به گزارش خبرگزاری حوزه، ماه مبارک رمضان فرصتی بینظیر برای مناجات و نزدیک شدن به درگاه حضرت حق است. در این ماه نورانی، پرونده ویژه «طلوع بندگی» همراه با بخشهایی از دعاهای امام سجاد علیهالسلام در صحیفه سجادیه با بیان حجتالاسلاموالمسلمین سید عبدالرزاق پیردهقان، کارشناس صحیفه سجادیه، میهمان سفرههای افطار شما فرهیختگان خواهد بود.
* روز ششم ماه مبارک رمضان
بسم الله الرحمن الرحیم؛ امام سجاد علیهالسلام در دعای چهل و چهارم صحیفه خداوند را به خاطر هدایت ما به حمد و شکر ستایش کردند و فرمودند که ثمره این هدایت آن است که انسان اهل شکر و حمد میشود. هنگامی که انسان اهل شکر شد، جزو شاکران قرار میگیرد و پس از آن جزای محسنین به او عنایت میشود.
در این دعا، امام علیهالسلام خداوند را بر یکی از بزرگترین نعمتها، یعنی نعمت دین، حمد و سپاس کردند. این دین، همان دین اسلام است که نزد خدای تبارک و تعالی به انسان عنایت شده است. سپس حضرت در ادامه میفرمایند:
«وَ اخْتَصَّنَا بِمِلَّتِهِ»
خدا را شاکریم که ما را به آیین خود اختصاص داده و ممتاز فرمودهای.
به این نکته توجه کنید که ما در خانوادهای متولد شدیم که پدر و مادر مومن بوده و ولایت اهلبیت علیهمالسلام را پذیرفتهاند. این زمینه بزرگی است که خداوند ما را در مسیر شکرگزاری و اهل حمد قرار داده است. همچنین اینکه در دورهای زندگی میکنیم که حکومت اسلامی حاکم ماست و آزادی ابراز دین داریم، نعمتی عظیم است که شکر آن بر ما واجب است.
امام سجاد علیهالسلام در دعای دوم صحیفه نسبت به این معنا شکرگزاری کرده و اظهار میفرمایند که خداوند ما را در میان مردم اختصاص داده و دین خود را برای ما قرار داده تا در این ملت و در آیین الهی وارد شویم. سپس حضرت میفرمایند:
«وَ سَبَّلَنَا فِی سُبُلِ إِحْسَانِهِ»
خداوندا تو را شکر میکنیم که ما را در مسیر احسان خود قرار داده و ما با احسان تو حرکت کردهایم و در مسیر احسان تو قرار گرفتهایم.
توجه به احسان خدا و حمد و شکر خدا، انسان را به مقام شاکرید بودن میرساند. امام علیهالسلام فرمودند که ثمره رسیدن به این مقام، رضوان الهی است. رضوان و خشنودی خدا، بالاترین چیزی است که یک بنده میتواند به آن دست یابد «و رِضوانُ اللهِ اَکبَر». انسان به گونهای حرکت کند که خدا از او راضی باشد و نفس مطمئنهای داشته باشد، همانگونه که در سوره مبارکه فجر توصیف شده است:
«رَاضِیَةً مَرْضِیَّةً»
نفس مطمئنهای که خدا از او راضی است و او نیز از خدا راضی است.
چه زمانی انسان از خدا راضی میشود؟
زمانی که نعمتها و احسانهای خدا را مشاهده کند و در مقابل آنها شاکر باشد. هنگامی که انسان اهل شکر و رضایت شد، خداوند نیز از او راضی خواهد بود و به رضوان الهی دست مییابد.
در ادامه امام علیهالسلام میفرمایند:
«حَمْداً یتَقَبَّلُهُ مِنَّا وَ یرْضَی بِهِ عَنَّا»
حمدی که از ما پذیرفته شود، حمدی است که انسان در آن دائماً اهل شکر باشد و نسبت به همه نعمتها و تفضلات الهی، سپاسگزاری کند و از این مسیر، رضایت خدا را کسب نماید.
حمد الهی باید طوری باشد که خدای متعال از آن راضی باشد؛ چرا که انسان بالاخره در این دنیا بعد از گذر ایامش به تعبیر مَثَلها «گذر پوست به دبّاغخانه خواهد افتاد». چه خوب است که انسان وقتی در محضر الهی قرار میگیرد خدا از او راضی باشد و انسان هم از خدا راضی باشد.
این حمد و شکر، مسیر وصول به رضوان الهی را برای انسان فراهم میکند و زمینه میسازد که انسان در محضر الهی هم مورد رضایت خدا باشد و هم خود از خدا راضی باشد.
انشاءالله خداوند این توفیق را به همه ما عنایت فرماید و ما را در زمره اهل حمد و شکر و در مسیر رضوان الهی قرار دهد. این معارف را تقدیم میکنیم به ساحت امام سجاد علیهالسلام که اگر این فرمایشات را بیان نمیکردند، هرگز ما به این نکات و معارف دست پیدا نمیکردیم.
نظر شما