سه‌شنبه ۴ آذر ۱۳۹۹ | Nov 24, 2020
حجاب

حوزه/ مدیر مدرسه علمیه امام صادق (ع) بیجار در یادداشتی به مقوله عفاف و حجاب پرداخته است.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری «حوزه» در استان کردستان، حجت الاسلام حکمت حکیمی فر، مدیر مدرسه علمیه امام صادق (ع) بیجار در یادداشتی به مقوله عفاف و حجاب پرداخته است.

بسم الله الرحمن الرحیم

مقوله عفاف و حجاب حاصل بروز و ظهور عملی دو فضیلت «حیاء» و «غیرت» است. این دو از نشانه‌های اصلی ایمان است و بدون آن ایمان معنایی ندارد؛ چراکه پیامبر خدا صلی الله علیه و آله می‌فرمایند:

«لَا إِیمَانَ لِمَنْ لَا حَیَاءَ لَه» (الکافی/ج‌۲/ص‌۱۰۶)

«إنَّ الْغیرَةَ مِنَ الاْیمانِ» (الفقیه/ج‌۳/ص‌۴۴۴)

هم‌چنین کلمه «حجاب» متشکل از چهار حرف (ح- ج- الف- ب) است که در برداشت ذوقی می‌توان آن‌را اشاره به فضائلی دانست که فریضه حجاب اسلامی حاکی از آن‌ها است و در این روزگار وقتی این فضیلت‌ها در کسی جمع شد، می تواند در سنگر عفاف و حجاب، در مقابل تهاجم فرهنگی دشمن، مجاهدت نماید. این فضائل عبارت است از:

-   «ح»: «حیاء» یا «حُریّت».

-   «ج»: جهاد فی سبیل الله.

-   «الف»: «ایمان» یا «اعتماد به نفس» یا «استحکام شخصیت».

-   «ب»: «بصیرت».

علل اصلی بد پوششی هم ریشه در نبود همین الفبای حجاب است که بری از آن‌ها عبارت است از:

۱) غرب‌زدگی (وادادگی در برابر فرهنگ بیگانه).

۲) ضعف اعتقادی و ایمانی.

۳) ضعف شخصیتی و هویتی (عدم اعتماد به نفس و تقلید کورکورانه از سر عقده‌های روحی و روانی، کسب موقعیت و جایگاه در جامعه).

۴) تربیت و تعلیم نادرست.

۵)  ناآگاهی.

۶) وجود برخی شبهات.

۷) برداشت غلط یا سوء استفاده از «آزادی»، «حقوق زنان»، «حس فطری زیبایی‌طلبی و جلوه‌گری»، «توجیه و باور غلط تسریع و تسهیل در شوهریابی و ازدواج».

۸) تفاخر و اظهار غنای مالی.

۹) فرار از ملامت و تمسخر اطرافیان و همنشینان احمق.

۱۰)  مُدگرایی کورکورانه.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 2 =
google-site-verification=0iLoQV4C04yTFqMIugB47gzW8uc7-poVtQKrLZbxcw8