یکشنبه ۶ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۲۳:۴۹
امامت، رکن اساسی دین و ضامن عزت مسلمانان است

حوزه/ حجت‌الاسلام والمسلمین آشنا با تأکید بر جایگاه رفیع امامت در منظومه اعتقادی اسلام، گفت: امامت در نگاه قرآن و روایات، رکن اساسی دین و ضامن عزت و سربلندی مسلمانان است.

حجت الاسلام و المسلمین سید علی آشنا دبیر ستاد رسیدگی به امور مساجد شهرستان آمل در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری با اشاره به دهه کرامت و سالروز میلاد امام رضا (ع) اظهار داشت: «امامت» در نگاه آیات و روایات، از جایگاه بسیار والایی برخوردار است.

کارشناس دینی با اشاره به آیات فراوان در باب اهمیت «امامت»، یادآور شد: از جمله این آیات، آیه شصت و هفتم و سوم از سوره مبارکه مائده است؛ آنجا که می خوانیم: «یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکافِرین؛ ای پیامبر! آنچه از سوی پروردگارت [درباره ولایت و رهبری علی بن أبی‌طالب امیرالمؤمنین علی(ع) ‌] بر تو نازل شده ابلاغ کن و اگر انجام ندهی پیام خدا را نرسانده ‌ای. و خدا تو را از [آسیب و گزند] مردم نگه می ‌دارد؛ قطعاً خدا گروه کافران را هدایت نمی‌ کند.» (مائده: ۶۷) در آیه سوم از این سوره مبارکه آمده است: «الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دینَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتی‌ وَ رَضیتُ لَکُمُ الْإِسْلامَ دیناً ...؛ امروز [با نصبِ علی بن ابی ‌طالب (ع) به ولایت، امامت، حکومت و فرمانروایی بر امت] دینتان را برای شما کامل، و نعمتم را بر شما تمام کردم، و اسلام را برایتان به عنوان دین پسندیدم.» (مائده: ۳)

حجت الاسلام و المسلمین آشنا با اشاره به اهمیت امامت در روایات، خاطرنشان کرد: حدیث ثقلین یکی از روایاتی است که نسبت به جایگاه «امامت» اهل بیت (ع) تأکید دارد. در رویاتی از محمد بن حسن صفار در کتاب بصائر الدرجات می خوانیم: «حَدَّثَنَا عَلِیُّ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ سُلَیْمَانَ بْنِ دَاوُدَ عَنْ یَحْیَی بْنِ أُدَیْمٍ عَنْ شَرِیکٍ عَنْ جَابِرٍ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع‌ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ أَصْحَابَهُ بِمِنًی فَقَالَ یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنِّی تَارِکٌ فِیکُمُ الثَّقَلَیْنِ أَمَا إِنْ تَمَسَّکْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا- کِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی أَهْلَ بَیْتِی فَإِنَّهُمَا لَنْ یَفْتَرِقَا حَتَّی یَرِدَا عَلَیَّ الْحَوْضَ ثُمَّ قَالَ یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنِّی تَارِکٌ فِیکُمْ حُرُمَاتِ اللَّهِ- کِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی وَ الْکَعْبَةَ الْبَیْتَ الْحَرَامَ ثُمَّ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع أَمَّا کِتَابَ‌ اللَّهِ فَحَرَّفُوا وَ أَمَّا الْکَعْبَةَ فَهَدَمُوا وَ أَمَّا الْعِتْرَةَ فَقَتَلُوا وَ کُلَّ وَدَائِعِ اللَّهِ فَقَدْ تَبَّرُوا»

«حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَیْنِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ بَشِیرٍ عَنْ ذَرِیحِ بْنِ یَزِیدَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص‌ إِنِّی قَدْ تَرَکْتُ فِیکُمُ الثَّقَلَیْنِ کِتَابَ اللَّهِ وَ أَهْلَ بَیْتِی فَنَحْنُ أَهْلُ بَیْتِهِ.»

«حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَیْنِ عَنِ النَّضْرِ بْنِ شُعَیْبٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَادٍّ الْقَلَانِسِیِّ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِیِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص‌ إِنِّی تَارِکٌ فِیکُمُ الثَّقَلَیْنِ الثَّقَلَ الْأَکْبَرَ وَ الثَّقَلَ الْأَصْغَرَ إِنْ تَمَسَّکْتُمْ بِهِمَا لَا تَضِلُّوا وَ لَا تَبَدَّلُوا وَ إِنِّی سَأَلْتُ اللَّطِیفَ الْخَبِیرَ أَنْ لَا یَتَفَرَّقَا حَتَّی یَرِدَا عَلَیَّ الْحَوْضَ فَأُعْطِیتُ ذَلِکَ قَالُوا وَ مَا الثَّقَلُ الْأَکْبَرُ وَ مَا الثَّقَلُ الْأَصْغَرُ قَالَ الثَّقَلُ الْأَکْبَرُ کِتَابُ اللَّهِ سَبَبٌ طَرَفُهُ بِیَدِ اللَّهِ وَ سَبَبٌ طَرَفُهُ بِأَیْدِیکُمْ وَ الثَّقَلُ الْأَصْغَرُ عِتْرَتِی وَ أَهْلُ بَیْتِی.»

«حَدَّثَنَا إِبْرَاهِیمُ بْنُ هَاشِمٍ عَنْ یَحْیَی بْنِ أَبِی عِمْرَانَ عَنْ یُونُسَ عَنْ هِشَامِ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ سَعْدٍ الْإِسْکَافِ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع عَنْ قَوْلِ النَّبِیِّ ص إِنِّی تَارِکٌ فِیکُمُ الثَّقَلَیْنِ فَتَمَسَّکُوا بِهِمَا فَإِنَّهُمَا لَنْ یَفْتَرِقَا حَتَّی یَرِدَا عَلَیَّ الْحَوْضَ قَالَ فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ لَا یَزَالُ کِتَابُ اللَّهِ وَ الدَّلِیلُ مِنَّا یَدُلُّ عَلَیْهِ حَتَّی یَرِدَا عَلَیَّ الْحَوْضَ» (صفار، محمد بن حسن، بصائر الدرجات فی فضائل آل محمّد (ص)، ج ‌۱، ص: ۴۱۳)

اهمیت جایگاه امامت در روایات رضوی (ع)

کارشناس دینی در بیان اهمیت جایگاه امامت در روایات اهل بیت (ع) به کلامی از امام علی بن موسی الرضا (ع) اشاره کرد و یادآور شد: «وَ رُوِیَ عَنِ الرِّضَا ع أَنَّهُ قَالَ: کَمَالُ الدِّینِ وَلَایَتُنَا وَ الْبَرَاءَةُ مِنْ عَدُوِّنَا ثُمَّ قَالَ الصَّفْوَانِیُّ وَ اعْلَمْ‌ أَنَّهُ‌ لَا یَتِمُ‌ الْوَلَایَةُ وَ لَا تَخْلُصُ‌ الْمَحَبَّةُ وَ لَا تَثْبُتُ الْمَوَدَّةُ لآِلِ مُحَمَّدٍ إِلَّا بِالْبَرَاءَةِ مِنْ عَدُوِّهِمْ قَرِیباً کَانَ أَوْ بَعِیداً فَلَا تَأْخُذْکَ بِهِ رَأْفَةٌ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یَقُولُ‌ «لا تَجِدُ قَوْماً یُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ یُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لَوْ کانُوا آباءَهُمْ أَوْ أَبْناءَهُمْ أَوْ إِخْوانَهُمْ أَوْ عَشِیرَتَهُمْ» (المجادلة: ۲۳) الْآیَة؛ کمال دین با ولایت ما و بیزاری از دشمنان ما است. سپس صفوانی می نویسد باید توجه داشت که ولایت تکمیل نمی شود و همچنین محبت و مودت خاندان نبوّت خالص نیست، مگر با بیزاری از دشمنانشان چه خویشاوند او باشد یا غیر خویشاوند مبادا دلسوزی در این مورد موجب ضعف برائت و بیزاری شود، زیرا خداوند در این آیه می فرماید: «لاٰ تَجِدُ قَوْماً یُؤْمِنُونَ‌ بِاللّٰهِ‌ وَ اَلْیَوْمِ‌ اَلْآخِرِ یُوٰادُّونَ‌ مَنْ‌ حَادَّ اَللّٰهَ‌ وَ رَسُولَهُ‌ وَ لَوْ کٰانُوا آبٰاءَهُمْ‌ أَوْ أَبْنٰاءَهُمْ‌ أَوْ إِخْوٰانَهُمْ‌ أَوْ عَشِیرَتَهُمْ» (السرائر: ۴۸۸؛ بحار الأنوار؛ ج‌ ۲۷؛ ص ۵۸)

حجت الاسلام و المسلمین آشنا اظهار کرد: شیخ صدوق (ره) در کتاب عیون اخبار الرضا (ع) از حضرت (ع) روایت کرده است: «حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُبْدُوسٍ النَّیْسَابُورِیُّ الْعَطَّارُ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِیُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ قُتَیْبَةَ النَّیْسَابُورِیُّ عَنْ حَمْدَانَ بْنِ سُلَیْمَانَ عَنْ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ صَالِحٍ الْهَرَوِیِّ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ عَلِیَّ بْنَ مُوسَی الرِّضَا علیه السلام یَقُولُ: رَحِمَ‌ اللَّهُ‌ عَبْداً أَحْیَا أَمْرَنَا فَقُلْتُ لَهُ وَ کَیْفَ‌ یُحْیِی أَمْرَکُمْ قَالَ یَتَعَلَّمُ عُلُومَنَا وَ یُعَلِّمُهَا النَّاسَ فَإِنَّ النَّاسَ لَوْ عَلِمُوا مَحَاسِنَ کَلَامِنَا لَاتَّبَعُونَا؛ عبدالسلام بن صالح هروی از امام رضا (ع) نقل می کند، حضرت می فرمود: رحمت خدا بر کسی باد که دین و ولایت ما را زنده می کند. به حضرت عرض شد: چگونه امر شما را احیا و زنده می کند؟ حضرت فرمودند: علوم ما را یاد گیرد و به مردم بیاموزد؛ زیرا مردم اگر حُسن و حقایق کلام ما را بدانند قطعا از ما پیروی خواهند کرد. (عیون أخبار الرضا (ع)؛ ج‌ ۱؛ ص ۳۰۷)

وی با اشاره به روایتی نسبتا طولانی از امام رضا (ع) درباره جایگاه امام و امامت، خاطرنشان کرد: در فرازهایی از این روایت می خوانیم: «إنَّ الْإِمَامَةَ خِلَافَةُ اللَّهِ وَ خِلَافَةُ الرَّسُولِ (ص) وَ مَقَامُ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ علیه السلام وَ مِیرَاثُ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ (ع) إِنَّ الْإِمَامَةَ زِمَامُ الدِّینِ وَ نِظَامُ‌ الْمُسْلِمِینَ‌ وَ صَلَاحُ الدُّنْیَا وَ عِزُّ الْمُؤْمِنِینَ إِنَّ الْإِمَامَةَ أُسُّ الْإِسْلَامِ النَّامِی وَ فَرْعُهُ السَّامِی ... الْإِمَامُ یُحِلُّ حَلَالَ اللَّهِ وَ یُحَرِّمُ حَرَامَ اللَّهِ وَ یُقِیمُ حُدُودَ اللَّهِ وَ یَذُبُّ عَنْ دِینِ اللَّهِ وَ یَدْعُو إِلَی سَبِیلِ رَبِّهِ‌ بِالْحِکْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ الْحُجَّةِ الْبَالِغَةِ الْإِمَامُ کَالشَّمْسِ الطَّالِعَةِ الْمُجَلِّلَةِ بِنُورِهَا لِلْعَالَمِ وَ هِیَ فِی الْأُفُقِ بِحَیْثُ لَا تَنَالُهَا الْأَیْدِی وَ الْأَبْصَارُ الْإِمَامُ الْبَدْرُ الْمُنِیرُ وَ السِّرَاجُ الزَّاهِرُ وَ النُّورُ السَّاطِعُ وَ النَّجْمُ الْهَادِی فِی غَیَاهِبِ الدُّجَی‌ وَ أَجْوَازِ الْبُلْدَانِ وَ الْقِفَارِ وَ لُجَجِ الْبِحَارِ الْإِمَامُ الْمَاءُ الْعَذْبُ عَلَی الظَّمَإِ وَ الدَّالُّ عَلَی الْهُدَی وَ الْمُنْجِی مِنَ الرَّدَی الْإِمَامُ النَّارُ عَلَی الْیَفَاعِ‌ الْحَارُّ لِمَنِ اصْطَلَی بِهِ وَ الدَّلِیلُ فِی الْمَهَالِکِ مَنْ فَارَقَهُ فَهَالِک» ‌ (الکافی (ط - الإسلامیة)؛ ج‌ ۱؛ ص۲۰۰)

