جمعه ۱۴ آذر ۱۳۹۹ | Dec 4, 2020
شهید علی کاری

حوزه/ شهید حجت الاسلام علی کاری به عنوان شهید شاخص بسیج طلاب و روحانیون آذربایجان شرقی در سال ۱۳۹۹ معرفی شد.

به گزارش خبرگزاری حوزه از تبریز، شهید حجت الاسلام علی کاری به عنوان شهید شاخص بسیج طلاب و روحانیون آذربایجان شرقی در سال ۱۳۹۹ معرفی شد.

  • تاریخ ولادت: ۲۴ دی ۱۳۴۳
  • محل تولد : آذربایجان شرقی / شهرستان مرند
  • تاریخ شهادت: ۲۴ بهمن ۱۳۶۴
  • محل شهادت: فاو
  • عملیات شهادت: والفجر۸

زندگینامه: 

علی کاری در سال ۱۳۴۳ آن روزها که ایران در شبِ سردِ ستم، در زیر چکمه‌های پست استکبار طاغوت در انتظار طلوع صبح بود، یاوری دیگر از یاوران خمینی غریب، پای به جهان گشود و شهر کوچک ولی زیبا و سرافراز مرند را بهاری کرد. کودک «علی» نام گرفت که نگاه خیره‌اش تقدیری علی‌گونه را مرور می‌کرد و چشم به دوردست‌ها داشت. در اوان کودکی مریضی سختی مسیر زندگی تو را عوض کرد. پدر برای شفای دلبند خویش نذر کرد که او را به حوزه بفرستد و مدال نوکری صاحب‌الزمان -عجل‌الله‌تعالی‌فرجه- بر گردنش بیاویزد. علی شفا یافت و پدر در انتظار ادای نذر لحظه‌شماری می‌کرد و همگان کودک را شیخ‌علی صدا می‌کردند.

دوران نوجوانی علی به سرعت طی شد و او با هوش سرشار و ذکاوت خدادادی تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را پشت سر نهاد. وی در سال‌های مبارزه با وجود سن کم، همواره در فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی محیط شهر خود شرکت داشت.

در سال ۱۳۵۸ پس از اخذ مدرک سیکل راهی حوزه تبریز شد و عهد دیرین خود و پدر را به عمل رساند. در طول دوران تحصیل «شهید کاری» در تبریز که مصادف بود با اوج‌ درگیری‌های منافقین و ضد انقلاب و مباحث عقیدتی که بین مردم رایج بود، همواره با منطق سلیم و سخنان خویش در تبیین اهداف و آرمان‌های انقلاب می‌کوشید و بارها از سوی آن ددمنشان تهدید و درگیر شد.

اعتقاد راسخ و کاملی به ولایت فقیه داشت و از سرسپردگان مخلص ولایت بود. به گفته دوستان، شعر زیبای زیر را همواره زمزمه می‌کرد: نفوذ عشق دین چو زد شراره‌ها جان ما ولایـــت فقیــــه شــد اساس آرمان ما شهید کاری با آغاز جنگ تحمیلی، رزم و جهاد را در دو میدان مدرسه و جبهه ادامه داد و با وجود سن کم در میادین سخت و بسیار شرکت جست. عملیات بیت‌القدس و فتح خرمشهر و والفجر مقدماتی، حضور این دلاور را در سایر رزمندگان اسلام به شکوه دید.

در سال ۱۳۶۳ تاج سعادت دو دنیا را بر همگان عیان کرد و به همراه تنی چند از دیگر طلاب مدرسه ولی‌عصر -عجل‌الله‌تعالی‌فرجه- تبریز معمم شد.

روزهای حضور او در کردستان به عنوان روحانی و مبلغ و برخورد مناسب و صمیمانة وی با برادران اهل سنت، هیچ‌گاه از یاد ایشان پاک نخواهد شد. شهید کاری پس از بازگشت به تهران در سمت معاوت اعزام تبلیغ ستاد مرکزی سپاه به خدمت مشغول بود؛ ولی دلش همواره به یاد خط مقدم و بارقه‌های ناب خلوص خاکیان افلاکی می‌تپید. با زمزمه‌های مقدمات عملیات والفجر هشت، شیخ علی‌اکبر نیز کوله‌بار سفر بست و رهسپار میدان شد. گویی که خود از تقدیرخویش آگاه هست و مشتاقانه به سوی شهادت می‌رود. هنگام وداع با خانواده نیز اظهار می‌کند که این آخرین خداحافظی است. در جبهه نیز شب قبل از عملیات، حنا بر دست و لباس‌های تازه، چنان مرگ را زبون می‌انگارد که گویی به حجلة دامادی می‌خوانندش. آری، سرانجام جمله آغازگشت و در ۱۳۶۴/۱۱/۲۴ خشم گلوله‌ای ملکوتی‌ترین زخم را بر جان علی نشاند. چند روزی میهمان ما خاکیان بود و سپس در پروازی سراسر جنون، دنیا را برای ما نهاد و خود در بیکران حضرت دوست پرواز کرد. پیکر پاک این دلاورمرد سه روز پس از شهادت در ۱۱/۲۸/ ۱۳۶۴ بهاری سرخ را در مرند آواز داد و خود در خاک پاک باغ رضوان مرند خوش آرمید.

«روحش شاد و راهش جاودانه باد»

وصیت نامه:

 ای کسانی که ایمان آورده اید جهت چیست که چون به شما امر شود که برای جهاد در راه دین بی درنگ خارج شوید به خاک زمین دل بسته اید؟ آیا راضی به زندگانی دنیا عوض حیات ابدی آخرت شده اید، متاع دنیا در پیش عالم آخرت اندک و ناچیز است بدانید که اگر در راه دین خدا برای جهاد بیرون نشوید خدا شما را به عذابی دردناک معذب خواهد کرد...» (توبه/۳۸-۳۹)

با درود فراوان به ارواح مقدس شهدای عزیز از صدر اسلام تا این عصر؛ عمری که پر از ظلم و جور می باشد، عمری که سردمداران جنایت کار تاریخ دست خویش را تا مرفق آغشته به خون مظلومان کرده‌اند و می‌کنند، عمری که ظالمان تاریخ می‌خواهند شیعه متعهد علوی را از صحنه روزگار کنار گذارند، عمری که ابر جنایت کاران می خواهند نسل بشر را به تباهی بکشانند و این امری است غیر ممکن چون امام عزیز فرمودند: تا مستکبر وجود دارد؛ مظلوم باید خون بدهد.

سخنانی چند با ملت قهرمان و مسلمان:  ای خواهران و برادران حال که شما بعد از چندین سال در ظلمت و تاریکی زیستید و بعد انقلاب کردید و پیروز شدید قدر این نعمت بزرگ را بدانید که به هر کسی نصیب نمی‌گردد، نعمتی که با خون هزاران شهید به دست آمده و بدانید که این پیروزی به دست نیامد مگر با عنایت خداوند متعال که لطف فرمودند و در مقابل خون آن شهیدان عزیز- از روحانیت متعهد گرفته تا کاسب مسلمان- این نعمت عظما را به ما ارزانی داشت. بدانید که پیشتاز این حرکت آگاهانه جز روحانیت مسئول و متعهد کسی دیگر نبود که همیشه پیشاپیش این حرکت بود و ان شاءالله خواهد بود و مملکت را بیشتر از این به سوی اسلام محمدی(صل الله علیه و آله) سوق خواهند داد گرچه در خفا و آشکار با این حرکت الهی روحانیت از طرف بعضی از دوستان احمق و دشمنان نادان مخالفت‌هایی می‌شود و می‌خواهند که روحانیت قهرمان و متعهد را در کنج خانه بنشانند و سر نخ را در دست خویش بگیرند تا به دلخواه خویش عمل نمایند. به جاست روحانیت عزیز... و به جامعه خط دهند و از هیچ احدی خط پذیر نشوند...

