آیتالله خامنهای، اشارت کنند، در این سنگرِ نبرد استوار خواهیم ماند. ما ایستادهایم، نه برای سهمخواهی از قدرت، که برای پاسداری از حریمی که با خونِ شهیدانِ راهِ حقیقت، از لاریجانیها تا سلیمانیها آبیاری شده است. دنیا بداند که این فریاد، تا ظهورِ خورشیدِ ولایت، حضرتِ بقیةالله (عج)، هرگز خاموش نخواهد شد.
گزارش از: سمیرا گلکار
نظر شما