به گزارش خبرگزاری حوزه، به روایتی زیبا از امام صادق علیه السلام در مورد وظیفه شبانه روزی مسئولین اشاره خواهیم کرد.
همراه امام صادق علیهالسلام مشغول طواف خانه خدا بودیم؛ حضرت، نگاهی به من انداختند و فرمودند: ای مفضل! چرا اندوهگین و رنگ پریدهای؟
عرض کردم فدایتان شوم علت ناراحتیم این است که بنی عباس را میبینیم که قدرت و ثروت در دست آنان است، ولی اگر اینها در دست شما بود ما هم با شما همراه بودیم
حضرت فرمود:
«یا مفَضَّل! أمَا لو کانَ ذلک لَم یَکن إلّا سیاسةُ اللیلِ و سَبَاحةُ اللیلِ و سباحةُ النهارِ و أکلُ الجَشِبِ و لُبسُ الخشنِ شِبهَ أمیرِالمؤمنینَ و إلّا فالنارُ»
«ای مفضل! اگر این چنین بود و قدرت در دست ما بود، چیزی نبود جز تدبیر شبانه و تلاش روزانه و خوردن خوراک ناگوار و لباس زِبر و خشن، همانند سیره امیرالمؤمنین، امام علی علیهالسلام. در غیر اینصورت جایگاهمان همان آتش است!»۱
کسانی که میز مسئولیت را با ریاست اشتباه گرفتهاند باید به خود بیایند و شب و روز با تلاش جهادی در پی حل مشکلات مردم باشند؛ در غیر اینصورت جایگاهشان آتش است و آتش.
کسانی هم که منتظر «ظهور» هستند باید به گونه ای زندگی کنند که این آمادگی را داشته باشند با قیام امام زمان، با به زحمت انداختن خود و با استفاده از تمام امکانات، برای رسیدگی
به مشکلات مردم و پیشرفتهشان، قیام کنند و اکنون زمان تمرین دست یافتن به این ویژگی است؛ شب فکر کنند و روز اقدام، و کمخرج و پرفایده باشند.
پینوشت:
۱.نعمانی، الغیبة،ص۲۸۷، باب۱۵، ح۷.
منبع: دُر و یاقوت مهدوی، محمود أباذری
نظر شما