اما سخنانی چند با برادران متعهد طلبه: برادرانی که در این راه واقعاً همه چیز دنیوی خود را رها نموده و به خانه‌ای که نسبت به حضرت ولی عصر(عجل الله تعالی فرجه) داده می‌شود! آمده‌اید و تربیت می‌شوید قدر خویش را بدانید چون در مکتب امام جعفر صادق(علیه السلام) زیر نظر استادانی چون حجج اسلام دایی حمید و حاج مجید آقا و دیگر عزیزان پرورش می یابید. خوشا به حال شما که از اول وقت تا آخر وقت به درس و بحث و تدریس مشغول هستید و از هیچ کسی توقعی ندارید و نباید داشته باشید. در آخر شب با آن خستگی مغزی و فکری به پا می‌خیزید، نفس اماره را لگدمال می‌کنید، و رابطه خویش را با خدا استحکام می بخشید و از خشیه الله گریه می‌کنید و فریاد می زنید(یا سریع الرضا اغفر لمن لا یملک الا الدعا) این کار را ادامه بدهید البته با خلوص نیت و بدون ریا. برادران عزیز! سعی کنید که در بینتان صفا و صمیمیت حاکم باشد؛ ان شاءالله که هست و اگر نیست سعی کنید به وجود آورید و با خاطری آرام به سوی رضایت الله گام بردارید چون شما امید آیندة جامعه بشری و جامعه مسلمین هستید. بیایید خود را بیشتر از این بسازیم(البته من خود را نساخته ام و در پیشگاه الله تبارک و تعالی چه جوابی خواهم داد؟) و خوشنودی خداوند متعال را جلب نمایید. درس‌هایتان را با دقت بیشتر بخوانید و پایه علمی خویش را محکم نمایید... از حاج مجید آقا اخلاق حسنه را، از حاج حمید آقا عرفان را و از آقای خیریان اخلاص را بیاموزید.

پدر عزیزم! از این که نتوانستم موقع خداحافظی خدمت شما شرفیاب شوم عذر می‌خواهم که امیدوارم مرا ببخشید چون شما بر گردن ما حقی بزرگ دارید چه زحمت‌هایی که در بزرگ نمودن و تربیت نمودن ما کشیدید ولی آن طوری که حق پسری بود؛ از شما قدرانی ننمودم. امیدوارم که برادران و خواهرانم بنمایند.

پدر عزیز! از شما کمال تشکر را می‌نمایم که مرا در بارگاه حضرت ولی عصر(عجل الله تعالی فرجه) ثبت نام کردید و وسیله رسیدن بنده به خیرات و حسنات شدید، خداوند شما را اجر دهد و امیدوارم که مرا حلال کنید.

مادر عزیزم و مهربانم! چه رنج هایی که در حق من کشیدی تا مرا به این سنین جوانی رساندی. مادر عزیز شما را خیلی رنج دادم، به حرفت گوش نکردم و قلبت را شکستم؛ امیدوارم که مثل زینب(سلام الله علیها) در شهادت پسرت صبر نمایی و هر گاه خواستید بر من گریه کنید بر مظلومیت حضرت سیدالشهدا در روز عاشورا گریه کنید، برای سر بریده حسین(علیه السلام) و بدن پاره پاره شده علی اکبر(علیه السلام) گریه کنید، راضی نیستم بر من گریه کنید، همانند پیام رسان دشت کربلا زینب کبری(سلام الله علیها) صبر و شکیبایی داشته باش مادر! نمی‌دانم چرا این قدر از قافلة عشق عقب مانده‌ام و نمی‌توانم به آنها ملحق شوم، همه از خدایند و باید به سوی او برگردند چون ما یک امانتی هستیم در پیش شما که از طرف خداوند متعال داده شده به شما و شما باید امانت را برگردانید که امیدوارم با دلی خوش و شاد رد کرده باشید. مادر عزیز! آیا شما افتخار نمی کنید که در راه اسلام و قرآن یک قربانی ناقابل فدا کرده اید! ان شاءالله که افتخار می کنید...

برچسب‌ها

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 3 =
google-site-verification=0iLoQV4C04yTFqMIugB47gzW8uc7-poVtQKrLZbxcw8