یکشنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۴ - ۰۸:۱۳
مناظره‌خوانی | پاسخ‌های حیرت‌انگیز امام رضا(ع) به سوالات منکر خدا

حوزه/ گفت‌وگویی شنیدنی میان امام رضا(ع) و یکی از منکران خدا که در آن، حضرت با استدلال‌هایی روشن و قابل فهم، ناتوانی حواس را دلیل انکار نمی‌داند و از نشانه‌های آفرینش برای اثبات وجود خدا بهره می‌گیرد.

به گزارش خبرگزاری حوزه، کتاب صد و یک مناظره جالب و خواندنی به قلم محمد محمدی اشتهاردی به گردآوری مناظرات مختلف پیرامون مسائل اعتقادی و دینی پرداخته که حوزه‌نیوز در شماره‌های مختلف به انتشار آن خواهد پرداخت.

مناظره امام رضا علیه‌السلام با یکی از منکران خدا

یکی از منکران وجود خدا به حضور امام رضا علیه‌السلام آمد. در آن هنگام، گروهی نیز در محضر آن حضرت حضور داشتند. امام به او فرمودند:

«اگر حق با شما باشد ـ که البته چنین نیست ـ در این صورت ما و شما برابر خواهیم بود و نماز، روزه، زکات و ایمان ما هیچ زیانی به ما نمی‌رساند. اما اگر حق با ما باشد ـ که همین‌گونه است ـ ما رستگار خواهیم بود و شما زیانکار و گرفتار هلاکت می‌شوید.»

منکر خدا: به من بگو خدا چگونه است و در کجاست؟

امام رضا علیه‌السلام: «وای بر تو! راهی که می‌روی نادرست است. خداوند، «چگونگی» را پدید آورد، بی‌آنکه خود به چگونگی توصیف شود؛ و «مکان» را آفرید، بدون آنکه خود دارای مکان باشد.

بنابراین ذات پاک خدا نه با چگونگی شناخته می‌شود و نه با مکان؛ با هیچ‌یک از نیروهای حسی درک نمی‌شود و به هیچ چیز شباهت ندارد.»

منکر خدا: اگر خدا با هیچ‌یک از حواس درک نمی‌شود، پس او چیزی نیست.

امام رضا علیه‌السلام: «وای بر تو! چون نیروهای حسی‌ات از درک او ناتوان‌اند، او را انکار می‌کنی؟ در حالی که ما، با وجود آنکه حواس ما نیز از درک ذات پاک او عاجز است، به او ایمان داریم و یقین داریم که او پروردگار ماست و هیچ شباهتی به هیچ چیز ندارد.»

منکر خدا: به من بگو خدا از چه زمانی بوده است؟

امام رضا علیه‌السلام: «به من خبر بده خدا از چه زمانی نبوده است، تا من به تو بگویم از چه زمانی بوده است.»

منکر خدا: دلیل بر وجود خدا چیست؟

امام رضا علیه‌السلام: «وقتی به پیکر خود می‌نگرم، می‌بینم که نمی‌توانم در طول و عرض آن چیزی بیفزایم یا بکاهیم، نه می‌توانم زیان‌ها و بدی‌هایش را از آن دور کنم و نه سودش را به آن برسانم. از همین‌جا یقین کردم که این ساختمان، سازنده‌ای دارد و به وجود صانع اعتراف کردم. افزون بر این، گردش سیارات، پدیدآمدن ابرها، وزیدن بادها و حرکت خورشید و ماه و ستارگان، همگی نشانه آن است که این گردندگان، گرداننده‌ای دارند و این موجودات، دارای سازنده و تدبیرکننده‌اند. ۱

پی‌نوشت:

۱. اصول کافی، ج۱، ص ۷۸.

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha