دکتر بخشعلی قنبری، استاد دانشگاه و نهجالبلاغه پژوه در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه، درباره نگاه رهبر شهید انقلاب به نهجالبلاغه اظهار داشت: ایشان از دوران جوانی با نهجالبلاغه حشر و نشر داشت و زمانی که در مشهد حضور داشتند، این کتاب را تدریس میکردند و از همان دوران تا پایان عمر، ارتباطی مستمر و عمیق با نهجالبلاغه داشتند.
وی افزود: رهبر شهید سه سال متوالی را به نام حضرت امیرالمؤمنین(ع) و نهجالبلاغه نامگذاری کردند؛ سال ۱۳۷۹ با عنوان «سال امام علی(ع)»، سال ۱۳۸۰ نیز با همین عنوان و سال ۱۳۸۴ را به ترویج نهجالبلاغه اختصاص دادند و در دیدارها و سخنرانیهای خود نیز همواره بر گسترش آموزش و ترویج این کتاب در مراکز علمی و آموزشی تأکید داشتند.
قنبری با اشاره به یکی از سخنان رهبر شهید درباره جایگاه نهجالبلاغه گفت: ایشان در کتاب گنجینه بیپایان تصریح کردهاند: اگر کسی نهجالبلاغه را نخواند، از قرآن خبر ندارد. این جمله نشان میدهد که معظمله نهجالبلاغه را در فهم عمیقتر قرآن کریم بسیار مؤثر میدانستند.
این استاد دانشگاه با بیان اینکه رهبر شهید نگاه ویژهای به متون دینی داشت، خاطرنشان کرد: یکی از مهمترین رویکردهای ایشان، نگاه درمانگرایانه به نهجالبلاغه بود. از دیدگاه ایشان، میتوان به متون دینی از جمله قرآن و نهجالبلاغه با رویکردهای مختلف نگریست و یکی از این رویکردها، نگاه به این متون بهعنوان داروخانه برای درمان بیماریهای روحی، اخلاقی و اجتماعی انسان است.
وی ادامه داد: رهبر شهید معتقد بودند امیرالمؤمنین علی(ع) در دوران حکومت خود، با آسیبهای اخلاقی و روانی جامعه مواجه بود و برای درمان این آسیبها در موقعیتهای مختلف سخنرانی میکرد. از جمله مهمترین این سخنان، خطبه قاصعه، یعنی خطبه ۱۹۲ نهجالبلاغه است که طولانیترین خطبه این کتاب به شمار میرود.
قنبری در تشریح زمینه شکلگیری این خطبه گفت: حضرت علی(ع) هنگام عبور از شهر کوفه مشاهده کردند که مردم به تعصبات قبیلهای گرفتار شدهاند و هر گروه به برتری قبیله خود بر دیگران افتخار میکند. در این هنگام دستور دادند اذان گفته شود؛ اذانی که نه برای اقامه نماز، بلکه به عنوان اذان هشدار بود تا مردم گرد هم آیند. سپس در مسجد کوفه خطبه قاصعه را ایراد کردند.
وی افزود: محور اصلی این خطبه مبارزه با بیماری کبر و تعصب نابجا است. امیرالمؤمنین علی(ع) در این خطبه توضیح میدهند که نخستین موجودی که گرفتار تکبر شد و خود را برتر از دیگری دانست و دست به قیاس زد، شیطان بود. رهبر شهید نیز بر همین بخش از نهجالبلاغه تأکید ویژه داشتند و آن را نسخهای برای درمان آسیبهای اخلاقی جامعه میدانستند.
این استاد دانشگاه با اشاره به خطبه ۸۳ نهجالبلاغه اظهار داشت: رهبر شهید در تبیین این خطبه نیز بر تفاوت دنیاداری و دنیاگرایی تأکید داشتند و معتقد بودند در فرهنگ اسلامی، برخورداری از دنیا مذموم نیست، بلکه دلبستگی و دنیاگرایی، آسیب اصلی انسان و جامعه به شمار میرود.
انتهای پیام/
نظر شما