خبرگزاری حوزه | علی رویینتن، کارگردان سینما و تلویزیون در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه با اشاره به حال و هوای این روزهای خود گفت: در برابر این حادثه بزرگ، احساسات متفاوتی را تجربه میکنم. از یک سو فقدان چنین شخصیتی برای همه ما سنگین و اندوهبار است و هنوز هم باور این اتفاق برایم دشوار است. حقیقتاً هیچکس دوست نداشت چنین روزی را ببیند. اما در کنار این اندوه، نوعی آرامش درونی هم دارم؛ آرامشی که از این باور میآید که سرنوشت چنین انسانهایی چیزی جز شهادت نمیتواند باشد.
حوزه / یک کارگردان سینما و تلویزیون با بیان اینکه فقدان چنین شخصیتی برای جامعه اسلامی سنگین است، گفت: وقتی انسان روحیه و سیره این بزرگان را میبیند، به این نتیجه میرسد که پایان راهشان نمیتواند یک مرگ عادی باشد و شهادت در حقیقت تحقق آرمانی است که سالها برای آن زندگی کردهاند.
وی ادامه داد: من در سالهای مختلف توفیق داشتم در چند نوبت خدمت مقام معظم رهبری برسم. این دیدارها گاهی در جمعهای کوچک و محدود شکل میگرفت و گاهی هم در جمعهای بزرگتر. اما آنچه برای من در همه این ملاقاتها مشترک بود، روحیه خاصی بود که در ایشان میدیدم. چه زمانی که از نزدیک پای سخنانشان مینشستم و چه وقتی که از رسانهها سخنانشان را دنبال میکردم، همیشه یک حس در من شکل میگرفت؛ حسی که به نوعی با حال و هوای شهادت گره خورده بود.
کارگردان «دلشکسته» افزود: پس از حوادثی مانند شهادت حاج قاسم سلیمانی و اتفاقاتی که در منطقه رخ داد، بیشتر به این موضوع فکر میکردم. در دل خودم میگفتم سرنوشت چنین شخصیتی نمیتواند یک پایان معمولی باشد. وقتی انسان میدید که ایشان با چه شور و اعتقادی از شهدا یاد میکند و چگونه از رزمندگان و ایثارگران سخن میگوید، احساس میکرد این مسیر در نهایت به همان نقطهای میرسد که خودشان همواره از آن با احترام و شوق یاد میکردند.
وی با اشاره به حضور رهبر انقلاب در سالهای دفاع مقدس گفت: باید به یاد بیاوریم که ایشان در مقاطع مختلف مسئولیتهای مهمی داشتند، اما هیچگاه فاصلهای میان خود و میدانهای سخت قائل نبودند. در سالهای ابتدایی جنگ، در شرایطی که کشور با کمبود امکانات، فشارهای داخلی و تهدیدهای متعدد روبهرو بود، ایشان در کنار نیروهای رزمنده حضور داشتند. همان روزهایی که بسیاری از تصمیمها در فضایی آکنده از فشار و حتی کارشکنی گرفته میشد، ایشان با وجود مشکلات جسمی و بیماریها، در میدان باقی ماندند. این ایستادگی برای من همیشه الهامبخش بود. وقتی انسان چنین روحیهای را میبیند، متوجه میشود که این جنس از زندگی با یک پایان عادی سازگار نیست. شخصیتهایی که تمام عمر خود را وقف یک آرمان کردهاند، طبیعی است که سرنوشتشان نیز رنگ و بوی دیگری داشته باشد.
رویینتن در بخش دیگری از سخنان خود به تجربههای هنریاش اشاره کرد و گفت: یکی از انگیزههای مهم من در ساخت آخرین فیلمم «آتش و گلستان» نیز همین روحیه و منش انسانی بود. آنچه بیش از هر چیز مرا تحت تأثیر قرار میداد، توجه ویژه ایشان به انسانهای گمنام بود. برای مثال بارها نقل شده که در دوران جنگ به سراغ کسانی میرفتند که شاید کمتر کسی به آنها توجه میکرد؛ از جمله بانوانی که در پشت جبهه لباس رزمندگان را میشستند و خدمات ساده اما ارزشمند انجام میدادند.
این کارگردان توضیح داد: در فیلم «آتش و گلستان» صحنهای وجود دارد که الهام گرفته از یکی از همین خاطرات است. پیش از این نیز روایت آن را شنیده بودم، اما زمانی که از زبان خود ایشان جزئیات آن را شنیدم، عمق معنوی آن برایم روشنتر شد. آن روایت تصویری از فضای ساده و صمیمی پشت جبهه ارائه میداد و نشان میداد که چگونه یک نگاه مهربان و قدردان میتواند به کارهای به ظاهر کوچک معنا و ارزش بزرگی ببخشد.
وی درباره لحظه شنیدن خبر شهادت گفت: زمانی که این خبر را شنیدم، واقعاً در شوک فرو رفتم. برای دقایقی احساس کردم توان حرکت یا حتی فکر کردن ندارم. اما به مرور که با خودم خلوت کردم، به این نتیجه رسیدم که باید شکرگزار باشیم. زیرا شهادت برای چنین شخصیتهایی نوعی کمال و تحقق آرزویی است که سالها در دل داشتهاند.
رویینتن با اشاره به پیوند این نوع شهادت با سنتهای تاریخی اسلام افزود: در تاریخ اسلام نیز نمونههای بسیاری داریم که نشان میدهد بزرگان دین اغلب به دست انسانهای پست و کینهتوز به شهادت رسیدهاند. شهادت امیرالمؤمنین علی(ع) به دست ابنملجم یکی از روشنترین این نمونههاست. این واقعیت تاریخی نشان میدهد که مسیر حق همواره با دشمنی و کینهتوزی همراه بوده است. با این حال، همین شهادتها در نهایت به ماندگاری و گسترش آن راه کمک کرده است. از این زاویه که نگاه کنیم، میبینیم چنین پایانی برای شخصیتی که عمر خود را در مسیر دفاع از ارزشها سپری کرده، اتفاقی قابل درک است. بهویژه وقتی این حادثه در ایامی رخ میدهد که یادآور شهادت بزرگترین الگوهای عدالت و ایثار در تاریخ اسلام است.
کارگردان سینمای دفاع مقدس درباره مسئولیت هنرمندان در چنین شرایطی گفت: به نظر من امروز بیش از هر زمان دیگری مسئولیت هنرمندان سنگین است. هنر میتواند روایتگر درست حقیقت باشد. اگر ما بتوانیم زندگی و سیره شهدا را صادقانه و بدون اغراق روایت کنیم، خودِ واقعیت آنقدر تأثیرگذار است که مخاطب را تحت تأثیر قرار دهد.
وی با اشاره به فعالیتهای اخیر خود گفت: این روزها مشغول کار روی مجموعهای درباره خرمشهر هستم. دیروز صبح بعد از نماز به پارک رفتم تا کمی قدم بزنم. هوا هنوز تاریک بود و فضای پارک کاملاً خلوت. در آن سکوت فرصت پیدا کردم به اتفاقات اخیر فکر کنم. ذهنم پر از پرسش و تحلیل بود؛ از واکنش دشمنان گرفته تا آینده تحولات منطقه. اما در نهایت به این نتیجه رسیدم که مهمترین وظیفه ما این است که حقیقت را درست روایت کنیم. اگر هنرمند بخواهد درباره شهدا کار کند، باید مراقب باشد که نگاه شخصی یا سلیقههای مقطعی را وارد روایت نکند. روایت شهدا نیازمند صداقت است. کافی است زندگی آنها همانگونه که بوده به تصویر کشیده شود؛ در این صورت مخاطب خود به عظمت آنها پی خواهد برد.
این فیلمساز در پاسخ به پرسشی درباره پیام این رخداد برای دشمنان انقلاب نیز گفت: تاریخ نشان داده که چنین حوادثی نهتنها باعث توقف یک جریان نمیشود، بلکه آن را نیرومندتر میکند. اگر به گذشته نگاه کنیم، پس از رحلت امام خمینی(ره) نیز بسیاری تصور میکردند انقلاب با چالش جدی روبهرو خواهد شد، اما در عمل مسیر انقلاب با قدرت ادامه پیدا کرد. من همیشه معتقد بودهام که میان راه امام خمینی(ره) و رهبری مقام معظم رهبری یک پیوستگی روشن وجود دارد. این مسیر یک جریان واحد است و با رفتن یک فرد متوقف نمیشود. همین تجربه تاریخی نشان میدهد که دشمنان از چنین رخدادهایی به نتیجهای که انتظار دارند نخواهند رسید.
وی افزود: امروز هم نشانههایی دیده میشود که نشان میدهد افکار عمومی در بسیاری از نقاط جهان نسبت به واقعیتهای منطقه آگاهتر شدهاند. اتفاقاتی که در فلسطین رخ داد، نگاه بسیاری از مردم دنیا را تغییر داد و باعث شد ماهیت واقعی ظلم و تجاوز برای آنان روشنتر شود.
رویینتن در پایان گفت: به باور من، روند تاریخ به سمت بیداری بیشتر ملتها حرکت میکند، هرچند این مسیر ممکن است با رنجها و هزینههایی همراه باشد. شهادت شخصیتهایی که عمر خود را صرف دفاع از مظلومان کردهاند، در نهایت به روشنتر شدن این مسیر کمک میکند. چنین رخدادهایی یادآور این حقیقت است که راه حق با از دست دادن افراد متوقف نمیشود، بلکه با الهام گرفتن از آنان ادامه مییابد.
انتهای پیام










نظر شما