کارشناس دینی بیان کرد: به برکت امام است که مسلمان ها عزت می یابند و امام مایه پیشرفت اسلام می گردد. اسلام منهای ائمه اطهار (ع)، اسلام در برخی کشورهای بی خاصیت است که نه تنها قاعده نفی سبیل را رعایت نمی کنند، بلکه خوش خدمتی آنها به استکبار به جایی می رسد که اجازه می دهند در یک کشور اسلامی، پایگاه نظامی امریکایی برپا شود و این ذلت را تا آنجایی ادامه می دهند که از کشور آنها و از همان پایگاه های نظامی مستکبران، به سرزمین اسلامی ایران حمله نظامی صورت بپذیرد.

وی با اشاره به روایات بسیار درباره اهمیت «حبّ اهل بیت (ع)»، تصریح کرد: در روایتی نبوی (ص) از امام رضا (ع) می خوانیم: «... إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَةِ لَا یَزُولُ الْعَبْدُ قَدَماً عَنْ قَدَمٍ حَتَّی یُسْأَلَ عَنْ أَرْبَعَةِ أَشْیَاءَ عَنْ‌ عُمُرِهِ‌ فِیمَا أَفْنَاهُ وَ عَنْ شَبَابِهِ فِیمَا أَبْلَاه وَ عَنْ مَالِهِ مِنْ أَیْنَ اکْتَسَبَهُ وَ فِیمَا ذَا أَنْفَقَهُ وَ عَنْ حُبِّنَا أَهْلَ الْبَیْتِ؛ روز قیامت بنده قدم از قدم برنمی ‌دارد تا اینکه چهار سؤال از وی می ‌شود: از عمرش که در چه سپری ساخته؟ و جوانیش در چه راهی صرف کرده؟ و از مالش که از کجا آورده و به چه مصرفی رسانده؟ و از دوستی‌ ما اهل‌ بیت». (جامع الأخبار (للشعیری)، ص ۱۷۵)

حجت الاسلام و المسلمین آشنا ادامه داد: اهمیت حقیقی حبّ اهل بیت (ع) در روز قیامت مشخص می شود. امیرالمؤمنین علی (ع) می فرماید: «مَن أحَبَّنا فَلیَعمَل بَعَمَلِنا، وَلیَستَعِن بِالوَرَعِ، فَإِنَّهُ أفضَلُ مایُستعانُ بِهِ فی أمرِ الدُّنیا وَالآخِرَةِ؛ هر که ما را دوست دارد، باید به کردار ما عمل کند و از پارسایی مدد گیرد؛ چرا که آن، بهترین مددکار در امر دنیا و آخرت است.» (الخصال: ۶۱۴/۱۰ عن أبی بصیر ومحمّدبن مسلم عن الإمام الصادق عن آبائه علیهم السلام، تحف العقول: ۱۰۴)

انتهای پیام. /

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha