جمعه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۰۱:۳۱
معادله فتح؛ از فرار شمش‌های طلا تا غنیمت‌های اقتصادی در تنگه هرمز

حوزه/ جهان شاهد تغییر ساختاری در معماری قدرت است. ایران با حاکمیت مطلق بر تنگه هرمز و فروش نفت ۲.۲ میلیون بشکه در روز، پایان آقایی دلار را رقم زده است. خروج ذخایر طلای فرانسه و آلمان از آمریکا، زنگ خطر فروپاشی نظام مالی غرب را به صدا درآورده است. این اقتدار، تجسم وعده الهی نصرت ملت مقاوم است و امنیت ملی را به آینده شغلی فرزندان گره می‌زند.

خبرگزاری حوزه | جهان در آستانه یک تغییر ساختاری در معماری قدرت است؛ تغییری که صدای آن را نه در بیانیه‌های سیاسی، که باید در صدای فرار شمش‌های طلا از خزانه‌های نیویورک و آمار صادرات نفتی که تحریم‌ناپذیر شده است، شنید.

آنچه در تحولات اخیر تنگه هرمز رقم خورده، فراتر از یک مانور نظامی موفق، مصداق عینی تحقق یک وعده قدیمی و در عین حال امروزی است: پایان آقایی دلار و تثبیت اقتدار اقتصادی ایران.

* فروپاشی هیمنه دلار در سایه اقتدار تنگه

رسانه‌های جریان اصلی غربی تلاش می‌کنند واقعیت میدانی را در هیاهوی جنگ روانی گم کنند، اما اعداد، داستان دیگری را بازگو می‌کنند. بر اساس گزارش‌های موسسات معتبر، فروش نفت ایران اکنون از مرز ۲.۲ میلیون بشکه در روز عبور کرده و درآمد حاصل از مدیریت تردد نفتکش‌ها در این آبراه حیاتی به ۳.۹ میلیارد دلار در ماه رسیده است. یعنی حاکمیت ایران بر تنگه هرمز، حتی در اوج تنش‌ها نیز اقتصادی‌ترین گزینه و تنها گزینه ممکن برای عبور انرژی جهان است.

اما زلزله اصلی در زیر پای نظام مالی غرب رخ داده است. همزمان با اقتدار ایران، پدیده «فرار شمش‌ها» کلید خورده است. خروج کامل ذخایر طلای فرانسه از آمریکا و تلاش آلمان برای بازپس‌گیری دارایی‌های فیزیکی خود، زنگ خطر پایان دوران «آقایی دلار» را به صدا درآورده است.

چنین خروج سرمایه‌ای در کنار تورم و بهای سرسام‌آور سوخت در آمریکا، این پیام را به جهان مخابره کرده است که طلای فیزیکی در خزانه‌های خودی، پشتوانه‌ای امن‌تر از دلاری است که گروگان ماجراجویی‌های واشنگتن شده است.

ناوگان پنجم آمریکا که روزی نماد بازدارندگی در خلیج فارس بود، امروز به تماشاگری منفعل بدل شده است. ایران دیگر نه یک بازیگر منزوی، که «قدرت تنظیم‌گر» مطلق امنیت انرژی در منطقه است.

* نصرت الهی و پاداش بیعت

این پیروزیِ توأمان سیاسی و اقتصادی را نمی‌توان صرفاً با قواعد ژئوپلیتیک توضیح داد. در منطق الهی که بارها در تاریخ اثبات شده، استقامت ملت در میدان مقاومت، با «مغانم کثیره» و دستاوردهای مادی گره خورده است. آنچه رخ داده، تجسم آیه‌ای است که وعده می‌دهد اگر ملتی بر سر عهد خود با ولیّ خود بماند، سکینه الهی بر دل‌هایشان فرود می‌آید و دست تعدی دشمن قطع می‌شود.

اقتدار در تنگه هرمز، همان «فتح قریب» عصر جدید است؛ همانگونه که فتح دژهای خیبر در صدر اسلام، گشایش اقتصادی و سیاسی برای مسلمین به ارمغان آورد، امروز نیز مدیریت شریان‌های حیاتی اقتصاد جهانی، مصداق درهم‌شکستن حصارهای مدرن استکبار و صهیونیسم بین‌الملل است.

برآوردهای کارشناسی نشان می‌دهد این اقتدار، سالانه بیش از ۱۵ میلیارد دلار (معادل ارزش عوارض و خدمات متعارف در آبراه‌ها) ظرفیت درآمدزایی پایدار برای کشور ایجاد می‌کند؛ درآمدی که می‌تواند جایگزین معتبری برای خام‌فروشی و رهایی از نوسانات دلار باشد.

* سنگر خانواده؛ ضامن ماندگاری فتح

اما این فتح تمدنی، برای ماندگاری نیازمند نگهبانی در سنگرهای داخلی است. دشمن که توان مقابله در میدان را از دست داده، تمام قوای خود را معطوف به جنگ شناختی کرده است تا زنجیره «امنیت» تا «رفاه» را در دیدگان ملت قطع کند.

امروز در خیابان و فضای مجازی نیازمند تکرار این کلیدواژه‌ها هستیم: پایان آقایی دلار، تنگه هرمز گاوصندوق ایران.

در خانواده‌ها نیز باید این پیوند را روشن کنیم که امنیت تنگه هرمز کجا و آینده شغلی فرزندانمان کجا به هم گره می‌خورد. هر خرید کالای باکیفیت ایرانی، در واقع یک شلیک نمادین به اعتبار دلار و سرمایه‌گذاری بر روی امنیت ملی است.

طلای فرانسه شاید از خزانه‌های آمریکا فرار کند، اما آنچه در خزانه ملت ایران انباشته شده، ایمان به وعده‌های صادق الهی و تکیه بر قدرت داخلی است. تاریخی که در تنگه هرمز ورق خورد، تاریخ تحقیر ملت‌ها به دست دلار نبود؛ تاریخ اقتدار یک تمدن و زوال هیمنه استکبار بود.

حجت الاسلام محمد خانی

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha