انسان، خلاصه عالم وجود و تجلی‌گاه آیات حق است

خانم طیبه محمود بابوئی معاون فرهنگی مدرسه علمیه الزهراء (سلام الله علیها) کلاردشت در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، اظهار داشت: در دنیایی که انسان‌ها با ثروت، مقام و ظاهر سنجیده می‌شوند، کلام امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) در نهج‌البلاغه مانند مشعلی فروزان، حقیقت گوهر وجود انسان را نمایان می‌سازد.

وی در تبیین جایگاه والای انسان در نظام آفرینش، با اشاره به آیه شریفه فَتَبَارَکَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِینَ خاطرنشان کرد: خداوند متعال پس از آفرینش انسان و دمیدن روح الهی در او، خود را أحسن الخالقین نامید؛ یعنی بهترین آفرینندگان. این تعبیر بلند، نشان‌دهنده آن است که انسان اشرف مخلوقات و گل سرسبد عالم وجود است و اگر نگاهی به آیات قرآن و حکمت‌های علوی بیندازیم درمی‌یابیم که انسان تجلی‌گاه آیات حق و خلاصه عالم وجود است؛ همان موجودی که خداوند درباره‌اش فرمود: «وَ نَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی»؛ و از روح خود در او دمیدم.

معاون فرهنگی مدرسه علمیه خواهران کلاردشت در تبیین معیارهای واقعی ارزش انسان با اشاره به حکمت ۸۱ نهج‌البلاغه گفت: امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) می‌فرمایند قِیمَةُ کُلِّ امْرِئٍ مَا یُحْسِنُهُ؛ ارزش هر انسانی به اندازه کار نیکی است که انجام می‌دهد و دانایی و هنری است که از خود بروز می‌دهد. حسب و نسب، ثروت، مقام و پست‌های اجتماعی هیچ‌کدام دلیل بر قیمت واقعی انسان نیستند؛ زیرا چه بسا فردی سرشار از دانش‌های مختلف باشد اما دانش او سودی برایش نداشته باشد.

وی در ادامه با استناد به کلام امام علی (علیه‌السلام) هَلَکَ امْرُؤٌ لَمْ یَعْرِفْ قَدْرَهُ، خودناشناسی را بزرگ‌ترین خطر برای انسان دانست و افزود: ارزش وجودی انسان آن‌قدر والاست که می‌تواند به مقامی برسد که حتی فرشتگان مقرب خدا نیز به آن جایگاه راه ندارند.

خانم محمودبابوئی با استناد به حکمت ۴۴۹ نهج‌البلاغه مَنْ کَرُمَتْ عَلَیْهِ نَفْسُهُ هَانَتْ عَلَیْهِ شَهَوَاتُه ُتصریح کرد: هر کس شخصیت و گوهر وجودش در نظرش گرامی باشد، شهوت‌ها و خواسته‌های پست در دیدگانش بی‌اهمیت و خوار می‌شود.

وی با استناد به کلام حضرت علی (علیه‌السلام )أَلَا حُرٌّ یَدَعُ هذِهِ اللُّمَاظَةَ لِأَهْلِهَا افزود: تعلقات مادی در برابر عظمت روح انسان ناچیزند و آزاده واقعی کسی است که دل به دنیا نبندد.

معاون فرهنگی مدرسه علمیه خواهران کلاردشت در پایان خاطر نشان کرد: ارزش هر انسان به میزان کار خیر، علم و هنر اوست؛ شناخت قدر و ارزش خویش رمز سعادت و خودناشناسی سرآغاز هلاکت است؛ درک کرامت نفس انسان را از اسارت شهوات مصون می‌دارد؛ و جان انسان ارزشمندتر از آن است که به زخارف دنیا فروخته شود.

انتهای پیام